معضلات زنان در عرصه ی اشتغال

تنظیم: مينو محمدى

در جهان امروز یکی از شاخص های سنجش پیشرفت و توسعه کشورها، میزان مشارکت زنان در امورسياسى اجتماعی , فرهنگی و اقتصادی آن کشور است. پس از انقلاب صنعتی و ساخت کارخانه های نساجی در سال 1700 براى جبران كمبود نيروى كار، بازار براى اولين بار از وجود زنان بهره برد و از آن زمان مسئلە ی اشتغال زنان در بیرون از منزل مطرح گردید و زنان توانستند همراه با انقلاب صنعتى انقلابى در ابراز حضور و اثبات توانايى خود داشته باشند.

امروزه نیز زنان با بالا بردن سطح توانایی خود در زمینه های تحصیل و فراگیری دانش و کسب مهارت هر چه بیشتر توانسته اند جایگاه خود را در دنیای اقتصاد نسبت به سال های گذشته بهبود بخشند كه زنان ايرانى هم فارغ از اين دست آورد ها نيستند.

طبق آمار حدود نیمی از جمعیت کشور ایران را زنان تشکیل می دهند که 4/5 میلیون نفر آنان شاغل هستند با توجه به ركود اقتصادى و افزايش نرخ تورم، درصد اين آمار حين بالا رفتن سطح آگاهى و تحصيلات ميان بانوان روز به روز روبه كاهش است وهمچنان نشان می دهد که نرخ بیکاری در میان زنان نسبت به جمعیت آنان روبە افزایش بوده به گونه اى كه 32درصد از بیکاران جامعه ايران متشکل از زنان است, در اين ميان بيش از 60 درصد زنان فاقد شغل, دارای مدرک تحصیلی هستند.

به طور كلى زنان در دو بخش دولتى و خصوصى مشغول به كار هستند كه به دليل مشكلات فراوان و كمبود بودجه تنها 1 درصد آنان كارفرما و داراى كسب و كار شخصى هستند. بايد متذكر شد كه همگام با پيامد هاى مثبت و موثر حضور زنان در بازار كار و جامعه، آنان همواره دچار مشكلات و معضلات گونا گون در مسائل كارى خود هستند.

نبود فرصت های شغلی مناسب و کافی برای بانوان باعث شده آنان بیشتربه بخش خصوصی پناه آورند.از آن رو که جوامع شرقی با دید مردسالارانه به زنان موقعیتی را برای آنان فراهم آورده که بیشتر در معرض آسیب و آزارهای اجتماعی قرار گیرند و در محیط کار نیز بعضا شاهد آزار های جنسی از سوی کارفرما و مردان همكار خود بوده که در صورت عدم تمایل به خواسته هاى نا مشروع، با تهدید ونهايتا اخراج زنان از كار پایان می یابد.

این امر یکی ازمهم ترین مشکلاتی بوده که زنان در فضای کاری خود با آن مواجە شدە و مجبور به ترک شغل خود شده اند. معضل آزارها و تهدید های جنسی در فضاى كار، مختص به یک کشور و یک شغل مشخص نبوده به گونه ای که تمام کشورها با آن آشنایی دارند كه اعتراضات واعتصاب هاى جهانى را نيزدر پى داشته كه مي توان از جنبشی كه از هاليوود آغاز شد به عنوان يكى از اعتراضات(می تو) زنان به آزارهاى جنسى در فضاى كارى اشاره نمود
.

ازدیگر مشکلات زنان در عرصه کار، نداشتن حقوق و مزایای برابر و کافی نسبت به ساعات کاری بیشتر آنان است بعضی از زنان سرپرست ناچار به اشتغال در کارهای سخت و طاقت فرسا با ساعت طولانی به صورت شبانه روزی هستند که سلامت جسمانی، آرامش روحی و روانی آنان را مورد آسیب قرار می دهد.نبود قوانين مستحكم و قرارداد مناسب ميان كارفرما و كاركنان در بخش هاى خصوصى سبب اعتراض شده كه در اكثرمواردبرخوردارى از حق بيمه كه مهم ترين پس انداز قابل اتكا براى بانوان بوده است را ازميان مى برد.

استخدام زنان در بخش هاى دولتى و رسمى نيز با شرايط و ضوابط خاصى از جمله نحوه پوشش بانوان, وضعيت تأهل آنان، رده سنى مشخص و ... صورت گرفته و بيشتر به كارهايى نظیر آموزش و پرورش و پرستاری منتهى بوده است اما زنان همچنان براى تصاحب شغل هايى كه پيش تر تحت سلطه مردان بوده تلاش مي كنند و بر اين امر كه شغل جنسيت نمى شناسد پافشارى دارند كه طى سال هاى اخير شاهد حضور زنان در مجلس و دست يابى به مقام ها و موقعيت هاى شغلى بهترى از سوى خانم ها بوده ايم.

مشكلات بازار كار با زنان، چه آن هايى كه در بيرون از منزل اشتغال يافته وچه آن هايى كه به دلايل مختلف كار در منزل را ترجيح داده اند بى شماراست كه نمی توان مورد بحث قرارنداد, اما پرداختن به آن ها از گنجايش این متن خارج است.

در حالت خوش بینانه علی رغم ممانعت و مخالفت خانواده و همسر در اکثر موارد زنان به جاى فرار از مشكلات حضور در صنعت و اقتصاد قرار را ترجيح داده و با معضلات آن مبارزه كرده اند، که می توان با وضع قوانین كارى برابر و بدون تبعيض توسط اداره كار، اشتغال زایی هر چه بیشتر برای بانوان و حمايت آنان در زمينه تامين بودجه و تسهيلات براى راه اندازى كسب و كار شخصى و تحت پوشش قرار دادن هم نوعان خود, مسير را هموارترو آنان را در پیمودن این راه یاری نمود.



PM:02:57:31/10/2019




‌ ‌ 244 ‌‌بار دیده شده‌‌