جایگاه فاجعه شیمیایی سردشت در ویترین رژیم جمهوری اسلامی ایران

جایگاه فاجعه شیمیایی سردشت در ویترین رژیم جمهوری اسلامی ایران

تنظیم/ آرام محمدی

سی و دو سال پیش در چنین روزی شهر سردشت آماج حملات شیمیایی رژیم بعث عراق قرار گرفت. در این حمله 110 نفر از شهروندان کورد جان خود را از دست داده و بیش از 8 هزار نفر از جمعیت 12 هزار نفری وقت سردشت دچار مسمومیت شیمیایی شدند، که تبعات و آثار آن تا کنون نیز ادامه دارد.

ابعاد این فاجعه و سیاست های مغرضانه حکام ایران در مورد بمباران شیمیایی سردشت نشان از عملکرد و استفاده ابزاری رژیم جمهوری اسلامی ایران در خصوص پیشبرد اهداف ایدئولوژیک خود در خارج از مرزها بوده است.

گفتنی ست که وجود برخی از شواهد در آنزمان از جمله توزیع ماسک در بین نظامیان، آماده کاری و آموزش عوامل وابسته حکومتی و غیره این دیدگاه را تقویت کرده است که رژیم ایران از احتمال وقوع این حمله آگاهی داشته است.

آنزمان نزدیک به یکماه از بمباران شیمیایی سردشت گذشت و شورای امنیت سازمان ملل با صدور قطعنامه ی 598 خواهان آتش بس شد. رژیم ایران در ابتدا این امر را نپذیرفته و با اعزام نیرو به بخش هایی از کردستان عراق، بهانه را برای فاجعه انسانی گسترده تری در سال 1367 خورشیدی در حلبچه را به رژیم وقت عراق داد. روزی که همزمان شد با جانباختن 72 تن از رفقای کومه له در کنار رودخانه سیروان "در اینجا منظور جانباختن رفقای گردان همیشه قهرمان شوان است".

با این وجود و پس از پذیرش قطعنامه و نوشیدن جام زهر از سوی حکام ایران، در 31 تیرماه همان سال روستای "زرده" و چندین روستای دیگر در کرمانشاه مورد حمله شیمیایی قرار گرفتند و بیش از 1000 نفر مسموم شدند. علاوه بر این، بمباران شیمیایی اشنویه در نیمه شب 11 مرداد موجب مصدوم شدن بیش از 2000 تن دیگر از شهروندان کورد شد.

اما جایگاه فاجعه شیمیایی سردشت و برخورد رژیم جمهوری اسلامی ایران با این فاجعه انسانی که خود رژیم یکی از عوامل اصلی و مسبب آن بود را میبآیست در ویترین سیاست خارجی نظام تحلیل و برسی کرد. برخوردی که دارای ساختاری پیچیده، چند وجهی و متناقض است. رویکرد و سیاست های رژیم جمهوری اسلامی در برخورد با بمباران شیمیایی سردشت عمدتا بر گرفته از مسائل امنیتی و آیدوئولوژیک رژیم است. رژیم جمهوری اسلامی در برخورد با فاجعه انسانی سردشت تمامی توان خود را بکار گرفت تا که در جهان چهره ای مدافع و حق طلبانه به خود بگیرد و همواره از موضع مظلوم نمایی خود را نمایان کند. و این حمله را به عنوان کارتی برنده در مناسبات سیاسی در مجامع بین المللی بکار گرفت. و با مظلوم نمایی و مشروعیت دادن به جنایات خود، سعی در کسب اعتبار از دست رفته و مشروعیت دادن اخلاقی و سیاسی خود برآمد.

نهایتا رژیم جمهوری اسلامی ایران، به طور منظم و گسترده سعی نمود فاجعه سردشت را به عنوان سندی از مظلومیت و حقانیت خود ارائه دهد. و این سند را برای رفع هرگونه ابهام و اتهام در رابطه با تلاش های خود در جهت دستیابی به سلاح هسته ای و دیگر سلاح های کشتار جمعی، انرا مورد استفاده ابزاری و بهربرداری سیاسی قرار داد.

لازم به یادآوری ست که، رژیم جمهور اسلامی ایران در برخورد با فاجعه انسانی سردشت در جهت فریب افکار عمومی داخلی، به مناسبت گرامیداشت سالروز این فاجعه انسانی، یک روز را برای پاسداشت آن در تقویم و روزشمار رسمی ایران اختصاص داده است، اما به علت همزمانی این روز با انفجار دفتر حزب جمهوری اسلامی و کشته شدن بیش از 72 تن از عوامل حکومتی از جمله محمد بهشتی "در هفتم تیرماه 1360 خورشیدی" که برای رژیم حاکمه از اهمیت بیشتری برخوردار است، هشتم تیرماه را برای روز مبارزه با سلاح های شیمیایی و میکروبی نامگذاری کرده است.

این امر ماهیت رژیم جمهوری اسلامی را بیش از گذشته نمایان تر می کند...



308 بار دیده شده‌‌


PM:04:09:28/06/2019