پشت پرده های نمایشگاه ایران- پلاست/ رژیم جمهوری اسلامی به دنبال چیست؟

پشت پرده های نمایشگاه ایران- پلاست/ رژیم جمهوری اسلامی به دنبال چیست؟

ن/ ژیکان راهنورد

در هفته ی جاری، از تاریخ 31 شهریور الی 3 مهر، نمایشگاه ایران-پلاست در تهران برگزار شد. 570 شرکت داخلی، 35 شرکت خارجی از کشورهای چین، روسیه، هند، ایتالیا و ترکیه در این نمایشگاه حضور داشتند. همچنین 12 هیئت اقتصادی از کشورهای عراق، ترکیه، افغانستان، پاکستان، ارمنستان، آذربایجان، هند، ویتنام، تونس و کنیا در کنار 14 شرکت مستقل از کشورهای چین، روسیه، ایتالیا، رومانی، اوکراین، قزاقستان، ازبکستان، تاجیکستان، سوریه، لبنان، افغانستان، ارمنستان، عراق و ترکیه جهت بازدید از این نمایشگاه دعوت شده بودند.

در روز پایانی نمایشگاه نیز اجلاس اکوپلاس با حضور 11 کشور از آسیای میانه و کشورهای همسایه در حاشیه ی نمایشگاه برگزار شد. در ظاهر این نمایشگاه به منظور معرفی تازه ترین دستاوردها در صنایع پتروشیمی و توسعه ی روابط میان کشورها در این زمینه برگزار شد اما نکاتی بسیار مهم در پشت پرده ی این جریان وجود دارد که در این مقاله توجه شما را به آنها جلب خواهیم کرد.

بیژن زنگنه وزیر نفت ایران، در جریان سخنرانی ها در این نمایشگاه عنوان کرد که در شرایط فعلی که ایران ناچار به تمرکز بر اقتصاد بدون نفت است، صنایع پتروشیمی بالاترین نقش را در بازگرداندن ارز به چرخه ی اقتصادی کشور دارد. وی بر تلاش در جهت تغییر خوراک ورودی صنایع پتروشیمی از نفت به گاز طبیعی تاکید کرده و عنوان کرد که جمهوری اسلامی در نظر دارد تا سال 1404، جمعا 93 میلیارد دلار در این زمینه سرمایه گذاری کند. وی همچنین از طرح ایجاد مجتمع های پتروشیمی و صنایع پایین دستی مرتبط در سواحل دریای خزر و برخی دیگر از نقاط پرآب کشور خبر داد و بیان کرد که به دلیل نیاز تمامی این صنایع به آب فراوان، این طرح ها در دستور کار قرار گرفته اند که چندی پیش در همین زمینه مطلبی در سایت خبری آسونیوز منتشر نمودیم.

اما چند نکته ی بسیار مهم در جریان بررسی حواشی رویدادهای این نمایشگاه به چشم میخورد:

اولا بازدید علی سلیمان غانم، وزیر نفت و منابع انرژی سوریه، به همراه هیئتی از مسئولان و تاجران این کشور از این نمایشگاه، به دعوتی که گفته میشود از سوی بیژن زنگنه بوده است، توجهات را به خود جلب کرده است.

زنگنه در مصاحبه ای اعلام کرد که سلیمان غانم در طی سفر سه روزه ی خود به ایران از عسلویه و صنایع پتروشیمی آن منطقه و همچنین نمایشگاه پتروشیمی ایران پلاست بازدید داشته و با وزرای نفت و صنعت معدن نیز دیدار کرده است. وی بیان کرد که طی مذاکراتی با هیئت سوری تصمیم بر توسعه ی مشارکت در زمینه ی صنایع پتروشیمی، نفت، گاز و سایر موارد مرتبط گرفته و به توافقاتی دست یافته اند به طوری که بخش خصوصی ایران مسئولیت بازسازی واحدهای صنعتی سوریه و آموزش نیروی انسانی را به عهده گیرد. وی گفت هم اکنون نیز تعدادی از شرکت های بخش خصوصی در سوریه مشغول به فعالیت هستند. ناگفته نماند که در حال حاضر بیشتر بخش خصوصی در انحصار عوامل سپاه میباشد.

سلیمان غانم در دیدار با محمد اسلامی، وزیر راه و شهرسازی ایران در سمت رئیس کمیسیون اقتصادی مشترک ایران و سوریه، از نبود اتاق بازرگانی مشترک میان ایران و سوریه به عنوان یکی از دغدغه های مهم طرفین یاد کرده و گفت دولت سوریه در تلاش است تا این امکان را ایجاد کند. هیئت سوری از سالن‌های 6، 7، 35 و 38 که شامل شرکت های فن آوران شیمی تجزیه ایرانیان، آریا پلیمر پیشگام، پارسا پلیمر شریف، کیمیا جاوید، رنگدانه ی سیرجان، رازین پلیمر، ارس ماشین، و برخی دیگر از شرکت های سازنده ی ماشین آلات صنعتی بازدید کرد که رسانه های داخلی از جمله روزنامه ی تعادل رفتار تاجران سوری و ترکیب شرکت های مورد بازدید را نشان از تمایل جدی آنها برای وارد کردن تجهیزات و ماشین آلات در حوزه ی پلیمر و محصولات دیگر تعبیر کرده اند.

روزنامه ی دنیای اقتصاد نیز از قول یحیی رحیم صفوی، دستیار و مشاور عالی خامنه‌یی، نوشته است که با حمایت دولت و بانک ها از صنایع، و افزایش ظرفیت و آستانه ی تحمل مردم ایران، جمهوری اسلامی موفق خواهد شد از طریق تعامل با سایر کشورها، افزایش صادرات در زمینه های غیرنفتی، از جمله تامین 40 درصدی برق و انرژی عراق و ارمنستان و مبادلات دیگر با کشورهای همراستا مانند سوریه، طرح ها را بدون وابستگی به فروش نفت پیش برده و تحریم ها را شکست دهد!

از سویی دیگر، انجمن ملی صنایع پلاستیک و پلیمر ایران، در جریان این نمایشگاه ها جلساتی ویژه تحت عنوان بررسی بازار اقتصادی اوگاندا و قزاقستان، جهت صادرات محصولات پتروشیمی، پلیمر و پلاستیک برگزار کرد.
اما اهمیت آن چیست؟

اوگاندا در تاریخ 28 شهریور 1398 اعلام کرد که با توجه به تمایل به استفاده از منابع عظیم اورانیوم در این کشور، توافقنامه هایی با روسیه در راستای توسعه ی صنایع هسته ای امضا کرده است. پیشتر نیز در ماه می سال جاری در همین زمینه قراردادهای با کشور چین امضا شده است.

(ناگفته نماند سالها پیش ایران در راستای وارد کردن محوله ی بزرگ اورانیوم پنهان شده در نوع خاصی از مواد معدنی که در ساخت تراشه های تلفن همراه نیز کاربرد داشت، از اوگاندا و کنیا تلاش های بسیار انجام داد که با افشاگری انگلیس، ناکام ماند.)

از طرفی دیگر، قزاقستان دومین کشور جهان از نظر وفور منابع اورانیوم می‌باشد که ایران در حاشیه ی نمایشگاه پتروشیمی در تلاش برای ارائه ی راهکاری جهت توسعه ی روابط با این کشور برآمد.

حال باید گفت ارزیابی دقیق تمامی اتفاقات اخیر از جمله سخنان روحانی در باب مذاکره با آمریکا به شرط جایگزینی تحریم ها با نظارت دائمی آژانس بر سایت های هسته ای ایران، تلاش جمهوری اسلامی برای توسعه ی روابط با کشورهای دارای منابع غنی اورانیوم، تلاشهای اخیر ترکیه برای حضور در سوریه به بهانه ی بازسازی و کمک به برقراری صلح در آن کشور و عملکرد رژیم ایران در بازسازی سایت های نظامی و هسته ای ساخته شده توسط سپاه پاسداران در سوریه با وجود حملات گسترده ی اسرائیل، برخی تحلیلگران را به این نتیجه رسانده است که جمهوری اسلامی نه تنها از طرح های خود در زمینه ی صنایع هسته ای، حتی لحظه ای دست نکشیده است بلکه به دلیل نظارت گسترده ی آمریکا که دست رژیم را تا حدودی بسته، در صدد است در کنار کشورهای ترکیه، روسیه و چین، اهداف خود را در زمینه ی هسته ای در سوریه و برخی دیگر از کشورهای آفریقایی از جمله اوگاندا دنبال کرده و دامنه ی حضورش را به گونه ای گسترش دهد که به گفته ی خامنه‌یی نه جنگ و نه مذاکره با رژیم، امکان پذیر نباشد. کما اینکه حضور عوامل رژیم در کشورهای همسایه در نتیجه ی ناآرامی های ایجاد شده در طی سالها، به گونه ای نفوذ جمهوری اسلامی را در منطقه گسترش داده که هرگونه مقابله با آن را دشوار ساخته است.


ایران از نظر تامین اورانیوم مورد نیاز صنایع هسته ای خود با محدودیتهای بسیاری روبه روست. به همین دلیل همواره در نظر داشته است روابط خود را با کشورهای دارای منابع غنی اورانیوم گسترش داده و تحت پوشش فعالیت شرکتها و صنایع دیگر و به بهانه ی تجارت تجهیزات، ماشین آلات، محصولات پتروشیمی و پلیمر و ... این نیاز خود را تامین کند. در زمان ریاست جمهوری محمد خاتمی و محمود احمدی نژاد نیز فعالیتهای مشابهی تحت پوشش کمک های تجهیزات درمانی و پزشکی به برخی کشورهای آفریقایی از جمله بورکینافاسو، آفریقای جنوبی، سودان، لیبی و ...انجام میگرفت که با برهم خوردن روابط با آن کشورها، رژیم در تامین اورانیوم مورد نیاز صنعت هسته ای در تنگنا قرار گرفت. البته نقش روسیه را در تامین بخشی از این منابع نمیتوان انکار کرد به ویژه که رژیم سالها پیش در توافقی محرمانه با روسیه قول همکاری در زمینه ی امحای زباله های هسته‌ای روسیه در خاک ایران را داده بود که در مقاله ای جداگانه به آن پرداخته خواهد شد.

به نظر میرسد زین پس لازم است علاوه بر محموله های نفتی، تمامی محموله های کوچک و بزرگ که تحت هر عنوانی به سوریه و کشورهای مطرح شده در این مقاله میرود مورد نظارت دقیق بین المللی قرار گیرد چرا که رفتار رژیم حاکی از عدم تصمیم ملایان به عقب نشینی از موضع خود بوده و نشان از آن دارد که تا کشور را به ویرانه ای کامل بدل نسازند، دست از اهداف شوم خود برنخواهند داشت...



219 بار دیده شده‌‌


PM:03:04:26/09/2019