حقوق بشر و بهائیان در ایران

ن/ آرزو کمانگر

ملت ایران سالهاست در فضایی مملو از تبعیضات جنسیتی، عقیدتی و تحت فشارهای اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی به سر میبرند. کم نیستند زندانیان سیاسی، عقیدتی، مدنی و فعالین راه آزادی که اکنون در سلولها و بازداشتگاه های امنیتی زیر شکنجه ی عوامل حکومتی میبآشند.

با نگاهی گذرا به آمار های ارائه شده از سوی سازمانهای حقوق بشری "عفو بین الملل، دیده بان حقوق بشرارگانهای مردم نهاد، سازمان ملل و غیره" در رابطه با میزان اعدامها در هر کشور، میتوان جایگاه رژیم جمهوری اسلامی ایران را در بین پنج کشورنخست این لیست قرار داد، که این واقعیت تلخ نشان از دیکتاتوری، خفقان و عدم آزادی در نوع حاکمیت این کشور اسلامی را دارد.

ایران کشوریست با تنوع: نژاد، زبان، آیین، مذهب، فکر و اندیشه، که در یک محدوده ی جغرافیایی مشخص قرار گرفته است. کشوری به این میزان از تنوع، قطعا نمیتواند به شیوه ای کە اکنون رژیم اسلامی در پیش گرفته اداره شود. وضعیت نابسامان اقتصادی، اوضاع متلاطم کنونی، تجمعات و اعتراضات پی در پی، احکام سنگین و بی قید و شرط، سرکوب های گستردهکه در اتباط با آنها، افزایش تعداد محبوسین از طبقات مختلف اجتماع که فقط به اتهام مطالبه ی حقوق انسانی و اولیه شهروندان ایرانی بوده، میتواند گواهی بر این ادعا باشد.

حقوق بشر در ایران مبحثی قابل تامل است که در پیچ و خم قوانین ناکارآمد دولت و مجلس و عدم رسیدگی به وضعیت حقوق بشر در ایران به دست فراموشی سپرده شده است. این مهم، به بهانه های واهی همچون "غربی بودن واژه حقوق بشر" و القای آن بر ملت ایران بوده است. با این حال، رژیم اسلامی بجای رعایت اصول حقوق ایرانیان، به تخریب و بیراه بردن "حقوق بشر" می پردازد و ایرانیان به شهروندان درجه یک و دو و سه طبقه بندی شده اند. این امر از یک سو، با قانون منشور حقوق شهروندی "مصوب دولت روحانی" مغایرت دارد و از طرفی دیگر، منجر به شکاف و فاصله طبقاتی در ایران میشود.

در این نوشته سعی بر آن شده است که، مواردی از تبعیضات در ایران که بر علیه شهروندان بهایی اعمال میشود را مورد بررسی قرار دهیم.

بهائیان یکی از بزرگ‌ترین اقلیتهای دینی ایران را تشکیل می‌دهند. این قشر از اجتماع "بهائیان" با وجود انتقادات شدید سازمانهای حقوق بشری، کماکان با محدودیت‌ها، مخالفت های شدید، سرکوب و... رو به رو بوده‌اند.

اقلیتهای قومی و مذهبی در طول چهار دهه از عمر رژیم اسلامی تا کنون فشارهای زیادی را از سوی حکومت جمهوری ایران متحمل شده اند اما در ماه های اخیر نقض فاحش حقوق شهروندان بهائی به طرز سرسام آور و گسترده ای شدت گرفته است.

از جمله اقدامات حکومت را میتوان به موارد زیر اشاره کرد:

1-روند افزایش اخراج دانشجویان.

2-محرومیت دانش آموزان از تحصیل در اقصی نقاط ایران.

3-مصادره اموال و پلمپ محل کسب آنان.

4-تفتیش منازل بدون ادله ی محکم و منطقی/ ضمنا تفتیش عقاید آنان نیز یکی از مصادیق بارز فشار بر بهائیان است.

5-تخریب مکرر گورستان بهائیان و حتی در اقدامی عجیب قطع بیش از 300درخت در این گورستان.

6-قتلهای پی در پی توسط اشخاص نامعلوم "وابسته به ارگانهای امنیتی"

7-ستاره دار کردن دانشجویان نخبه و به خطر انداختن آینده ی شغلی آنان.

8-زندان و احکام سنگین همچون جریمه های نقدی گزاف.

در همین راستا/ ارائه ی چند آمار و ارقام مستند، جهت شفاف سازی این موضوع ضروریست.

طی مدت 8 ماه "خرداد تا بهمن 1395 خورشیدی" 116 تن از شهروندان بهائی به اتهام عقیده و باور بازداشت، و روانه زندان شده، که از این تعداد 8 نفر مجموعا به37 سال حبس محکوم شده اند.

در بهمن 1395 خورشیدی، شش دانشجوی بهایی از دانشگاه اخراج شدند. محل کسب و کار 104 شهروند بهایی طی دو روز 12 و 13 آبانماه همان سال، توسط مأموران اماکن عمومی به اتهام اعتقاد صاحبان محل کسب به دیانت بهایی پلمپ شد. این رخدادها تنها نمونه کوچکی از ظلم و اعمال فشار رژیم اسلامی در قبال بهائیان است.

تظلم رژیم اسلامی بر علیه بهائیان تا جایی ادامه دارد که، گورستان های منوط به آنها را تخریب کرده، آنان را از تحصیلات دانشگاهی محروم، اموالشان را ضبط و توقیف می‌کنند. آنها را شکنج ، رهبرانشان را محبوس، مساکنشان را تخریب، همچنین آنها را در ادارات دولتی و غیر دولتی بکارگیری نکرده و از امکانات و مزایای دولتی نیز محروم میکنند. به سبب اعمال نفوذ در پرونده متهمان قضایی توسط ارگانه ای امنیتی "بهاییان" را صرفاً به دلیل عدم بازگشت از دین خود به اعدام محکوم کرده و از هرگونه جرم و جنایت علیه آنها خودداری نمی‌ورزند.

باید توجه داشت که اساساً در حکومت جمهوری اسلامی، مشاغل مهم و حساس را به اقلیتهای قومی و مذهبی واگذار نمیکنند و جامعه بهایی نیز از این قاعده مستثنی نیست و به محض اینکه بهایی بودنشان مشخص شد فوراً اخراج خواهند شد.

در حقیقت هدف اصلیِ جمهوری اسلامی از این اقدامات، وارد آوردن فشار اقتصادی، در تنگنا قرار دادن بهاییانِ، و در نهایت وادار نمودن آنها به مهاجرت اجباری و ترک کشور میکنند.

حال با توجه به مطالب مذکور و انتقاد شدید نهادها و ارگانهای حقوق بشری دداخلی و بین المللی باید این پرسش را مطرح کرد، که چرا سرکوب اقلیتهای قوقمی و مدهبی بویژه جامعه بهایی توسط رژیم اسلامی کماکان ادامه دارد؟
منبع آمار/ کمپین نه به آزارو اذیت بهائیان، مرکز خبری آسونیوز 



PM:03:55:28/07/2018




‌ ‌ 1018 ‌‌بار دیده شده‌‌