کودکان برای نان جان می دهند

لیلا احمدپناه

در مورد کودکان باید به علل اقتصادی و نابسامانی های اجتماعی و فرهنگی پرداخت.

اقتصاد بیمار موجود در ایران که باعث بی عدالتی اجتماعی و نابرابری بین گروه های مختلف را به وجود آورده تبعات و نتایج بسیار هولناک و منفی و تباه کننده برای نوجوانان و کودکان در عرصه زندگی ایرانیان را فراهم کرده است، آنچنانکه در کوردستان آنان را در کوه و کمرها و در دل برف و طوفان دفن نموده است. در تهران نیز کودکان فقیردر اکثر نقاط خیابان های پر دود و خفقان دیده می شوند تا لقمه نانی را به سفره ی خالی خانواده از هم پاشیده و فقیر و بیکار خود ببرند.

کودکان کار بدون شناسنامه و کارت ملی و هویت مشخصی در خیابان های تهران و شهرهای بزرگ برای فرار از فقر و یا سیرکردن شکم خود و خواهر و برادر به کارهای سخت و طاقت فرسا و سخت می پردازند.

عمق و بعد فاجعه در کوردستان یقه و دامان کولبرهای نوجوان و جوان را به دلیل فقر ناشی از نبود تولید و تجارت و کارخانه و کار در کوردستان گرفته تا جایی که کولبران برای دست یابی به معاش در جهت تامین زندگی نا بسامان خانواده ها و پدر و مادران پیر و از کارافتاده و مریض مجبور به طی مسیر ها و راه های خطرناک شده اند.

در این میان هر ساله قربانیان زیادی در اثر اصابت گلوله ماموران انتظامی و یا برف و بوران زمستان های سخت جان می دهند و هیچ یک از مسئولان نیز در فکر رفع مشکل کولبران و کودکان کار نیستند.

حکومت مسئول واقعی آشفتگی و فقرو بی خانمانی زندگی کودکان کار است. کودکانی که یا فرزند طلاق و اعتیاد هستند یا بدون سرپرست توسط باندهای قاچاق اطفال مورد سوء استفاده های گوناگون قرار می گیرند.

کودکان کار مانند "فرهاد" و فرهادهای دیگر محصول عملکرد غیرعادلانه ی حکومت آخوندی می باشند.

کودکانی که باید در رفاه اجتماعی زندگی کنند سالهاست که قربانی فقر و بدبختی هستند و آیا به چه جرمی باید جان دهند؟



PM:03:40:21/12/2019




‌ ‌ 378 ‌‌بار دیده شده‌‌