28 مرداد 1358 خورشیدی سالروز فرمان یورش خمینی به کردستان

28 مرداد 1358 خورشیدی سالروز فرمان یورش خمینی به کردستان

نویسنده: آرام محمدی
بیش از 36 سال از فرمان یورش خمینی به کردستان میگذرد. در آن مقطع زمانی این یورش سراسری، به معنی در دست گرفتن تمامی ارگانهای تبلیغاتی کشور از هر طیف و جناح را نیز شامل میشد. در روز 27 مرداد 58 خورشیدی، نیروهای سپاه و افراطی تندرو، در شهرها و استانهای بزرگ و مرجع، بویژه در شهر تهران به کتابفروشیها، دفاتر جبهه دمکراتیک ملی، فدائیان خلق، دانشگاه ها، نیروهای سیاسی، جمعیت کردهای مقیم مرکز، و مراکز کانون وکلا و نویسندگان مستقل ایران، دفاتر روزنامه های مخالف، شخصیتهای چپگرا و حتی اشخاص حقیقی و حقوقی یورش برده، و این مراکز را به آتش کشیده، افراد را بازداشت، و روانه زندان کردند. در این راستا تعدادی نیز بدون برگزاری هیچ دادگاهی اعدام شدند. جنایتهای ارتجاعی رژیم به نام شخص خمینی و نزدیکان، اطرافیان و دولت موقت آنزمان ثبت شده است. از همان آغاز انقلاب 57 درصدد نابود کردن آزادیهای نسبی، سرکوب دستاوردهای آزادیخواهان و زحمتکشان و همچنین خلقهای ستمدیده برآمدند، که از انقلاب مردمی به دست آمده بود. برنامه ریزی حمله به کردستان از روزهای قبل، در دستور کار رژیم قرار گرفته بود. تا جایی که بسیاری از سازمانهای سیاسی و دفاتر برخی از خبرگزاریها را به آتش کشیده تا که از این طریق، بتوانند همه راهها و امکاناتی را که سبب انعکاس حمله ارتش و سپاه به کردستان را قطع کرده، و در نهایت در سراسر کشور اختناق و سانسور عمومی برقرار کنند.

کردستان ایران در مدت شش ماه بعد از انقلاب از خود مختاری غیر رسمی برخوردار بود، و رهبران کورد ونمایندگان نیروهای سیاسی، چندین بار به طور رسمی با وزیران دولت وقت، در مورد خواسته های به حقی که از سوی مردم پیشنهاد شده بود، به مذاکره نشستند، تا از طریق گفتگو و راه حل‌های سیاسی،خواستهای عادلانه ملی، مذهبی و اقتصادی ملت کورد را به نتیجه برسانند. اما هیئت حاکمه، بیم از آن داشت، که یک جنبش عدالت اجتماعی فراگیر در سراسر ایران برقرار گردد، و این اوضاع قابل تحمل نبود. این امر"خودمختاری خلقهای ایران" در تهران و از منظر حاکمان، به عنوان تجزیه طلبی تلقی و تبلیغ میشد وبە بهانه‌ای برای سرکوب مردم کردستان و دیگر نقاط ایران مبدل گشت. در مقابل خمینی با استفاده از مقام معنوی واجتماعی، به جای برقراری آزادی و عدالت اجتماعی راه جنگ افروزی و جنایت را درپیش گرفت، که در ابتدای امر نیز از طرف سازمانهای رسمی و جوامع بین المللی مورد انتقاد شدید قرار گرفت. در مقطع زمانی که در کردستان شخصیتهای سیاسی با دولت موقت سرگرم مذاکره بودند، ارتش، سپاه و نیروهای تندرو به " گنبد" حمله کرده و تمامی مراکز فرهنگی و رسانه ای را به آتش کشیده، و حمام خون به راه انداختند. پیش از حمله سراسری به کردستان نیز، خمینی در اعلامیه ای ناگهانی و جنگ افروزانه به ارتش فرمان داد، با تمام قوا به پاوه یورش کنند. و این فرمان توسط خمینی وبه تحریک نزدیکان وی منجمله" چمران"صورت گرفت. قتل عام مردم پاوه و اعدام جوانان پاوه ای و دیگر مناطق اطراف، منجر به اعتراض سراسری در دیگر شهرهای کردستان شد. و نهایتا خمینی در 28 مرداد ماه 1358 خورشیدی، فرمان یورش سراسری به کردستان را صادر کرد. صدور این فرمان از دیدگاه برخی از مسئولان حکومتی وقت ، یک اقدام ناآگاهان و خود سرانه بود. که بدون هیچ اطلاع و مشورتی با مسئولین حکومتی در کردستان صورت گرفت. واین امر در شرایطی بود، که ملت کورد هیچ تجربه نظامی نداشته و خواهان جنگ و خونریزی نبودند. اما دفاع از خاک ودستآوردهای دمکراتیک بە دست آمدە و همچنین پشتیبانی از پیشمرگان قهرمان، مردم کورد را به سمت مبارزه حق طلبانه و قیام عمومی"انتفاضه" و انقلابی پرخروش سوق داد. البته نباید فراموش کرد که خمینی فرمان حمله به کردستان را تحت عنوان امنیت و آسایش صادر کرد. اما واقعیت غیر قابل انکار و با توجه به مدارک و اسنادی که وجود داشت، جامعه آنزمان کردستان از لحاظ‌ امنیتی و اجتماعی، سیاسی دارای جوی آرام و فضایی تقریبا دمکراتیک بود. و احزاب بدون قید و شرط فعالیت میکردند. همیشه این پرسش بوجود می‌آید، که حکومت اسلامی چه اهداف و استراتژی را در کردستان دنبال میکرد؟ شاید یکی از عمده دلایل حمله گسترده"28 مرداد 58" به کردستان، این باشد، که کوردها همیشه صلح طلب و آزادیخواه بوده، و رژیم برای اثبات و موجودیت نامشروع خود وهمچنین ایجاد ترس و وحشت و تثبیت هژمونی خود در دیگر مناطق ایران نیاز داشت که از کردستان بگذرد. چون در آن مقطع زمانی کردستان تنها منطقه ای بود، که حکومت اسلامی نتوانسته بود، حاکمیت ارتجاعی خود را اعمال و تثبیت کند. زیرا خلق کورد نوعی از حاکمیت مردمی وتوده ای را در منطقه ایجاد کرده بودند. و این امر برای رژیم و رسیدن به اهدافش تحت هیچ شرایطی قابل قبول نبود. مبارزات حق طلبانه خلق کورد ثبت شده و روزی تاریخ آنرا قضاوت خواهد کرد. امروز با گذشت بیش از سه دهه از عمر این رژیم جعلی، تغییر وتحولات زیادی در ساختار اجتماعی، سیاسی و امنیتی در ایران و کردستان صورت گرفته است. در شرایطی که رژیم اسلامی، کردستان را کاملا ملیتاریزه کرده، جنبش انقلابی و مبارزات حق طلبانه ملت کورد همچنان ادامه دارد. اسناد ومدارک فراوانی وجود دارد، که تمام هم وغم این حکومت ارتجاعی و جنایت پیشەی اسلامی برپایه تعرض به کرامت انسانها بنا نهاده شده، و هدف آن کشتار آزادیخواهان، تجاوز، مداخله و سرکوب اقلیتهای دینی و قومی، بوده و کردستان نیز از این قاعده مستثنی نیست. اما ملت بیدار کورد این مبارزات را دنبال کرده تا به نتیجه برسد وخود این برگ زرینی است از تاریخ مبارزاتی کردستان.

گرامیباد سالروز 28 مرداد 1358 خورشیدی، روزی که خلق بر ننگ پیروز شد...



586 بار دیده شده‌‌


AM:09:53:17/08/2017