روز جهانی نابینایان

تنظیم: آسو یاری

نابینایی:

نابیناییبه وضعیتی گفته می شود که فرد قادر به ادراک اطلاعات دیداری نیست. این وضعیت معمولا بخاطر دلایل ژنتیکی، عصبی یا فیزیولوژیکی اتفاق می افتد.کاهش بیناییدر حدی که شخص امکان زندگی با اتکای به خود و بدون استفاده از وسایل کمکی را نداشته باشد رانابیناییمی گویند.نابیناییممکن است مادرزادی، ژنتیکی یا پس از تولد رخ دهد.

روز23 مهرماه برابر با 15 اکتبر به عنوان روز بزرگداشت نابینایان و قانون عصای سفید، نامگذاری شده است.

استفاده از عصا به عنوان وسیله کمکی در رفت و آمد نابینایان از قرن‌ها پیش متداول بوده است، ولی استفاده از عصای سفید به شکل امروزی و به عنوان نمادی برای شناخت نابینایان به بعد ازجنگ جهانی اول برمی‌گردد.

در سال 1921 میلادی یک عکاس اهل شهر بریستول کشورانگلستانبا نام جیمز بیگز که در اثر یک سانحه بینایی خود را از دست داد، برای در امان بودن از خطر وسائل نقلیه که در خیابان‌های اطراف محل زندگی وی در حال رفت و آمد بودند، ابتکار استفاده از عصا به رنگ سفید را که به راحتی برای همگان قابل دید باشد را بکار برد.

پس از آن دو تن از برجسته‌ترین محققین‌ آمریکایی به نام‌های دکتر ناول‌ پری، ریاضیدان و دکتر جاکوپس تن ‌بروک، حقوقدان توانستند قانونی‌ را در پانزدهمین روز از ماه اکتبر به عنوان قانون عصای سفید به تصویب برسانند و این روز را به عنوان روز جهانی نابینایان نامگذاری کنند. در این قانون کلیه حقوق اجتماعی فرد نابینا به عنوان عضوی از یک جامعه متمدن انعکاس یافته است.

نابینایان انسان های عادی هستند

‏۲۳‏ مهر روز جهانی عصای سفید یا در واقع روز نابینایان است. کسانی که به هر دلیل ممکن است تمام یا بخشی از بینایی خود را از دست داده باشند و زندگی شان با ما فرق‌هایی داشته باشد. افراد نابینا در ایران معمولا با مشکلات زیادی روبه رو هستند. از نامناسب بودن خیابان‌ها، اداره‌ها و در واقع تمام مکان‌های عمومی تا نحوه برخورد مردم با آنها که معمولا از ناآگاهی و تصورات اشتباه شان درباره نابینایان ناشی می‌شود. روز عصای سفید فرصت خوبی است درباره آنها بیشتر بدانیم و اگر رفتار اشتباهی داشته‌ایم اصلاحش کنیم‎.

مشکلات نابینایان در ایران

ایران رتبه شانزدهم دنیا را در زمینه آمار نابینایان و کم بینایان دارد و طبق آخرین غربالگری‌های به عمل آمده در کشور ۱۱۵ هزار نابینا در ایران زندگی می‌کنند که در میان آن‌ها ۶۰۰ تا ۷۰۰ هزار نفر به کم بینایی و اختلال بینایی دچار هستند و تعداد کم بینایان در ایران ۶برابر نابینایان است.

با همین آمار مشخص می‌شود که باید بیشتر به زندگی آنها توجه کنیم. این افراد برای دسترسی به حداقل‌های زندگی با مشکل مواجه هستند و به گفته کارشناسان نرخ بیکاری در میان آن‌ها بالغ بر ۴۰ درصد است در صورتی که نابینایان، تحصیل‌کرده‌ترین افراد در میان معلولان به شمار می‌روند اما بسیاری از این افراد تحصیل‌کرده‌ به‌دلیل نبود امکانات شخصی خانه نشین شده‌اند زیرا کم بینا یا نابینا هستند و برای رفت و آمد در شهر با مشکل مواجه می‌شوند.

سازمان‌های دولتی هم معمولا از پذیرش این افراد خودداری می‌کنند. غیر از این آموزش، ایاب و ذهاب، تحصیل، عدم دسترسی به خدمات و وسایل کمک توانبخشی مانند عصای استاندارد، دستگاه برجسته‌سازی، رایانه و وسایل آشپرخانه مخصوص و مشقت استفاده از حمل و نقل عمومی مشکلات دیگری است که نابینایان با آنها زندگی شان

را می‌گذرانند. هرچند نابینایانی هستند که با وجود تمام این مشکلات توانسته‌اند موفق شوند و تا جایی که می‌توانند زندگی شان را

بهتر کنند‎.

بخشی از مشکلاتی که نابینایان با آن درگیر هستند نحوه برخورد افراد جامعه با آنهاست.



PM:03:00:16/10/2019




‌ ‌ 349 ‌‌بار دیده شده‌‌