خشونت علیه زنان از بدن های کبود تا روان های رنجیده

تنظیم: شهلا بادبروت
خشونت علیه زنان یکی از مهمترین مشکلات بهداشت عمومی و از مصادیق بارز نقض حقوق بشر است.
روز  ۲۵  نوامبر از سوی سازمان ملل متحد (روز جهانی رفع خشونت علیه زنان) برگزیده شده و هدف از آن مبارزه با خشونت علیه زنان است.

 تعریف خشونت علیه زنان:
بر اساس تعریف ارائه شده از سوی (سازمان ملل متحد) اعمال هرگونه رفتار‌ و یا گفتار آزار دهنده از سوی مردان یا زنان که سبب آسیب های فیزیکی، جنسی، ذهنی، یا رنج زنان شود خشونت علیه زنان تعریف میشود. استفاده از کلمات توهین آمیز و تحقیر کننده، استفاده از عبارات تهدید آمیز، فریاد کشیدن، رفتارهای کنترل کننده، کتک زدن، اعمال زور برای برقراری رابطه‌ی جنسی و عاطفی، آسیب زدن به دستگاه تناسلی، ختنه کردن و تجاوز جنسی ازجمله رفتارهای خشونت آمیز علیه زنان است.

برآوردهای جهانی نشان میدهد که به ازای هر ۳ زن ۱ نفر در طول زندگی خود حداقل یک بار خشونت جسمی یا جنسی را تجربه میکند بخش بزرگی از این خشونت‌ها از سوی شرکای جنسی و همسران زنان به آنان تحمیل میشود. 

پیامدهای خشونت علیه زنان: 
خشونت علیه زنان میتواند اثرات منفی بر سلامت جسمی، روانی، جنسی و باروری آنان بگذارد و زندگی آنان را به انواع مختلف تحت تاثیر قرار دهد در موارد شدید خشونت علیه زنان میتواند سبب مرگ آنان شده یا احساس خودکشی در آنان را تقویت کند در بیش از ۴۰ درصد از موارد خشونت علیه زنان آسیب جسمانی گزارش شده است.

تجاوز به آنان میتواند منجر به بارداری‌های ناخاسته، سقط جنین، بروز بیماریهای مربوط به دستگاه تناسلی و همچنین بیماریهای مقاربتی گردد.

همچنین خشونت جنسی در دوران کودکی میتواند تاثیرات عمیقی بر زندگی آینده فرد بگذارد و او را در معرض اعتیاد به الکل و مواد مخدر و یا تن دادن به روابط جنسی نامتعارف و پر خطر قرار دهد.

مردانی که تحصیلات پایین دارند، در کودکی مورد آزار یا تجاوز جنسی قرار گرفته اند، به الکل یا مواد مخدر اعتیاد دارند، در خانواده های پر خشونت بزرگ شده‌اند، در جوامع مرد سالار پرورش یافته‌اند و یا به زنان احساس مالکیت دارند بیشتر از سایر مردان دست به خشونت علیه زنان میزنند.

عکس‌العمل مناسب در مقابل خشونت چیست؟
بسیاری از زنانی که دچار خشونت میشوند به دلایل بسیاری حاضر به افشای آن نیستند در برخی از جوامع کمتر توسعه یافته خشونت مردان خانواده علیه دختران همسران و مادران امری عادی تلقی میشود.

در این جوامع برخی از انواع خشونت‌ها از سوی مردان از جمله خشونت‌های کلامی، کنترل‌گری و یا جسمانی که فرد دچار آسیب جدی نشود حتی میان زنان جامعه نیز به عنوان امری عادی پذیرفته شده است.
آموزش کاهش خشونت و آگاه سازی جامعه میتواند قدم اول برای مهار خشونت باشد.

در صورتی که خشونت ادامه یابد ترک فرد آزارگر در صورت امکان میتواند راه‌حلی برای این مشکل باشد.
گرچه در برخی جوامع به دلیل عدم استقلال ذهنی‌و اقتصادی زنان، برای بسیاری از آنان ترک آزارگر امکان پذیر نیست.

سکوت در برابر خشونت به بهانه‌ی حفظ آبرو که در بسیاری از جوامع حتی کشورهای پیشرفته یکی از مخرب‌ترین روشهای مقابله با خشونت است.

سکوت در برابر خشونت نه تنها مانع تکرار خشونت از سوی آزارگر نمیشود بلکه این امکان را به او میدهند تا کار خود را تکرار کند.
مقابله با خشونت وظیفه‌ی اجتماعی شهروندان و حکومتها است. 

آموزش عمومی جامعه، تصویب قوانین قضایی علیه خشونت و فراهم آوردن امکانات درمانی قربانیان از جمله وظایفی است که بر دوش دولت ها قرار دارد.


AM:09:27:28/10/2019




‌ ‌ 291 ‌‌بار دیده شده‌‌