12 ژوئن برابر با 22 خرداد، روز جهانی منع کار کودک نامگداری شده است

کودکان کار...

 

ن/ آرام محمدی
زنجیرە ای انسانی، فراموش شدگانی ازجنس سبز پاکی، نان آوران کوچکی کە آوارگی رویاهایشان سنگینی میکند بروجدانهای خفته وهیچ کسی صدای شکستە شدنشان را نمیشنود. معصومانی که پاداش کار روزانشان، سیلی خوردن است که دل کوچکشان رامیلرزاند، اما سیرتشان، به زلالی آب روان. کودکانی که رنجشان سوزانتر از اشک کودکان یتیم میباشد. آری؛ کودکان کار فقط یک کلمه نیست، بلکه هزاران واژه است که شعرزندگی را میسرآید و در روح زندگی میدمد تا جای که تاریخ نیز شرمسارشان است. کودکان کار، با تن های نحیف و روحی زخمی، اما بسان خاکستری هستند که با هزاران بارآب پاشیدن، بازهم شعله میگیرند. کودک کار، با دستان کوچکت عزلتگه خورشید را به ارمغان آور، تا که شاید لحظه حقیقت تلخت تغییر نماید و سنگ، در صدایت تمکین کند. تا که شاید بغضت شکسته شود و مروارید چشمانت بغلطد وما/ میان هیاهوی زمان و مکان صدای شکستنت را بشنویم. شرمباد که هزاران بار واماندە ایم وعمریست که به همین ناآگاهیها زندەایم وکودکانی که به دنبال کودکی خود بە سطلهای زباله سفرمیکنند. آری؛ پاهای ترک خوردشان را نیز فقردزدیدە است تا جایی که میان بدو بدتر، با بدترینها سرنوشتشان رقم خورده، تا سهم آوارگیشان را درجهانی تجربه کنند، به پهنای کارتن خوابی. همه درخوابند و چشم کودکان کار محو تکه ای نان. براستی که هوا نیز بوی نکبت میدهد. آیا احساس نیاز را در بودنشان، حس نمیکنیم که این چنین درهیاهوی و ازدحام له میشوند. اما بدانیم دردشان صدای بلند فرداهاست و تجسمی برای رویاهای دوردست. براستی که جاودان نخواهد ماند، آنکه صدای رنجشان را نشنود.

 



AM:11:03:12/06/2018




‌ ‌ 651 ‌‌بار دیده شده‌‌


پربیننده ترین ها ‌