سپاه و بسیج مافیای قدرت و ثروت در ایران

تهیه و تنظیم/ آرزو کمانگر

سازمان بسیج مستضعفین یکی از سازمان‌های زیرمجموعه سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و یکی از مهم‌ترین بازوهای هژمونی رژیم جمهوری اسلامی ایران به‌شمار می‌رود که مأموریت جذب، آموزش، سازماندهی و به کارگیری نیروهای به اصطلاح داوطلب مردمی را در راستای تحقّق اهداف انقلاب اسلامی و حفظ دستاوردهای آن بر عهده دارد.

سازمان بسیج مستضعفین که در گذشته با نام"نیروی مقاومت بسیج" شناخته می‌شد در ۵ آذر ۱۳۵۸ به فرمان "خمینی" بنیان گذار جمهوری اسلامی ایران تشکیل شد و پس از تصویب مجلس شورای اسلامی در دی ماه ۱۳۵۹ خورشیدی قانوناً رسمیت پیدا کرد و به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی تعلق گرفت. طبق ماده ۱۳ قانون مقررات استخدامی سپاه، عنوان بسیجی به فردی اطلاق می‌شود که داوطلبانه جهت تحقق ارتش ۲۰ میلیونی تحت پوشش سپاه در می‌آید. به موجب همین مادهٔ قانونی بسیجیان به سه دسته «بسیج عادی»، «بسیج فعال» و «بسیج ویژه» یا «پاسداران افتخاری» تقسیم می‌شوند. در جنگ ایران و عراق از بسیجیان بیشتر برای ارسال به صورت سازماندهی شده به جبهه‌ها استفاده می‌شد.

قابل توضیح است که رژیم جمهوری اسلامی از ابتدای تشکیل سپاه پاسداران، سالیانه بودجه ی کلانی را در جهت حفظ و بقای این سازمان و نهادهای زیر مجمع ی آن در نظر گرفته است. براساس قانون برنامه چهارم توسعه، بایستی هر سال ۴۰۰ میلیارد تومان برای بسیج در نظر گرفته شود. این در حالیست که بصورت جداگانه از این بودجه،۵۰ میلیارد تومان نیز برای کمک به بسیجیان بیکار در نظر گرفته شده‌است.

دسترسی قانونی و کامل سپاه پاسداران به صنایع نظامی و ادوات جنگی، نفوذ به بخش مخابرات به بهانه امنیت ملی، در دست داشتن بخش عظیمی از اقتصاد ملی، ورود به حریم شخصی مردم از جمله سلب آزادی پوشش و بیان افراد جامعه توسط سپاه پاسداران و بسیج، از جمله آزادی عملی است که جز با پشتیبانی و حمایت دولت و در راس آن "علی خامنه ای" شخص اول رژیم جمهوری اسلامی حاصل نمیشود. دخالت و ورود سپاه پاسداران و بسیج در تمامی زمینه ها و بخش های مختلف قانونی، نظامی و اقتصادی رژیم اسلامی ایران به وضوح قابل تشخیص است. مجتمع قرب یکی از شرکت ها ی بزرگیست که در ٢١ خرداد ١٣٨٢ در دور دوم ریاست جمهوری آقای خاتمی به سپاه پاسداران واگذار شد. این مجتمع یکی از بزرگترین و پرقدرت ترن شرکت ها در زمینه ی فعالیت های عمرانی و کشاورزی و طراحی در ایران است که هم اکنون ریاست هیات مدیره آن را محمد علی جعفری، فرمانده سپاه پاسداران به عهده دارد.

قابل ذکر است در ٢٥ ماه ژوئن ٢٠٠٦ ، شرکت ملی نفت ایران قرارداد توسعه فاز پانزدهم و شانزدهم میدان نفتی فارس جنوبی، یکی از پر ارزش ترین پروژه های تولید گاز در ایران را بدون مناقصه، به مجتمع قرب واگذار کرد که این واگذاری غیرقانونی اعتراضات چند تن از اعضای مجلس را به دنبال داشت اما به سرعت مهر خاموشی بر این اعتراض زده شد.

نکات بحث برانگیزی در فعالیت های اقتصادی مجتمع قرب و دیگر سازمانها و نهادهای وابسته به سپاه و سازمان بسیج مطرح است. نخست: نحوه ی اجرای مناقصه ها و ترتیب اعطای قراردادهای پرسودی که نصیب سازمانها و نهادهای وابسته به سپاه پاسداران می شود؛ دو: پشتیبانی مالی عظیم از این نهادها، که به آن این امکان را می دهد تا در مناقصه ها و مزایده های دولتی قیمت کمتری از سایر شرکت ها ارائه دهد؛ سه: معیارهای سنجشِ کیفیت کارها و پروژه های تکمیل شده توسط سازمان های وابسته به سپاه در عمل، بسیار پایین تر از معیارهائی است که دیگر شرکت ها می بایست رعایت کنند؛ و در نهایت: دسترسی این نهادها به سرمایه های کلان در بانکهای دولتی و معافیت آنها از پرداخت مالیات از جمله حمایت های رژیم جمهوری اسلامی یست که طی سالهای طولانی از بازوی اصلی نظام(سپاه پاسداران) به صورت پنهانی به عمل آمده است.

ناگفته پیداست که سپاه پاسدران و سازمان بسیج برای حفظ سهم و جایگاه خود در امور امنیتی و قضایی در درون و برون مرزها ، نیازمند اهرم مالی و نیز امکاناتی اساسی جهت کنترل همه جانبه شهروندان است .از اینرو تلاش سپاه پاسداران برای چنگ اندازی بر مخابرات کشور را تنها از نقطه نظر سود کلان مالی آن نبایستی مد نظر داشت بلکه سپاه علاوه بر بهره بردن از رانت انحصاری اطلاعاتی و سود کلان مالی، مایل است بزرگترین امکان کنترل ارتباطی شهروندان را در انحصار داشته باشد .

علاوه بر انحصاری نمودن اقتصاد ایران نباید از شرکت کادرهای سپاه و بسیج در بازجویی های دگر اندیشان در دهه مخوف ٦٠ نیز چشم پوشی کرد. از ٤ دهه پیش تا کنون دخالت سپاه پاسدران در امور قضایی و امنیتی در نظام ولایت فقیه به حدی گسترش یافته است که تنها در تهران تحت نام و اداره سپاه پاسداران حد اقل ٦ بازداشتگاه مخوف با عناوین( سئول، قمر، ٦٦ سپاه، ٥٩ سپاه، عشرت آباد و نبوت) دایر است و خصوصا با مشخص شدن نقش سپاه در سرکوب جنبشهای مدنی مردم، مبرهن است که در این بازداشتگاههای مخوف فعالین سیاسی، دانشجویان و کارگران و زنان و مردم شرکت کننده در تظاهرات، بازجویی و شکنجه می شوند.

پذیرش افراد زیر هیجده سال به عنوان بسیج "داوطلب" و فرستادن این کودکان به میادین جنگ در طول جنگ ایران و عراق جنایتی ست که انتقاد شدید سازمان حقوقو بشر را به دنبال داشت.

اعمال تروریستانه ی سپاه پاسداران و نهادهای زیرمجموعه ی آن تا حدی بود که وزارت خزانه داری ایالت متحده آمریکا در سال ٢٠١٧ میلادی طی بیانیه ای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی را به دلیل نقش داشتن این نهاد درفعالیت های تروریستی از جمله همکاری با گروه های تروریستی در سوریه و حزب الله لبنان و گروه حماس و همچنین نقش در برنامه هسته ای و توسعه برنامه موشکی ایران و به دنبال آن به دست آوردن سلاح کشتار جمعی، تحریم و در فهرست گروه های تروریستی قرار داد.



PM:05:33:26/11/2018




‌ ‌ 357 ‌‌بار دیده شده‌‌