بحران آفرینی یا مدیریت بحران!

ن/ بیژن قبادی
سخن روز...

در هر جای جهان اتفاقات و رویدادهای طبیعی امری عادی و خارج از ارادە انسان است، اما نحوە تعامل انسان با این پدیدەها جای حرف و حدیث بیشمار دارد. روزانە از طریق رسانەها همگی در جریان این مسائل قرار میگیریم و با شدت و ضعف آنها کمابیش آشنائیم.

در کشورهای مختلف و ساختارهای سیاسی مسئول در تعامل و همکاری مردم و مسئولین و استفادە از تکنولوژی و بهرە گیری از تجارب گذشتە، خسارات این اتفاقات را بەشدت کاهش دادە و حتی گاهی موارد آنرا نیز بە صفر رساندەاند. اما در سیستم‌های منفک از مردم و نامسئول سیر این رویدادها بە گونەای دیگر است.

در سیستم‌های متکی بر ارادە مردم و مسئول علاوە بر تلاش برای کاهش خسارات ناشی از آن رویداها ارادە همگانی بر این است و اجرا می‌شود کە در سریعترین زمان ممکن آثار فیزیکی، روانی، مالی و غیرە را ترمیم نمایند. اما با تجربەای کە از رژیم اسلامی حاکم بر ایران داریم، در کدام یک از این عرصەها درست عمل کردە است؟ آیا هموارە بجای کمک بە موضوع و عمل بە تعهد و مسئولیتهای خود، مانع نبودە، مانع‌تراشی و سنگ اندازی نکردە است؟

تجربە تلخ تمام مدت عمر این رژیم بیانگر ناکارآمدی، عدم لیاقت، بی‌مدیریتی، فرافکنی و ناشی از قضا و قدر و مشیت الهی معرفی می کنند. مضحکتر از این نیز این است کە حتی اشتباهات عیان و فاحش خود نیز در همین حوزە توجیە و تعریف می‌کنند.

دیروز اسحاق جهانگیری معاون اول حسن روحانی در مصاحبەای با شبکە خبر از استان خوزستان جملاتی بیان میکند کە انسان نمیداند بە حماقت چنین مسئولان و سرانی بخندد یا بگرید! او می گوید : دولت ایران قوی و ثروتمند است. کشور ثروتمندی مثل ما برای همچین حادثه‌ای دستش را برای کمک دراز نمی‌کند. ما برای سیلاب‌ها محدودیت منابع نداریم.

جناب جهانگیر بە ما نمی گوید اگر چنین است، (کە بلە هست) پس مشکل کجاست؟ سرتاسر تاریخ عمر چهل سالە حکومت مافیایی‌ای کە تو نیز عضوی مؤثر از آن هستی چنین است. اگر منکر این موضوع هستی کافی است سری بە مناطق جنگی استانهای غربی ایران بزنی، یا با بازدیدی از رودبار و منجیل و بم بزنید و شاهد میزان جدیت حکومت تکیە زدە بر ثروتهای بیشمار ایران در باز سازی آن مناطق باشید.

از اینها گذشتە، با وجود تعیین سە تاریخ برای انجام بازسازی تام و تمام مناطق زلزلە زدە کرمانشاە و فرستادن مردم بە خانەهایشان، امروز چی می‌بینیم و از زبان خود مردم زلزلە زدە آن مناطق چی میشنویم؟ تا چە میزان بە وعدە و وعیدهای خود متعهد و پایبند بودەاید؟ تقبل هزینە بازسازی جنگ لبنان و یا سوریە و گسیل پول و امکانات برای آنجاها اولویت شماست یا مردم خود ایران؟ اگر محدودیت منابع ندارید (کە صحیح است) پس چرا فکری برای زیرساختهای امنیتی و حفاظت از جان و مال مردم ایران صورت نمی‌گیرد؟ چرا حکومت مورد وثوق تو در مسیر حمایت و مشارکت مردم برای حمایت از یکدیگر مانع‌تراشی می‌کند؟

در این روزها می‌شنویم و می‌بینیم کە ادعا می‌کنید مردم باید اخبار صحیح رخدادها را از صدا و سیمای میلی شما پیگیری کنند اما هموارە یا انکار می‌ کنند، یا تکذیب می‌کنند و یا بعد از خاتمە فاجعە و حصول اطمینان " نوشدارو را بعد از مرگ سهراب " را تجویز می کنند؟

این روزها مردم همە سرگرم چگونگی کنار آمدن با مشکلات خویشند و رژیم هم دقیقا این مشغولیت و درگیری روانی را برای مردم میخواهد تا از پرداختن بە عامل اصلی این فجایع آنها راباز بدارد. حال وظیفە مردم شناختن دشمن واقعی خود و تلاشی همگام و قاطع برای از میان برداشتن این معضل یکبارە و برای همیشە است.



PM:06:30:02/04/2019




‌ ‌ 157 ‌‌بار دیده شده‌‌