نگاهی کوتاه به پدید آمار جنسی کودکان در ایران

نگاهی کوتاه به پدید آمار جنسی کودکان در ایران
تهیه و تنظیم/ آرزو کمانگر
مسائل مربوط به آسیبهای اجتماعی از دیرباز گریبانگیر جوامع بشری بوده و تبعا کشور ایران نیزاز این قضیه مستثنی نیست. طی سالهای اخیر و با افزایش محرومیت ناشی از برآورده نشدن خواسته ها و نیازهای شهروندان ایرانی و همچنین کاهش سطح کیفیت زندگی مردم، شاهد افزایش آسیبها و معضلات اجتماعی همچون (اعتیاد- دزدی - فقر- فحشا- قتل و به ویژه خشونت علیه زنان و کودک آزاری ) در ایران هستیم.
پدیده کودک آزاری جنسی یکی از متداوالترین اقدامات غیر انسانی بوده و امروز از جدیدترین و تاسف انگیزترین نوع آسیب اجتماعی است که در کشور ما تبدیل به یکی از دغدغه‌های بزرگ خانواده‌ها و اجتماع شده است. هر بار که خبر گم شدن کودکی در رسانه‌ها منتشر می‌شود، دل خانواده‌ها می‌لرزد که نکند باز هم آن کودک مورد آزار و اذیت جنسی قرار گرفته باشد. کودک آزاری همجچین بر افکار عمومی جامعه تاثیر منفی داشته و تا کنون نیز اقدامی در راستای برخورد با آمران این امر در ایران صورت نگرفته است و این مهم، به نوعی ناشی از اعمال نفوذ ارگانهای امنیتی و همچنین، به اصطلاح آبرو داری خانواده ها مبنی بر رسانه ای نشدن این مسئله میبآشد.
در این نوشته سعی شده است که پدیده ی کودک آزاری جنسی در ایران را مورد بررسی قرار داده و به نمونه هایی از این نوع معضل استناد شود. 
پدوفیلی (Pedophilia) واژه ای انگلیسی است که به معنی میل جنسی به کودکان می باشد که در کشورمان از عبارت "بچه باز یا کودک آزاری" استفاده می کنند. پدوفیلیا یک انحراف جنسی و یک اختلال روانی است که در آن فرد از لحاظ جنسی جذب کودکان اغلب با طیف سنی 13 سال و کمتر می شود و می توان گفت این نوع جذب شدن غیر طبیعی و غیر عادی است. مبتلایان به پدوفیلی در اکثر مواقع مردان بوده و به هر دو جنس دختر و پسر جذب می شوند، لازم به ذکر است فرد پدوفیلی با بزرگسالان غیر همجنس خود نیز به خوبی رابطه برقرار می کند. 
پدوفیلیها می توانند پیر یا جوان، مرد یا زن باشند اگر چه اکثریت پدوفیلی ها مرد هستند. متاسفانه، برخی از پدوفیلی ها در حرفه ای فعالیت دارند که در آن آموزش و یا حفظ سلامت و رفاه کودکان و افراد جوان را به عهده دارند و عده کمی از آنها نیز با کودکان قربانی خود رابطه فامیلی و یا حتی ژنتیکی دارند.
کودک آزاری می تواند منجر به آسیب های جسمی و روحی جدی در کودکان و نوجوانان، هم در کوتاه مدت و هم در بلند مدت شود. کودک در کوتاه مدت ممکن است با مشکلات جسمی مثل ابتلا به بیماری های مقاربتی،‌ جراحت های فیزیکی و حتی بارداری ناخواسته روبرو شود.
افراد در بلند مدت بیش تر با مشکلاتی مثل افسردگی، اضطراب، اختلال در خوردن و اختلال اضطراب پس از سانحه  درگیر می شوند. هم چنین بیش از دیگران در معرض خطرهایی از قبیل ؛ خودزنی، مشارکت در جرم وجنایت، سوءمصرف مواد و الکل و در نوجوانان نیز با خطر خودکشی مواجه هستند. 
"دکترغلامحسین قائدی"  دانشیار روانپزشکی وعضو هیئت علمی  دانشگاه در تعریف تجاوز جنسی چنین میگوید که : تجاوز جنسی به هر نوع تماس یا رفتار جنسی با فرد بدون رضایت وی اطلاق می گردد. در حقیقت تجاوز جنسی نوعی خشونت جنسی است که معمولا شامل آمیزش جنسی شده و از طرف فرد یا افرادی در ارتباط با شخص دیگر که رضایتی در این ارتباط ندارد، صورت می پذیرد. این مساله در مورد افراد کم سن و سال حتی در صورت رضایت آن ها، نیز صدق می کند. تجاوز جنسی صرفا نزدیکی جنسی و تماس فیزیکی نیست و می تواند مولفه های دیگری نظیر بهره کشی روحی و روانی را نیز شامل شود. تجاوز جنسی معمولا با خشونت، تهدید و ارعاب، اجبار فیزیکی و سوء استفاده صورت می پذیرد.
این دانشیار روانپزشکی ضمن بیان اینکه در ایران آمار مشخصی در مورد تجاوزات جنسی ارائه نمی شود علت این اتفاق را اینگونه بیان کرد: بسیاری از افراد به دلایل متعدد اقدام به گزارش تجاوز نمی کنند. مورد سرزنش قرار گرفتن، ترس از بی آبرویی، ترس از مشکلات خانوادگی و بین فردی، و مسائل دیگر دلایلی هستند که مانع از ارائه گزارش می شوند در نتیجه آمار دقیقی در این زمینه وجود ندارد.
با این وجود تعدادی از مسئولین به واسطه ی برخی از سایتهای خبری و یا شبکه های اجتماعی پرده از واقعیت برداشته و آمارهایی در این ارتباط بصورت  جسته و گریخته ارائه میدهند.  بطوریکه در سال گذشته مدیر عامل سازمان خدمات اجتماعی شهرداری تهران از تجاوز به ۹۰ درصد کودکان کار در پاتوق‌ها خبر داد. از طرفی دیگر تجاوز به ۱۷ کودک در سال ۸۳ که بزرگ‌ترین پرونده جنایی ۷۰ سال اخیرکشور نام گرفت بازتاب گسترده ای در اذهان عمومی داشت. بعد از این حادثه تجاوز به کودکان در ایران گسترش پیدا کرده و بسیار مورد توجه کارشناسان اجتماعی قرار گرفت.
متاسفانه در چند سال اخیر به خصوص در دهه ۹۰ سریال قتل و تجاوز کودکان دختر و پسر زیر ۱۰ سال همچنان گوش رسانه‌ها و خانواده‌ها را کر کرده است. 
نمونه هایی از تجاوز و به قتل رساندن کودکان پس از انجام این عمل طی چند سال اخیر:
دی ماه ۹۱ جسد یک پسر ۶ ساله در حالی که از ناحیه سر متلاشی شده بود در بیابان‌های غرب استان تهران پیدا شد. شواهد نشان می‌داد پیش از قتل به او تجاوز شده است. پس از یک هفته جسد متلاشی‌ شده کودک دیگری زیر پل ریل راه‌آهن آن منطقه کشف شد.
آبان ۹۳ مردی ۳۹ ساله محمدرضای ۹ ساله را به زور داخل منزل می‌برد و پس از تجاوز به وی با استفاده از جسمی تیز در سرویس بهداشتی گلوی وی را می‌بُرَد.
تجاوز در طویله متروکه  در آذر ۹۳، ماموران  جسد پسر هشت ساله‌ای به نام حسین را در طویله‌ای متروکه پیدا کردند. این پسربچه بر اثر خفگی به قتل رسیده و پیش از مرگ مورد آزار و اذیت قرار گرفته بود.
مرداد ماه ۹۴ خبر یک تجاوز دیگر منتشر شد. دختر ۸ ساله‌ای توسط یک جوان ۲۰ ساله فریب می‌خورد و با او داخل مدرسه مخروبه‌ای می‌شود. جوان پس از تجاوز در سرویس بهداشتی او را به قتل می‌رساند. قتل و تجاوز به ستایش دختر ۶ ساله تبعه افغانستان نیز در فضای عمومی بازتاب زیادی داشت. سوزاندن جسد با اسید موجب فجیع‌تر شدن این جنایت شد.
اهورا- سلاله- امیرحسین و آتنا و صدها کودک معصوم دیگر که قربانی اعمال قبیح افراد بزرگتر شده اند نه تنها از تعداد آنها کم نشده بلکه روز به روز بیشتر و مسئولان به همان اندازه ناشنواتر میشوند.
اکنون انتشار خبر کشته شدن دختربچه ی سنندجی به اسم "دنیا ویسی" به شدت مورد توجه مردم قرار گرفته و اعتراض های وسیعی هم نسبت به چگونگی این اتفاق را به دنبال داشته است.
مردم بر این باورند که دنیا ویسی این دانش آموز هفت ساله، قبل از کشته شدن مورد تجاوز قرار گرفته و ریزش دیوار بر سر وی سناریوییست جهت منحرف نمودن اذهان عمومی.
احسن علوی نماینده سنندج  و مدیرکل آموزش و پرورش استان کردستان در واکنش به این گفته ها، موضوع  تجاوز را تکذیب کرده و علت مرگ "دنیا"  را ریزش دیوار مدرسه ای اعلام کرده اند که بیش از 40 سال از ساخت آن میگذرد. حال به فرض اینکه خبر تجاوز هم که در دست بررسی است تکذیب شود، با صدها مدرسه ی فرسوده و درحال ریزش که هر لحظه امکان خراب شدن و گرفتن جان کودکان کردستانی را دارد چه باید کرد. آیا مسئولین میتوانند پاسخگوی چنین فجایعی باشند؟ آیا فرزندان آنان نیز قربانی بی تدبیریهاتشان میشوند یا اینکه تنها خانواده های مظلوم و ستم دیده محکوم به دادن قربانی هستند؟ 
با اینکه پدیده ی تجاوز به کودکان در ایران شدت گرفته اما طبق معمول علاوه بر پنهان نمودن و عدم انعکاس آن در رسانه های داخلی، رژیم جمهوری اسلامی هیچگونه گزارش و آماری درباره تجاوزهای جنسی به سازمان ملل ارائه نکرده است. در داخل ایران هم دسترسی به چنین آماری با دشواری میسر و ناممکن است. یعنی، علاوه بر اینکه آمار واقعی از خشونت جنسی به دلیل عدم گزارش آن وجود ندارد، بلکه همین آمار نیز انعکاس پیدا نمی کند. در این صورت باید گفت، آمار خشونت جنسی در ایران به دلیل پنهان ماندن آمار واقعی در نتیجه قبح این مسئله و نبود قوانین حمایتی برای قربانیان بسیار مخدوش است.


284 بار دیده شده‌‌


PM:11:02:14/10/2018