حکمتیست و خمینیسم دو روی یک سکە (٤ـ٤)



اردلان فرجی



در سە بخش پیشین این مقالە سعی شد کە مسلە اتهام زنی فرقە حکمتیست و همنوایی حزب کمونیست ایران با این جریان، از منظر روش شناختی (متدولوژی)، فلسفی و استدلالهای منطقی و خطاهای فاحشی منطقی در آن و همچنین از منظر روانشناختی و سیاسی مورد نقد و بررسی قرار بگیرد. در این بخش (بخش پایان) سعی خواهد شد کە مسلە اتهام زنی از منظر قانونی و منفذهای قانونی برای پیگیری این موضوع ارائە شود.
شایان ذکر است کە امروزە کشورهای جهان و منطقەای برای حملە بە مخالفین خود همیشە از ابزار "تروریستخواندن آنان استفادە می کنند. جمهوری اسلامی سالهاست با انگ تروریست بە جنبش حق طلبانە مردم کردستان حملە کردە و آنان را سرکوب کردە است، البتە این حربە مختص ملت کرد نبودە و سایر ملل ایرانی اگر حرکت برای احقاق خود بە راە انداختەاند با این انگ و با این بهانە بە آنان حملە شدە است. ترکیە هم همچنین و بە این معنا تروریست نامیدن کومەلە از طرف فرقە حکمتیست از این جنبە بسیار خطای نابخشودنی است کە عملا آنان را در سنگر جمهوری اسلامی علیە جنبش کردستان و کومەلە قرار دادە و همنوایی حزب کمونیست ایران نیز قابل تامل است. البتە همنوای جمعی از حزب کمونیست ایران کە بە اسم این حزب بیانیە صادر کردەاند از برای مقصدی دیگر است. سرکردگان گروهی از حزب کمونیست ایران کە هنوز از قیومیت تئوریک کمونیسم کارگری بیرون نیامدە و تزها و نظرات آنان را نشخوار می کند، ابتدا بە سکون برای تهدید و مغلطە کردن جمع دیگری از نیروهای حزب کمونیست ایران و بخصوص شاخە کردستانی آن حزب می باشد. البتە این مقالە رسالتی در افشای کشمکشمها و بحران درونی حزب کمونیست ایران ندارد، ولی همین کافی کە جریان خارج کشور این حزب برای جلوە دادن حزب کومەلە کردستان ایران بە مثابە یک شیطان سعی در بە بن بست رساندن اقلیتی در درون حزب خود دارد کە درجەای از همسوی با حزب کومەلە دارند را سرکوفت زدە و آنان را ناسیونالیست (البتە بە مثابە فحش) بخواند و با این حربە رقبای داخلی حزب خود را از میدان بە در کنند، اما ابعاد پیگیری های قانونی این اتهام همچنان بر جای خود استوار است.

٤. قانونی 
تهمت زدن و برچسب زدن، هنری همیشگی برای افراد منطق گریز!.
از دیرباز این نوع نگرش (تهمت زدن و برچسب زدن) در میان اجماع بشر وجود داشته است. خصوصا اشخاصی از این رویه بهره جویی می کنند که بیشتر به دنبال منافع شخصی ، قومی ، سیاسی و ... از نگاهی نامشروع هستند.
می توان گفت که تهمت زدن به این معنا است :
جرم یا حرکت پستی را به دیگری نسبت بدهند بدون آنکه بتوانند آن را به اثبات برسانند !. در این میان باید بدانیم که تهمت و افترا به دو بخش عمده تقسیم می شوند که هر بخش بار مفهومی و معنایی جداگانه ای را بر دوش 
می کشد و مجازات های تعریف شده ، برای هر کدام از آنها نیز متفاوت است.
1– تهمت و افترای قولی
2– تهمت و افترای فعلی
تهمت و افترای قولی ، بیشتر گفتاری است که این گفتار می تواند از طریق :
1–زبان
2– رسانه های چاپی
3– رسانه های مجازی
4– تبلیغات چاپی و مجازی
به مخاطبان و افراد نظاره گر، منتقل بشود.
و اما در این میان افترا و تهمت (فعلی) به صورت عملی و دقیقا به قصد متهم کردن (به صورت نامشروع) فردی خاص صورت می گیرد. به گونه ای که تهمت زننده ادوات و وسایل مجرمانه را در محل سکونت و یا در جیب و یا مکان های تحت مالکیت وی، (فرد قربانی) قرار بدهد و سپس به وی تهمت های ناروا بزند.
در مسلە نسبت دادن اتهام بە کومەلە تهمت و افترای قولی عمل شدە کە زمینە برای تهمت و افترای فعلی را نیز هموار خواهد کرد.
استفادە از رسانەهای چاپی، مجازی و تبلیغات چاپی و مجازی صورت گرفتە. استفادە از صدور بیانیەهای حزبی و شخصی و لایوهای فیسبوکی نمونە بارز این تهمت و افترای قولی هستند کە زمینە تهمت و افترای عملی را هموار می کند، بە عبارتی دیگر آنها می توانند نزدیکان خود را از بین بردە و گناە آن را بە گردن کسان دیگری باندازند، یا حتی می تواند این اتهام قولی دست بازتری برای ترور فعالین سیاسی جنبش کردستان از طرف جمهوری اسلامی را فراهم می آورد کە آنگاە می تواند بە تهمت و افترای عملی بیانجامد کە تاوان انجام این کار زشت و غیرانسانی را بە گردن دیگران بیاندازد
«پشت سپر تهمت زنی ها و برچسب زنی ها پنهان بشوید، تا دیگر نیازی به بحث و گفتگو نداشته باشید و از پذیرفتن مسئولیت کذب گویی ها نیز شانه خالی کنید»

آرتور شوپنهاور در کتاب (هنر همیشه بر حق بودن) می نویسد:
 «به رغم شکست،مدعی پیروزی شو. این ترفند وقیحانه به این صورت اجرا می شود که، وقتی جوابهای خصمت (فرد مقابل بحث) بە برخی از سوالهایت مناسب مطلوبت نبودە (یعنی عملا در بحث شکست خورده اید) نتیجه کلی را به گونه ای بیان کن که گویی تو پیروز بحث هستی»
آرتور شوپنهاور فصل  14 صفحه 59 ترجمه عرفان ثابتی چاپ ققنوس  1385
همان گونه که خواندید، این نوع نگرش بسیار وقیحانه است اما
اگر فرد مورد نظر هنر تهمت زنی و برچسب زنی را نیز به خوبی 
آموخته باشد، آن وقت ماجرا وقیحانه تر و شرم آور تر نیز می شود.
در گفته بالا ذکر شد که اگر در بحثی به شکست افکنده شدید، نتیجه کلی را با لحنی پیروزمندانه بیان کنید تا لااقل برخی از نظاره گرهای بحث را خام بر پیروزی خود بکنید!. اما جالب است که بدانیم در نگرش افرادی که هنرمندانه تهمت و افترا به دیگران می چسبانند، عموما بحثی در میان شکل نمی گیرد!.
یعنی فرد تهمت زننده در بحث ها و گفتگو ها ، زمینی را معرفی می کند که در آن  ( فساددروغنیرنگدشمن از هر نوعرشوه و چه و چه( را رویانده است و نظر مخاطبان و نظاره کنندگان را بر همان زمین آنچنان نفرت زده می کند که خرد و پویایی تفکراتی را از آن ها باز می دارد. و در این میان فرد تهمت زننده هرگاه که اراده کند شخص مورد نظرش را بدون اینکه زحمتی برایش به وجود آید، آن را تحقیر شدە بە میدان می فرستد،اینگونه می شود که فرد تهمت زننده بدون هیچ زحمتی در مقابل مخاطبان و نظاره گرهایش پیروز و سربلند بنظر می آید. اصولا افرادی از این نوع طرفندها استفاده می کنند که می دانند در بحث ها یا شکست می خورند و یا اینکه ترس از شکست دارند و یا اینکه از بنیه موارد مورد نظرشان دارای ایراد و تناقضات است و می بایست برای حفظ آنها دست به دامان هنرهایی همچون تهمت زدن و برچسب زدن بشوند تا راه در رویی برای خود بجویند و در نظر مخاطبانشان سست به نظر نیایند.

منابع:

١رسالە تهمت در خدمت دیانت/حجت الاسلام محمد سروش محلاتی (e.mail:m.soroosh.mahallati@gmail.com)
٢. الكليني، محمد بن يعقوب. الاصول من الكافي جلد 4. تهران: دارالكتب الاسلاميه ، 1407، 123.
٣. بەزیر نیم کلاە آشوبمرد همیشە خشمگین/ دکتر بهنام اوحدی
٤. تهمت هنر منطق گریزان/ ایمان کیارسی
٥. منطق چیست و استدلال منطقی چگونە است/ بیژن صباح
٦. دانشنامە ویکیپیدیا- استقراء
٧. چکیدە روانپزشکی بالینی/ هارولد کاپلان و بنیامین سادوک
٨. مقایسەای میان استنتاج، بهترین تبیین و حدس/ دکتر فرشتە نباتی
٩. مبانی استدلال/ دیوید ا. کانوی- رونالد مانسون/ ترجمە تورج قانونی- نشر ققنوس
١٠. گزیدە نکات منطق و استدلال و قیاس/ ندا یاری کارشناس ارشد فلسفە

١١.هنر همیشه بر حق بودن/ آرتور شوپنهاور /ترجمه عرفان ثابتی چاپ ققنوس  1385




PM:01:37:26/01/2019




274 بار دیده شده‌‌