شانزده آذر، روز دانشجو، دانشجویان صدای اعتراض کلیت جامعه علیه وضعیت موجود هستند.

نویسنده/ ایوب عظیمی
در شرایطی به شانزده آذر امسال نزدیک میشویم که سال تحصیلی جدید و بازگشایی دانشگاه ها و مدارس برای بسیاری از دانشجویان و خانواده هایشان بسیار هزینه بردار و تامین هزینه ها بسیار دشوار بوده است. وضعیت اقتصادی بخش عظیمی از مردم وخیمتر از دوره های قبل میباشد و فشار زندگی و عدم توان برای تامین هزینه های آن گریبان بخش وسیعتری از جامعه را گرفته است. 
هزینه دار بودن تحصیل و کالایی و تجاری سازی آموزش، تحصیل را برای دانشجویان و دانش آموزان و خانواده هایشان بسیار سخت تر از دوره های قبل کرده است. سپردن اداره قسمتهای مختلف دانشگاه به بخشهای خصوصی علاوه بر هزینه دار بودن استفاده از امکانات دانشگاه موجب پائین رفتن و بی کیفیت تر کردن خدمات و امکانات ارائه شده در دانشگاه ها شده که مشکلات زیادی را برای دانشجویان در محیط های آموزشی و در سطح خوابگاه ها ایجاد کرده است. سیاست خصوصی سازی، طرحهایی مثل طرح کارورزی و مشخصا کاج (کارانه اشتغال جوانان) و نیز طرح فراگیر مشاغل که از جمله طرح های در دست دولت روحانی میباشد، اقدام مستقیم برای ارزانتر سازی نیروی کار و حتی مجانی بودن نیروی کار برای کارفرمایان و شرکتها میباشد و اعتراضات دانشجویان دانشگاه نفت آبادان با تحریم آب وبرق بر معترضان و به تعطیلی کشاندن دانشگاه جواب داده میشود. 
در همین راستا تلاش حکومت برای پیشبرد تفکیک جنسیتی وعقیدتی در دانشگاه ها و اعمال حجاب اجباری و دخالت مذهب در زندگی و تحصیل دانشجویان ادامه داشته است. این کنش واکنش مقتضی و منطقی جامعه را برانگیخته به تقابل میان دانشگاه و حوزه (به عنوان مبلغ ایدولوژی کهنه و پوسیده حکومتی ) منجر شده است، و قطعا در این میدان دانشگاه برتری بسیار ناجوان مردانه ای به لحاظ تفکر و ضعف شدید در زمینه قدرت اجرایی دارد،  فرار دانشجویان نخبه که از معظلات اصلی امروز ایران است نتیجه همین نگاه بی اعتمادی به قشر تحصیل کرده و سیاستهای جذب بر اساس منطبق  بودن و همراستا بودن با سیاستهای حکومتی است و در مقابل سیاست جذب و تغذیه مرتجعین و معممین از تمام منطقه و حتی دورترین نقاط این کره خاکی تشدید کننده این تقابل و گواهی بر دشمنی نهادینه دیکتاتور مئابان با علم وآگاهی است، تا جایی که امروزه روز دانشجو تبدیل روز مبارزه با حکومت شده است و در آستانه این روز فشارها و گیر و بندها بر دانشجویان افزایش میابد تا در روز خودشان صدایشان شنیده نشود. 

اما بموازات، در یکسال گذشته ما شاهد تلاش و مبارزه از طرف فعالین دانشجویی و دانشجویان سراسر کشور در عرصه های مختلفی بوده ایم. از یک طرف علیه خصوصی سازی ها و طرح هایی که در این زمینه از طرف دولت ارائه و اجرایی شده و از طرف دیگر مقابله در برابر سیاست تفکیک جنسیتی و علیه اجباری بودن حجاب، که عملا توسط دانشجویان به چالش کشیده شده و زیر پاگذاشته شده است. 
ما در یکسال گذشته شاهد پیشروی بخش وسیعی از جامعه برای تغییر ریشه ای وضعیت موجود بوده ایم. تکثیر نقد طبقاتی و سوسیالیستی به چشم انداز بخش وسیعی از جامعه و جنبشهای مبارزاتی جاری و سازمانیابی و تشکل یابی جامعه و گسترش جنبشهای مبارزاتی در جامعه تبدیل شده که برآیند و انعکاس همین تلاش بوده است. در واقع این مبارزه پنهان زیر پوست دانشگاهها به دو قطبی شدن و امنیتی شدن فضای دانشگاه و افزایش اصطکاک آشتی ناپذیر بین جریان روشن فکری و جریانهای دست ساز طرف حکومت شده است تا به آنجا که امروزه واژه روشنفکر تعداعی کننده مخالف و منتقد در اذهان ایرانیهاست و در مقابل روشنفکر دینی که هنوز تعریف درستی از آن نشده سعی ناکافی و ناموفق سیستم برای نزدیک کردن این دو جریان فکری است.
و نیز در عمر کوتاه دانشگاه ها به معنی مدرن وامروزی آن تاثیر به سزایی بر فرهنگ جوامع بلحاظ هنر، جهان بینی و خود باوری گذاشته اند و در حرکتها و جنبشهای سیاسی واجتماعی همیشه پیشرو بوده اند، و همیشه دانشگاه سنگری بر علیه تحجر و واپسگرایی بوده است، از اینرو حکومت آخوندی همیشه سعی در کنترل قشر دانشجو که بدنه اصلی مبارزاتی جامعه هستند داشته است و از فیلتر کردن، اعمال سلیقه و دخالت در محتوای دروس، اضافه کردن واحدهای درسی همراستا با ایدولوژی حکومتی ، تشکیل هسته های بسیج دانشجویی و دادن امتیازات مالی، رفاهی و استخدامی و همچنین پدیده جدید ستاره دار کردن و اخراج دانشجویان معترض از کمترین اعمال قدرت حکومت در مدیریت دانشگاه هاست.
به حقیقت که آنها بدرستی دریافته اند که ریشه اصلی مبارزه علیه دیکتاتورها و بنیادگرایی در علم اندوزی محکم است و هرچه میکشند از دست همین دانشگاه رفته هاست.
حزب کومله افتخار میکند که محور اصلی تشکیل آن نه تنها گرایشات قومی و قبیله ای نبوده بلکه ریشه وهسته مرکزی آن در دانشگاه شکل گرفت، بذری که در سال 48 در دانشگاه تهران توسط دانشجویان کورد کاشته شد و 9سال بعد در کردستان به بار نشست و طیف وسیعی از روشنفکران وطبقه های مورد ستم جامعه را گرد خود جمع کرد نه سرمایه دارن و آقازاده هارا و از این رو تا علم ودانشگاه در جامعه طرفدار داشته باشد، حزب کومله رهرو خواهد داشت و ریشه های آن همیشه بدنه را تقویت خواهند کرد.
"زنده باد یاد هزاران دانشجوی از جان گذشته راه آزادی"
"زنده باد جنبش آزادیخواهی سوسیالیزم"




AM:11:45:06/12/2017




1112 بار دیده شده‌‌