جمهوری اسلامی عامل افزایش خشونت خانگی در دوران کرونا

لیلا احمدپناه
زنان اکثرن پیش از قرنطینه دوره کرونا در ایران و  کشورهای عقب افتاده تحت خشونت خانوادگی و آزار مردان قرار داشته اند و حالا در هنگامه ی آزارهای کرونایی با مشکلات و خشونت بیشتری مواجه شدەاند.
طبق آمار سازمان بهداشت جهانی طی دوران قرنطینە میزان خشونت خانگی ٤٠ درصد افزایش یافتە و آمارەها حاکی از آن است کە میزان طلاق و جدایی ٢٤ درصد بالاتر از میزان دوران قبل از کرونا شدە است. 

بە دلیل اینکە تا کنون دارو و واکسن و داروی برای مهار و نابودی کرونا در دنیا کشف و یا ساخته نشده است لذا مهمترین کاری که انسان ها در جهت دفاع از خود می توانند انجام دهند، قرنطینه و ماندن در خانەهاست.

در این بین مدیریت دوران قرنطینه و ماندن در خانە تا رسیدن به دارو و درمان اهمیت به سزایی دارد. در بیشتر نقاط جهان وظیفە مدیریت این دورە بە عهدە دولتها بودە و هستند کشورهای کە دولتهای آنان تمام توان خود را در مدیریت این بحران جهانی در داخل کشورهای خود بەکار بستەاند. 

مهمترین برنامە و پروتکل دولتها در این دورە، حفظ امنیت روانی جامعە و کم کردن سترس است و در این بین تامین مایحتاج روزانە خانوادەها و افراد جامعە نقش بسزایی دارد و همچنین مهمترین وظیفە و نقش دولتها نیز بە حساب می آید. 

ایران زیر سلطە جمهوری اسلامی بە مثابە دولت و رژیمی ناکارامد، مسئولیت ناپذیر، فاسد و کە مردم و وضیعیت معیشتیشان پشیزی ارزش ندارد، وضعیت زنان بە نسبت سایر زنان جهان، وخیم تر بودە و خواهد بود. 

جمهوری اسلامی با عدم مسئولیت پذیری در قبال مردم خود و ادای وظیفە خود مبنی بر تامین مایحتاج روزانە مردم خود، عامل مهمی در وارد کردن سترس بە جامعە و عدم حفظ امنیت روانی جامعە داشتە و نتیجە آن تشدید خشونتهای خانوادگی علیە زنان و از هم پاشیدگی خانوادەها بودە است. 

در سیستم و نظامهای سیاسی متعهد و مسئولیت پذیر، دولتها مسئولیت تامین مایحتاج روانە شهروندان خود را بە عهدە داشتە و از آنها خواستند برای حفظ سلامتی خود در خانەهایشان بمانند، اما در ایران بە دلیل عدم مسئولیت پذیری دولت در تامین مایحتاجهای روزانە و فقر و فلاکت وسیع در جامعە با اعمال سیاست قرنطینە نارسمی، فشارهای عصبی بە خانوادەها (زنان و مردان) را بە اوج رساندە و حاصل آن افزایش غیرقابل تصور خشونتهای خانوادگی و طلاق بودە است. 

در این بین فرهنگ و قانون کشورها نیز نقش عمدەای داشتە است. در ایران زیر سلطە جمهوری اسلامی کە قوانین زن ستیز را بە درجاتی در جامعە نهادینە کردە و ما آن را بە اسم فرهنگ زن ستیزی می شناسیم، فرصتی پیدا کردە کە در بحران بیش از پیش بروز کند. 

در دوره ی قرنطینه که همه ی آدم ها باید در خانه بمانند دولت نیز می باید آنان را از لحاظ اقتصادی تامین کند ولی حکام دزد و و ستمگر به ناحق بر ثروت مردم به ویژه اقشار تنگدست چنگ انداخته و آحاد مردم را به حال خود رها نموده و مردم هم از چنین وضعی برای دستیابی به درآمد ناچیزی که شکمشان را سیر نماید استقبال نموده و خیلی ها بدون رعایت مسایل و دستورات بهداشتی مشغول انجام هر نوع کار و عمل اقتصادی ولو به ضرر جامعه شده اند. 

اعمال خشونتهای خانگی در خانوادەها کە عموما زنان در این دعواها و خشونتها مضروب واقع می شوند، در برخی از موارد زنان برای رهایی از این وضعیت حتی دست بە خودکشی نیز زدەاند کە مسئولیت تمام مرگها و خشونتها پای نظام سیاسی و اقتصادی و فرهنگی جمهوری اسلامی می باشد. 
سخن کوتاە کە تمام مصائب و مشکلات امروز مردم ایران حاصل عدم ناصلاحیت نظام سیاسی و اقتصادی، قانونی، آموزشی و فرهنگی جمهوری اسلامیست.

AM:11:01:17/05/2020




‌ ‌ 113 ‌‌بار دیده شده‌‌