نگاهی کوتاه به اشغال برخی از سفارتخانه های خارجی در ایران به بهانه ی سالگرد یورش به سفارتخانه ی آمریکا

تنظیم: آرام محمدی

آسونیوز- تنها کمتر از یک سال از استقرار حاکمیت ایران در سال ٥٧ گذشته بود که در آستانه ی همه پرسی درباره ی انقلاب به اصطلاح اسلامی، سفارت مصر در ایران به تحریک نزدیکان به خمینی و توسط برخی از دانشجویان عرب مقیم ایران، و نیروهای وابسته ی به حکومت وقت در ٦ ام فروردین سال ٥٨ خورشیدی مورد یورش واقع گرفت.

اشغال سفارت مصر تنها پس از یکی دو روز در پی مذاکره با نمایندگان وزارت خارجه ی وقت، ساختمان سفارت تخلیه شد. این اقدام خودسرانه برای مدتی روابط مصر با ایران را خدشته دار کرد.

پس از آن، در روز سیزدهم آبان ماه که در تقویم ایران مصادف با گروگانگیری ٤٤٤ روزه ی دیپلمات های آمریکا در سال ٥٨ خورشیدی است، سفارت آمریکا در ایران به اشغال نیروهای تندرو درآمد.

حادثه ی سیزده آبان و گروگانگیری اعضای سفارت آمریکا در ایران از سوی نیروهای افراطی و بویژه دانشجویان به اصطلاح پیرو خط امام، به گِره کوری مبدل شده که با گذشت بیش از ٤٠ سال از این رویداد، تبعات و پیامدهای آن کماکان دامن سیاست خارجی ایران را گرفته که با هیچ دندانی باز نمی شود.

تاثیرات سیاسی اشغال سفارت آمریکا در سال ٥٨ که تا امروز ادامه دارد، نه تنها منجر به قطع روابط دو کشور شد، بلکه پرونده ی این ماجرا همچنان در محافل و مجامع بین المللی مفتوح است.

افراد و نیروهای تندرو وابسته به حاکمیت ایران و برخی از جناح های سیاسی به واسطه ی شرایط سیاسی و اجتماعی اوایل انقلاب مردم ایران، از سوی بالاترین مقامات تشویق، تحریک و حمایت می شدند، اقدامات نسنجیده ای که مردم ایران در حال حاضر تاوان ناکارآمدی و تندروی حکام وقت آن زمان تا کنون را پس می دهند و پیامدهای ناشی از آن را بر دوش می کشند.

در این روز، شخص خمینی این اقدام را انقلاب دوم یا انقلاب اکبر خواند و پس از آن نیز نیروها و افراد پیرو او به سفارت بریتانیا در تهران حمله کرده و سفارتخانه ی وقت این کشور را نیز اشغال کردند. اما پس از ساعاتی سفارتخانه را رها نمودند.

یورش به سفارتخانه های خارجی در ایران تنها به این موارد منتهی نشد، بلکه در روز دوشنبه برابر با ١٨ بهمن سال ١٣٨٤ خورشیدی، چاپ کاریکاتورهایی از پیامبر مسلمانان در نشریه ی دانمارکی "یوللندز" و باز نشر آن از سوی برخی از مجلات اروپایی، موجبات چراغ سبز رژیم جمهوری اسلامی و نهایتن حمله ی افراد لباس شخصی و نیروهای وابسته به حاکمیت به سفارت دانمارک در خیابان الهیه تهران شد.

همزمان با حمله به سفارت دانمارک، عده ای دیگر در قالب نیروهای سازمان یافته به سفارت های اتریش و فرانسه یورش بردند. هیچ فرد یا افرادی در این دست از اقدامات مبنی بر تخریب سفارتخانه های خارجی در ایران بازداشت نشدند و هیچ پرونده ای نیز در داخل در دادگاه های صالحه و یا نهادهای مربوطه جهت پیگیری تشکیل نشد.

عدم پیگیری و یا بازداشت افرادی که در اشغال سفارتخانه های مذکور دست داشتند، توهین به مقدسات تلقی شد و مسئولین وقت، این اقدامات را خودجوش خواندند.

در همین رابطه، در آذر ماه سال ٩٠ خورشیدی، حمله ی نیروهای بسیج و سپاه که خبرگزاری های حکومتی از آنان به عنوان یورش دانشجویان بسیجی نام بردند، ساختمان سفارت انگلیس در باغ قلهک تخریب شد و برخی از مدارک دیپلماتیک این کشور و تجهیزات رسانه ای و خدماتی آنان از بین رفت.

اشغال سفارت انگلیس در باغ قلهک، پس از تحریم های بریتانیا علیه رژیم ایران اعمال شد و مجلس شورای اسلامی نیز مصوبه ی کاهش روابط دو کشور را به سطح کاردار تصویب کرده بود. تبعات این اقدام خودسرانه موجب اخراج سفیر ایران در لندن شد و انگلیس سفارت خود را در تهران تعطیل نمود.

اما این اقدامات، مانعی برای حمله به سفارت عربستان در سال ٩٤خورشیدی در تهران و مشهد نشد.

نیروهای سپاه، بسیج و افراد وابسته به حکومت در اعتراض به اعدام شیخ نمر، روحانی تندرو و منتقد شیعه ی تحت حمایت ایران در عربستان، منجر به تخریب سفارتخانه ی این کشور و اشغال آن شد.

همزمان در شهرستان مشهد نیز، نیروهای سپاه و بسیج و منتسبان، در مقابل کنسولگری عربستان تجمع کرده و بخشی از ساختمان این کنسولگری را به آتش کشیدند.

علیرغم واکنش های داخلی و بین المللی به اشغال سفارتخانه های متعدد در طول این ٤٠ سال در ایران، نه تنها با حمله کنندگان هیچ برخوردی نشده است، بلکه از سوی خود حاکمیت، گروه های تندرو وابسته، عناصر مجلسی، سپاه، بسیج، نهادهای امنیتی و غیره هم مورد تحریک و هم تشویق قرار گرفته اند.

با ین وجود، علاوه براینکه حمله کنندگان و افراد مهاجم که از نزدیکان به خود حاکمیت هستند، به هیچ نوع اتهامی محاکمه نشده اند، حتا از اعلام هویت آنان نیز خودداری شده است.


AM:09:43:03/11/2020




‌ ‌ 162 ‌‌بار دیده شده‌‌