به مناسبت 25 نوامبر، روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان

ن/ محمد نصری قصریک

خشونت علیه زنان به معنای هر رفتار خشن وابسته به جنسیتی است که موجب آسیب شده یا با احتمال آسیب جسمی ، جنسی یا روانی و یا رنج زنان همراه گردد ، همچنین رفتاری می تواند با تهدید ، اجبار یا سلب مطلق اختیار و آزادی صورت گرفته و نیز در جمع یا خفا رخ دهد . انواع خشونت علیه زنان را می توان به روانی، جسمی، جنسی، اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و... تقسیم بندی کرد که اکثر پژوهش ها نشان داده اند که خشونت روانی بیشتر اعمال می شود و ابعاد آن از خانواده ای به خانواده دیگر متفاوت است، اما در همه خانواده ها وجود دارد . معمولی ترین انواع خشونت علیه زنان ، خشونت جنسی ، جسمی و کلامی است. خشونت جسمی شدید به دلیل نمود بیرونی اش به شکلهای از قبیل جراحات ، کبودی ، بیشتر مورد توجه قرار گرفته است. خشونت جنسی نیز انواع متفاوت رابطه های نامتعارف و عدم گزارش خشونت جنسی را در بر میگیرد. زنان بخصوص در مناطق غیر شهری وغیر پیشرفته از فقر اطلاعاتی در این زمینه رنج می برند و به دلیل وجود زمینه های تربیتی نادرست از صحبت کردن درباره این مسائل خوددداری می کنند. اما آنچه را که میتوان شایعترین نوع خشونت در کردستان محسوب کرد خشونت کلامی است. بسیاری از زنان ما هر روز در معرض این خشونت قرار دارند اما بنابر ملاحظات یا ترس هایشان به ندرت در برابر این نوع خشونت کاری انجام می دهند .

بر‌اساس آمارهای رسمی برآورد می‌شود که ۳۵ درصد زنان در سراسر جهان، نوعی از خشونت فیزیکی یا جنسی را تجربه کرده‌اند. این درحالی است که با احتساب تحقیقات محلی و کوچک، می‌توان گفت حدود ۷۰ درصد زنان در طول زندگی، درگیر نوعی از خشونت از طرف شریک زندگی خود می‌شوند. از طرفی این آمارها در سال‌های اخیر افزایش یافته است.

تاریخچه نامگذاری روز جهانی منع خشونت علیه زنان

25 نوامبر يادآور روزي است که در سال 1960 سه خواهر انقلابي اهل جمهوری دومینیکن، به نام خواهران "ميرابل" معروف به پروانه‌هاي فراموش نشدني بعد از شکست جنبش ضد ديکتاتوري 14 ژوئيه در جمهوري دومينيکن آمريکاي لاتين ، پس از ماه ها شکنجه، سرانجام توسط سازمان امنیت ارتش این کشور به قتل رسیدند. "جرم” این سه خواهر شرکت در فعالیت های سیاسی علیه رژیم دیکتاتوری حاکم بود. فعالين حقوق زنان روز کشته شدن پروانه‌ها را از سال ۱۹۸۱ به عنوان روز مبارزه با خشونت عليه زنان به رسميت شناختند و اين روز را به يادبود ترور وحشتناک سه خواهر روز جهاني حذف خشونت عليه زنان نامیدند که توسط نمايندگان دومينيکن به سازمان ملل ارائه و در سال 1999 پذيرفته شد.

پیامد های خشونت علیه زنان

نتایج تحقیقات نشان می دهد خشونت و آزار بر روی زندگی اجتماعی زنان تاثیر مخربی می گذارد . ترس از رویا رویی با خشونت بر همه اعمال آنها تاثیر دارد و بر زوایای زندگی آنان سایه افکنده است و پیامدهای جبران ناپذیری بر روی روان ، روح و جسم آنها گذاشته است ؛ پیامد هایی نظیر سقط های غیر ایمن ، عوارض حاملگی ، حاملگی های پر خطر ، کم وزنی نوزاد ، عفونت های تناسلی ، ناتوانی های جسمانی ، سردردهای مزمن ، مصرف مواد مخدر ، اقدام به خودکشی و اختلالات روانی نظیر افسردگی است. علت اصلی وجود خشونت در کردستان هم وجود ساختار اجتماعی پدر سالار در جامعه کنونی است که در سلسله مراتب سازمان ها و در روابط اجتماعی افراد نیز قابل مشاهده است . خشونت علیه زنان نه تنها سلامتی و تعادل خود آن‌ها بلکه اساسا نظام سلامت اجتماعی را به خطر انداخته و آسیب جدی‌ای به نسل‌های آینده و انسجام اجتماعی وارد می‌نماید. زنان خشونت‌دیده و آزار چشیده در پرورش کودکان، فعالیت‌های اقتصادی و تحصیلی، مشارکت در امور اجتماعی و فرهنگی و تسلط بر انواع مهارت‌های زندگی دچار ضعف اساسی بوده و پیامدهای این معضل سطح وسیعی از روابط اجتماعی را مورد تأثیر قرار می‌دهد .

آمار خودکشی زنان در مناطق کردنشین برخلاف الگوی خودکشی در ایران و جهان بیشتر از آمار خودکشی مردان است و اینکه زنان متأهل بیشتر از زنان مجرد در این مناطق خودکشی می‌نمایند ؛ واقعیت گویایی است که عمق فاجعه‌ خشونت علیه زنان و پیامدهای آسیب‌زای آن را به صورت ضمنی بیان می‌کند.

خشونت علیه زنان در کردستان

کردستان یکی از مناطقی است که در آن خشونت علیه زنان آمار بالایی دارد. متاسفانه به دلیل تثبیت فرهنگ مرد سالار و ذهنیت فرودستی ؛ زنان هر روز به صورت روزافزونی در معرض جنایات و خشونت های متعدد از سوی مردان قرار می گیرند. موضوع خشونت علیه زنان در مناطق کُرد نشین بیش از آن که به مباحث توسعه و رفاه ربط داشته باشد امری ست که کاملآ با سنت ها و باورهای مردم پیوند دارد. چرا که حتی در فرهنگی ترین بخش های آن که از رفاه و آموزش برخوردار است همچنان این خشونت ها با بدترین شکل ادامه دارد و با وجود هشدارهای حکومتی و وضع قانون، روز به روز پردامنه تر می شود .

البته تعصبات کور علیه زنان در مناطق کُرد نشین بخشی از تعصبات قومی و قبیله ای است که هم چنان در میان جوامع کُرد پایدار است و به صورت همه جانبه از آن پاسداری می شود. خشونت علیه زنان در همه جای دنیا رواج دارد، اما به جرات می توان گفت که ﻓﻀﺎﻱ ﻓﺮﻫﻨﮕﻲ در مناطق کُردنشین به ویژه در عراق و ترکیه ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪﺍﻱ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻓﺮﻫﻨﮓ ﻋﻤﻮﻣﻲ ﺑﺎ ﺍﻳـﻦ خشونت ها ﻫﻤﺮﺍﻫﻲ ﻭ ﻫﻤﺪﻟﻲ ﺩﺍﺭﻧﺪ. همراه با وضع قانون باید کوشید با فرهنگ سازی از میزان خشونت ها علیه زنان در این مناطق کاست. در مناطق کُرد نشین ایران نیز خشونت علیه زنان پدیده ای رایج است؛ اما در برخی موارد دیده شد که مردم به این قبیل خشونت ها به شیوه های گوناگون اعتراض کرده اند. شرکت عدّه ی بی شماری از زنان در مراسم خاکسپاری دختر کُردی که به دست پدرش در ایران سر بریده شده بود قابل ذکر است. در جوامع کُردنشین که بافت یکدست تری دارند؛ مانند اقلیم کردستان و بخش های کُرد نشین ترکیه ، تعصبات بیش تر است و در پی آن خشونت های بیش تری به چشم می خورد . به نظر می رسد پشتیبانی اجتماعی که از این امر صورت میگیرد عامل اصلی بروز و تداوم این پدیده ی شوم است.

با فاصله گرفتن از تعصبات قومی و قبیله ای، این بحران اجتماعی که در همه جای دنیا کما بیش وجود دارد تا اندازه ای برطرف خواهد شد. سنت، زندگی عشیره ای، آداب و رسوم نادرست و باورهای کهنه به قتل های ناموسی در این مناطق مشروعیت بی چون و چرا می بخشد.

تقریبا همه‌ انواع خشونت‌ها در کردستان علیه زنان بکارگرفته می‌شود. خشونت‌های ساختاری، نمادین و فیزیکی همانند ماتریسی بهم ‌پیوسته در جامعه‌ کردستان نمود یافته و پیامدهای آن بر به‌ حاشیه‌رانی و طرد زنان از عرصه‌ زندگی اجتماعی و سیاسی و اقتصادی مشهود است. اما در این میان زنانی هم هستند که در راستای دستیابی به حقوق زنان دست به مبارزه زده و جنبش های زیادی به راه انداخته اند ، همچنین سازمان هایی تشکیل شده اند که اهدافشان بهبود وضعیت زنان بخصوص در زمینه ی آموزش می باشد. در دیگر بخش های کردستان بخصوص ایران هر چند کارهای زیادی در زمینه ی حقوق زنان مانده است اما در آینده ای نزدیک شاهد پیروزی و موفقیت های زیادی خواهیم بود.



AM:09:11:14/11/2018




‌ ‌ 522 ‌‌بار دیده شده‌‌