پنجم اکتبر/ 13 مهرماه مُصادف است با روز جهانی معلم

پنجم اکتبر/ 13 مهرماه مُصادف است با روز جهانی معلم

تنظیم: آرام محمدی
آسونیوز
- از سال 1994 میلادی به بعد، "پنجم اکتبر/ 13ام مهرماه" از سوی یونسکو به عنوان روز جهانی معلم نامگذاری شده است. با توجه به اهمیت نقش معلم در حوزه های مختلف پیشرفت از جمله حوزه آموزشی، اختصاص این روز می تواند انعکاس دهنده راه کارهای مقابله با چالش های پیش روی معلمان باشد.
اما در ایران، روز 13 اردیبهشت سالروز کشته شدن مطهری از نزدیکان خمینی به عنوان روز معلم در تقویم و روزشمار ایران ثبت شده است.


پنجم اکتبر "روز جهانی معلم" روزی است که در اکثر کشورهای جهان از معلمان به خاطر نقش بسزای آنها در پرورش نسلهای آینده قدردانی می شود. ارتقای صلح، ریشه کنی فقر و توسعه اقتصادی و اجتماعی همه در گرو آموزش و نقش معلمان و جامعه فرهنگی دارد.

در این میان نقش برجسته معلمان در تربیت و آموزش نسل جوان و نوجوان غیر قابل انکار و غیر قابل جایگزین است. اما کیفیت آموزش در گرو پاسخگویی به حداقل نیاز و رفاه معلمان است. در ایران تحت حاکمیت رژیم اسلامی، وضعیت معیشتی و رفاهی معلمان و جامعه فرهنگی با استانداردهای جهانی فاصله زیادی دارد و همین امر به مشکل و چالشی جدی برای معلمان مبدل شده است.

ماهها محرومیت معلمان از دریافت حقوق، تبعیض و بی عدالتی، نبود قوانین حمایتی از جامعه فرهنگی ایران، تعدیل معلمان، زندانی کردن این قشر زحمتکش از جامعه، محرومیت از دریافت پاداش، عدم اضافه کاری، بیمه و حق درمان و ده ها مورد دیگر از جمله مشکلات و مصائب پیش روی معلمان در ایران و کردستان است. دغدغه امروزی معلمان در ایران که گویای امر خطیر معلمی و کیفیت آموزش کودکان و نوجوانان و دیگر اقشار جامعه است، جای خود را به چگونگی تهیه امرار معاش و حداقل زندگی داده است.

براساس آمارهای ثبت شده و همچنین آمارهای گردآوری شده از رسانه های حکومتی ایران، در اردیبهشت امسال حداقل هزینه برای یک خانواده چهارنفره بالای شش میلیون تومان برآورد شده است. در حالی که حداقل دستمزد تعیین شده یک میلیون و 517 هزار تومان تعیین شده است. و در عین حال حقوق متوسط یک معلم با سابقه، سه میلیون و 250 هزار تومان می باشد. این در حالی است که، حقوق یک معلم بازنشسته حدود یک میلیون و پانصد هزار تومان برآورد شده است.

هر چندی میبآیست مشکلات پیش روی معلمان قراردادی، پیمانی و حق التدریسی که خود جای بسی تامل دارد را به این مقوله افزود. این دسته از معلمان در ایران با شرایط کاری سخت تری روبرو هستند. از بیمه و سبدهای حمایتی بی نصیب، و از هرگونه امتیاز و تسهیلات معاف هستند. فاقد امنیت شغلی اند و این دست از معلمان هنگام استخدام رسمی نادیده گرفته می شوند.

ضمنا، زنان معلم نیز از این قاعده مستثنی نیستند. زنان معلم افزایش حقوق ندارند. از مرخصی بی بهره و عضو صندوق ذخیره فرهنگیان نیز محسوب نمی شوند. در ایران تحت حاکمیت رژیم اسلامی، معلمی که امنیت شغلی و اقتصادی ندارد و حقوق و دریافتی ماهانه اش یک سوم معلمان رسمی است، انرژی و تمرکز کمتری دارد که بتواند نقش خود را در قبال کیفیت آموزش و پرورش نسل امروزی و نسلهای بعدی ایفا کند.

نهایتا روز جهانی معلم می تواند فرصتی برای اعتراض به نابسامانی آموزشی و تحقق مطالبات و خواسته های آنان باشد.



73 بار دیده شده‌‌


PM:10:16:05/10/2019