افلاس رژیم اسلامی و دست بردن بە سفرەی خالی مردم

ن/ بیژن قبادی

از همان پیامها و سخنرانیهای عوامفریبانەی خمینی و وعدەهای پادر هوا و رؤیاپردازانەاش و همچنین بیان صریحش کە گفت : " ما برای شکم قیام نکردیم، ما برای اسلام قیام کردیم" و یا" اقتصاد مال خر است" نشان داد کە چقدر از اقتصاد می‌داند و اقتصاد ایران اسلامی رو بە کدامین سو دارد.

مردم نیز باید با این دو جملەی کوتاە حساب کار خود را فهمیدە و سنگهای خود را وا می‌کندند. اما اعتماد نابجا، توهمات ذهنی، غلبەی شور و هیجان و نیز فقدان برنامە و آلترناتیوی مدرن و کارآمد، میدان را تقدیم چنین نگرشی کرد کە زیربنای ادارەی جامعە را بە باد تمسخر گرفتە و می‌گیرد.

ایران با توجە بە مجموعەی منابع، معادن و موقعیت جغرافیایی خود، کشوری غنی و ثروتمند است. از معادن و منابع طبیعی گرفتە تا محصولات، کشاورزی، باغی، دامی و... در صورت اعمال مدیریتی مدرن و در راستای تأمین منافع مردم و از خود مردم، توانی بالقوە برای عرض اندام در عرصەهای منطقەای و جهانی دارد.

امروزە می‌بینیم کە محل تأمین بودجە و درآمد بسیاری کشورها سە منبع مشخص است کە عبارتند از : ١- وصول مالیاتهای عمومی٢- فروش کالاهای تولیدی٣- صنعت توریسم و جهانگردی. با این تفاسیر مردم اگرچە از رفاە کامل برخوردار نباشند، اما از سطحی میانی و حداقل‌های زندگی برخوردارند. این در حالی است کە رژیم حاکم بر تهران از سایر درآمدها کە بگذریم، تنها از محل استخراج و فروش نفت میتوانست رفاهی شایستە را برای مردم فراهم کند.

نگاهی بە فروش و درآمدهای نفتی بعد از قیام ٥٧ و در دولتهای بازرگان، بن‌صدر و رجایی، تا پایان دو دورەای دولت خامنەای، همین ارقام در دو کابینە هاشمی رفسنجانی و کابینەهای خاتمی و احمدی‌نژاد و روحانی و جمع و تفریق آنها و مقایسەای میدانی و اعلام آمارهای رسمی کە همە می‌دانیم بنابر ذات این رژیم با آمار و ارقام واقعی دارای تفاوتی فاحش است.

کل مجموع درآمدهای نفتی دوران کشف و استخراج ٦٧ سالە نفت، یعنی از اولین استحصال نفت تا سال ١٣٥٧مبلغ ١٣٢ میلیارد دلار است. این در حالی است کە در دولتهای خاتمی، رفسنجانی و روحانی رقمی بالغ بر یک‌هزارو یک‌صدوشانزدە میلیارد دلار فقط از صدور نفت در آمد داشتەاند. در واقع درآمدی نزدیک بە دە برابر درآمد پیشین. آیا کسی از حکومت و یا از خودش می‌پرسد کە این همە درآمد تنها از محل فروش نفت کجا رفتە و یا خرج چە شدە است؟

اینک روزانە همگان شاهدند کە نرخ کالا و خدمات مدام سیر صعودی را طی نمودە و فشار بر مردم گسترش می‌یابد. اگر تا دیروز بهانە کمبود و گرانی کالا در ایران، جنگ بود اکنون کە سالیانی از جنگ می‌گذرد، بهانە چیست؟ بهانە تحریمهای آمریکاست؟ باز جا دارد بپرسیم اولا مسبب وضع تحریمها چە کسی و یا کدامین سیاست است. دوما اعمال تحریمها مانع در آمد نشدە است چون در هر حال درآمدی نجومی کسب کردەاید.

رانتخواری، دزدی، اختلاس و ساپورت مالی و تسلیحاتی و تدارکاتی شبکەهای ترور و آدم‌کشی در اقصی نقاط جهان، همچنین خرج در راستای توسعە‌طلبی ایدئولوژیک خارجی و سرکوب داخلی، محل‌های بالاکشیدن و دودکردن آن ثروت هنگفت است.

امروز و با محدود شدن درآمدهای نفتی و کاهش درآمدهای رژیم، آنها چشم بە جیب و سفرە خالی مردم دوختە و با گران نمودن کالا و خدمات در صدد جبران آن کمبودها هستند.

همگی میدانیم کە گران شدن هرکالا یا خدماتی، بەسایر عرصەها نیز تسری پیدا می‌کند. بە عنوان مثال، گران کردن هزینە حمل و نقل، نان و سوخت بەمعنای تخریب دیوار سد و هجوم سیل غیرقابل مهار گرانی است و بە زیان مردم و بکام رژیم و تقویت ماشین سرکوب و گسترش ترور.

بحرانهای ساختە شدە این روزها کە ناشی از سیاستهای زیادەخواهانە و توسعەطلبانەی حاکمان تهران است، واکنشی منطقەای و جهانی را بە دنبال داشتە است. آمریکا، اروپا و کشورهای منطقەای چە سیاستی را تعقیب می‌کنند، خیلی طبیعی است و آنها هرکدام بەدنبال منافع خود هستند. اما در این میان و شکاف و بحران ایجاد شدە، مردم ایران ناچار بە در پیش گرفتن منافع خود می‌باشند. بدون شک هرگونە تحولی در ایران کە در راستای منافع مردم باشد، تنها و تنها توسط خود همان مردم صورت می گیرد آنهم در گرو اتحاد، همگامی و بە میدان آمدن است. مرکز ثقل این نیرو نیز همانگونە کە در تجمع کارگران در جای‌جای ایران بە مناسبت روز جهانی کارگر و فراخوان آنها از تشکلهای مدنی، صنفی، معلمان، دانشجویان و سایر اقشار برای اتحاد و همراهی است. پس با اتحاد و مبارزەای پیگر و دست در دست هم مانع گسترش فجایع پیش رو باشیم.



AM:09:04:04/05/2019




‌ ‌ 325 ‌‌بار دیده شده‌‌