قرنطینه، زن و تحمل بار مضاعف

ن/ لیدا خزایی

با توجه به گسترش وسیع بیماری کرونا و ویروس "کووید -19" بخش زیادی از جامعه ناچار شده اند که جهت حراست از خود و دیگران در مقابل ابتلا به این بیماری در چهاردیواری خانه های خود محبوس شوند. قرار گرفتن در شرایط قرنطینه همراه با استرس و نگرانی های مداوم اقتصادی و معیشتی و بهداشتی بار روانی سنگینی را بر روحیه تمام اعضای خانواده نهاده است که در جامعه و فرهنگ " زن ستیز و برده پندار زن " ایران و کردستان زنان در وضعیت اسفناک تری قرار گرفته اند.

با توجه به اینکه تقریبن در همه خانواده های ایرانی و کردستانی زنان همیشه به عنوان گرداننده و چرخاننده چرخ حیات خانواده در محیط منزل ایفای نقش کرده اند و بخش اعظم بار زندگی در محیط خانواده برعهده آنان بوده است، در فضای قرنطینه کنونی این بار بسیار بیشتر و سنگین تر شده است.

همچنین با توجه به اینکه پرداختن به اموراتی همچون خانه داری، شوهرداری، فرزندداری، و انجام تقریبن تمامی امورات مربوط به محیط خانه و خانواده همیشه جزو وظایف بدیهی زنان پنداشته شده و مردها بیشتر وقت و توان خود را در خارج از خانه و صرفن به کسب درآمد و امورات خارج از چهارچوب خانه اختصاص داده اند و اینکه کمتر مردها یا همسرانی هستند که کمک کار راستین زنان در انجام امور خانه و خانواده باشند. لذا باتوجه به این نوع دیدگاه و فرهنگ زن برده بینی، رسیدگی 24 ساعته به همسر مرد و فرزند یا فرزندان و انجام امورات همیشگی و روزمره طاقت فرسای خانه و خانواده در این شرایط انرژی و توان بیشتری از زنان را صرف خود نموده است.

از سویی حتی اگر از پنجره دید جامعه مردسالار به این مقوله بنگریم، به وضوح درمی یابیم که نقش زنان به عنوان مادر یا همسر در حفاظت از سلامت و بهداشت روح و روان خانواده و مراقبت از فرزندان و همسر مرد در مقابله با بیماری کرونا و ویروس "کوید-19" در خانواده بسیار مهم و تعیین کننده می باشد.

گفته می شود که زنان در خانواده با یک دست گهواره و با دست دیگر دنیا را تکان می دهند و این حقیقتی انکار ناپذیر است و جنس زن به درازای تاریخ و بدون هیچگونه ادعایی و در قالب تئوری خودمکلف بینی همیشه پشتوانه بزرگ جامعه بشری برای عبور از شرایط سخت و حیاتی بوده اند.

در این برهه تاریخی نیز که کلیت جوامع بشری درگیر دست و پنجه نرم کردن با ویروس "کوید 19" می باشند، در کشورهای نیمه توسعه یافته و یا درحال توسعه قشر و جنس زنان سهم یا نقش بیشتری را برای حراست و مراقبت از خانواده که جامعه ایی کوچک را تشکیل می دهد و نیز کلیت جامعه را دارند به طوری که می توان گفت نوع مدیریت بهداشتی و روانی زن در خانواده در این دوران تعیین کننده میزان تلفات انسانی در دوران حیات این بیماری ویروسی و عواقب روانی پسا کرونا خواهد بود.

با توجه به آنکه آداب و رسوم و فرهنگ و سنت های اجتماعی در هر خانواده ابتدا از سوی زنان و مادران به خانواده و فرزندان انتقال می یابد، و سپس در جامعه پر رنگ تر می شود می توان گفت که در نحوه مقابله با این بیماری نیز اگر آنرا همچون یک فرهنگ فرض کنیم، این بیماری ابتدا در بطن خانواده و سپس در جامعه خود را نشان می دهند.

با توجه به اینکه اثبات گردیده که زنان برخلاف مردها قابلیت منطبق سازی توانایی خود با میزان سختی شرایط را دارند و از قدرت تحمل و شکیبایی بیشتری برخوردار می باشند. لذا در این شرایط سخت و طاقت فرسا نیز می توانند با تحمل و تدبیر بیشتری نقش حیاتی خود را ایفا کنند، چرا که خستگی ناشی از مشکلات پیرامون چه در جامعه و چه در خانه و خانواده و نیز اضطراب و استرس توامان با این مدیریت به نوعی فرصت نشان دادن توانایی ایفای نقش مدیریت زنانه در مقابله با این مشکل بسیار بزرگ جامعه بشری را چند برابر کرده و در حقیقت شرایط بحرانی کنونی برهه ی زمانی است برای نشان دادن توانایی زن در مدیریت سلامت جامعه و کشور.

بدون شک طبیعت رام نشدنی و شخصیت مردهای به ویژه ایرانی که هنوز هم تا خرخره در باتلاق فرهنگ زن ستیز قرار دارند و نوع برخورد و رفتار آنان در خانواده و نیز در عدم همکاری صمیمانه با زنان در پشت سر گذاشتن این شرایط سخت و تنش آفرینی و اعمال خشونت های مردانه در محیط خانواده و ایجاد استرس و اضطراب مضاعف، بار زنان در این شرایط بحرانی و سخت را چند برابر کرده است. با توجه به گزارش ها و آمارهای منتشره در مورد افزایش اعمال خشونت علیه زنان در شرایط قرنطینه، به جرات می توان گفت تعداد بسیار اندکی از مردها در این شرایط، همکار و یار و حامی همسران خود بوده اند و برعکس ایفای نقش جنس مرد به ویژه در کشورها و جوامع با فرهنگ بسته نموداری بسیار منفی و مخرب داشته و سلامت روحی و روانی خانواده و جامعه را تهدید کرده و به خطر انداخته است.

اینجاست که در می یابیم انتقال آموزه های پیشگیری از بیماری "کوید 19" در اکثریت قریب به مطلق خانواده ها مبدل به وظیفه منحصر به زنان شده است و زنان با اهمیت دادن به سلامت خانواده و اعمال و رعایت اصول بهداشت خانواده و به نوعی پیشگیری از ابتلا به این بیماری و تشویق اعضای خانواده به ماندن در خانه و ایجاد فضایی آرام و راحت برای خانواده بار سنگینی را تحمل می کنند.

برجسته ترین نقش زنان در خانه و خانواده در شرایط کنونی، انتقال آرامش به تمام اعضای خانواده است و می دانیم زندگی در فضایی محدود با تعداد اعضای خانواده به مدت طولانی و مدام در معرض اخبار مربوط به این بیماری قرار گرفتن و فشار روحی و روانی این موضوع موجب کسالت، اضطراب و نگرانی در خانه می شود، ولذا همسران مرد نیز بایستی ضمن درک و فهم روحیات همسر خود نه تنها به عنوان همکاری بلکه به عنوان یک وظیفه بدیهی و همیشگی دوشادوش زنان ، خانواده و جامعه را به سرمقصد سلامت برسانند.


AM:10:07:19/04/2020




‌ ‌ 183 ‌‌بار دیده شده‌‌