نگاهی به کناره گیری شاخه بین المللی شرکت ملی نفت چین از میادین گازی ایران

نگاهی به کناره گیری شاخه بین المللی شرکت ملی نفت چین از میادین گازی ایران

تنظیم: آرام محمدی

آسونیوز- در پی اعلام کناره گیری قطعی شاخه بین المللی شرکت ملی نفت چین "سی ان پی سی آی" از طرح توسعه فاز 11 میدان پارس جنوبی، بیژن زنگنه، ضمن تائید این خبر اعلام کرد که، شرکت ایرانی پتروپارس، توسعه این فاز را بر عهده خواهد گرفت.

شاید بتوان گفت که تصورعمومی گویای این باشد که چین روابط دوستانه و نزدیکی با ایران دارد و حاضر خواهد شد در راه این دوستی، هزینه آنرا نیز مُتقبل شود.

اما کارشناسان و کنشگران عرصه سیاسی و اقتصادی بر این باورند که، مقامات چینی از زمان تحریم های گذشته تا کنون، هر جا که اقتضای منافع اقتصادی و منافع این کشور ایجاب کرده باشد، تحریم های جامعه جهانی و آمریکا را در واقع اجرا کرده اند.

خروج شرکت "سی ان پی سی آی" چین از میادین گازی ایران می تواند در واقع گویای واقعیتی باشد که دولت ایران در موضوع سرمایه گذاریها، بویژه سرمایه گذاری های کلان خارجی نمی تواند به کشور چین تکیه نماید.

چینی ها در عرصه بازرگانی، بهترین استفاده را از بازار ایران کرده و خواهند کرد. اما در عرصه سرمایه گذاری به طور عملی اقدامی صورت نداده اند.

قرار داد "سی ان پی سی آی" با هدف توسعه پارس جنوبی در سال 1396 خورشیدی با بالغ بر چهار میلیارد و 800 میلیون دلار امضاء شد.

در همین زمان یک همکاری مشترک و بعضا کنسرسیومی متشکل از شرکت توتال فرانسه، شرکت چینی سی ان پی سی آی و پترو  پارس بوجود آمد و قرار بر این شد که 51 درصد  به توتال، 30 در صد به شرکت چینی و 10 درصد به پترو پارس تعلق گیرد. اما زمانی که شرکت نفتی توتال از این قرار داد خارج شد، شرکت چینی "سی ان پی سی آی" چین با قرار دادی بیش از 80 درصد وارد پروسه طرح توسعه در پارس جنوبی شد.

اما چینی ها تا لحظه خروج و فسخ قرار داد، از اجرایی کردن این پروژه سر باز زدند. تا جایی که زنگنه وزیر نفت، محمد جواد ظریف وزیر خارجه، رئیس کل بانک مرکزی و وزیر اقتصاد در سفری به چین، در صدد راضی کردن مسئولین چینی جهت اجرایی کردن این قرار داد برآمدند، اما موفقیتی در کار نبود.

در واقع چینی ها در تقابل کارزار و اقتصاد جهانی با آمریکا، ترجیح دادند که در موضع اقتصاد ایران و در شرایط کنونی در تقابل و روبروی با آمریکا قرار نگیرند.

حال در این مجال یک پرسش مطرح می شود که آیا شرکت های ایرانی توانایی اجرایی کردن چنین پروژه هایی را دارند؟

در مورد پروژه هایی همچون پارس جنوبی، علاوه بر شرکت های ایرانی، شرکت های چینی نیز توان اجرایی کردن چنین پروژه هایی را به صورت بهینه ندارند. زیرا که تکنولوژی صنعت نفت و گاز بیشتر در اختیار شرکت های آمریکایی، اروپایی و تا حدودی ژاپنی می باشد.

اما در نهایت شرکت چینی "سی اس سی ان آی" هم می توانست این پروژه را به اتمام برساند. اما شرکت ایرانی پترو پارس دارای چنین امکاناتی در خصوص اجرایی کردن پروژه توسعه پارس جنوبی را ندارد. در همین راستا، پیشتر نیز شرکت های ایرانی بلاجبار این پروژه ها را عملیاتی کرده اند. اما این اقدام با همکاری و دخالت شرکت های درجه دوم و سوم کشورهای آسیاسی از جمله شرکت های اندونزی و ویتنامی صورت گرفته است.

مشارکت چنین شرکت هایی نیز منوط به نبود مشکلات ارز و یا نبود موانع پیش رو و عدم تحریم های آمریکا در قبال این پروژه است.

در واکنش به کناره گیری شرکت چینی از مشارکت در میادین گازی پارس جنوبی در ایران، سخنگوی وزارت خارجه آمریکا در توییتی، اقدام شرکت چینی و بیش از 100 کمپانی دیگر برای متوقف کردن معامله با ایران را تصمیمی عاقلانه خوانده است.



271 بار دیده شده‌‌


AM:11:30:07/10/2019