به بهانه روز دانشجو/ جنبشهای صنفی و اجتماعی مرکز ثقل تحولات

ن/ بیژن قبادی

اگر از هر جامعەای جنبشهای صنفی، مطالباتی و اجتماعی را بگیریم، دیگر آن جامعە نە موجودیتی پویا بلکە موجودی راکد و ایستا است کە هرنوع دگر‌گونی و نگاە رو بە جلو را از خود سلب نمودە و بە شیئی کە در روند پروسە زمان واقع شدە و سیری اضمحلالی را طی می کند، مبدل می‌گردد. بنا برین نتیجە می گیریم کە جنبش و مطالبە و مطالبەگری و تلاش برای نیل بە مطالبات، موتور محرک هر جامعەای است.

امروزە هر جامعەای بە فراخور شرایط خود دارای طیفی وسیع و گستردەای از این جنبش‌هاست. جنبش‌هایی نظیر مطالبات سیاسی، حقوقی، معیشتی، صنفی، جنسیتی، کودکان، زنان، کارگران، دانشجویان، معلمین، رانندگان و ...و ....بنابرین انکار نقش بنیادین و سرنوشت‌ساز این جنبش‌ها در تغییر و تحولات هر جامعەای پر بی معنا است.

اگر‌چە هموارە تجربە شدەاست کە برای حصول نتیجە مطلوب و مناسب، هماهنگی و همگامی میان این جنبش‌ها امری حیاتی بودە و هست، اما متأسفانە بنابر دلایل مختلف در بیشتر موارد این جنبش‌ها ناهماهنگ و غیر متوازن و ناهمسو بودەاند و دلیل عمدە ناکامی آنها نیز همین خلاء بودە است.

عدم هماهنگی میان این جنبش‌ها از یک‌سو و ترفندها و شگردهای حاکمیت از سوی‌دیگر و مضاف بر این‌دو، تبدیل شدن این تشکلها بە میدان مسابقە برخی نگرشهای سیاسی و ادعای مالکیت و چنبرە زدن بر‌آنها از اعم مشکلات دامنگیر و مانع کسب نتیجە مناسب و درخور بودە و هستند. تشکل‌های صنفی و اجتماعی تا زمانی کە بر تواناییها و پتانسیل خود در هماهنگی و همگامی با هم برای کسب مطالباتشان متکی هستند و خود‌ را باور دارند، هر قدرتی را ناچار بە تمکین می‌کنند و از سوی هر نهاد، ارگان و مجمع خارجی، داخلی و صنوف و اقشار جامعە پشتیبانی و حمایت خواهند شد. اما همین‌کە از این مبانی عدول کردند، میدان تاخت و تاز کاسبکارانە واقع خواهند شد و خود بخود توان جاذبە و جذابیت خود را از دست دادە و در سراشیبی دافعانە قرار خواهند گرفت.

لذا حفظ استقلال تشکلها و اصناف و تلاش برای ایجاد همبستگی مبارزاتی و نیز گسترش و تداوم آن لازم است جایگزین تلاش برای قبضە آن در خدمت نگرشی خاص بشود، برای اینکە در صورت تحمیل قرائتی خاص در آن جنبش‌ها باعث پراکندگی و تشتت و رم‌کردن طیف وسیعی از عناصر اجتماعی حول آن محور می شود.

در آستانە شانزدەهم آذر روز دانشجو هستیم. جنبش دانشجویی در ایران بە درازای تاریخ خود دارای پیشینەای درخشان است و شایستە هر‌گونە حمایت و پشتیبانی و نیز سایر جنبش‌ها. اگر چە جنبش‌ها و تشکل‌های صنفی هرکدام دارای امتیازات و خصلتهای مختص بە خود و در جای خود جای واکاوی و پشتیبانی و حمایت و تلاش برای ایجاد رابطەای تنگاتنگ میان همگی آنها کە هر یک نقشی تعیین کنندە ایفا می کنند چە در ادارە جامعە و چە در پیشبرد مبارزات و کسی نمی تواند منکر آن باشد و هرکدام جایگاە خاص خود را دارند، اما جنبش کارگری و جنبش دانشجویی رکن رکین هستند و می‌توانند و باید نقش محوریت خود را بر دوش بگیرند

جنبش کارگری از آن رو حائز اهمیت است کە شریانهای تولید را در دستان توانمند خود دارد و تولید اساس و پایە اقتصاد است و معیار زندگی هر جامعەای با میزان تولید و رشد و رفاە اقتصادی آن سنجیدە می‌شود. این نیروی عظیم چنانچە بە حرکت در بیاید، تمام معادلات را در هم شکستە و قادر است مسیر زندگی جامعەای را تغییر دهد.

جنبش دانشجویی نیزبا برخورداری از پایگاهی اجتماعی در میان صنوف و اقشار مختلف جامعە و کسب علم و دانش و نگاهی رو بە جلو و نیز انرژی و پتانسیلی بالقوە و تزریق آن بە جامعە و بە فعلیت در آوردن آن پتانیسل، در صورت استفاد از ظرفیت و توان خود، میتواند مسیر تاریخ را دگرگون سازد.

در اعتراضات یکسال گذشتە و بویژە ماههای اخیر شاهد حرکت هر چند کند و پراکندە این دو جنبش بودەایم و خاصتا بعد از اعتراضات بحق کارگران در خوزستان و حمایت و پشتیبانی آنها از سوی دانشجویان و بە عنوان نمونە حمایت آشکار و با صدای رسای دانشجویان دانشگاە رازی کرمانشاە، میرود کە همگامی و هماهنگی میان این دو جنبش عظیم نقطە طلاقی جنبش‌های پراکندە گشتە همگی را در میدان مبارزە بخط نماید برای دگرگونی اوضاع فلاکتبار کنونی و جلوگیری از فجایع بیشتر.

اگر در تونس خود سوزی جوانی سبزی فروش مطلع رویکردی فراگیر بنام بهار عربی شد هرچند کە ناکام ماند، امید می رود کە بن بست ویرانگر و تاریک این روزهای ایران با در عرصە ماندن، فراگیری و تداوم حضور دلیرانە کارگران و دانشجویان موتور محرک سایر اقشار و صنوف بجان آمدە جامعە در تب و تاب ایران شود.



AM:11:19:07/12/2018




‌ ‌ 718 ‌‌بار دیده شده‌‌