اتخاذ سیاست رعب و وحشت؛ پاسخی از سوی رژیم ایران به اعتراضات مدنی

اتخاذ سیاست رعب و وحشت؛ پاسخی از سوی رژیم ایران به اعتراضات مدنی

تنظیم: آرام محمدی

آسونیوز- با توجه به شرایط موجود مبنی بر سرکوب مردم و تشدید خفقان از سوی رژیم جمهوری اسلامی ایران، طی هفته ها و ماه های گذشته، کارگزاران حکومتی، ارگانهای امنیتی و عوامل آتش به اختیار رژیم، موج تازه ای از سرکوب، ارعاب و بازداشت فعالان و کنشگران مدنی، فعالین عرصه زنان، کارگران و... در اقصی نقاط ایران را در دستور کار خود قرار داده اند.

صدور احکام های طولانی مدت، بلاخص برای کنشگران عرصه ی زنان، نشانگر روند برخورد قهری حکام ایران با اعتراضات مسالمت آمیز است. با گذشت چهاردهه از عمر این رژیم جعلی، حاکمیت در ایران از هیچ تلاش و کوششی جهت سرکوب معترضان و منتقدان به اشکال و شیوه های مختلف دریغ نکرده، و منتقدان خود را به شدیدترین نحو ممکن سرکوب کرده است.

بازداشت های گسترده زنان در ماه های اخیر، می تواند گویای این واقعیت باشد که، کارگزاران حکومتی اعم از مسئولین و یا امامان جماعت و مراجع به اصطلاح تقلید، از حضور موثر فعالین مدنی و بویژه زنان، بجد احساس خطر می کنند. حال دستگاه قضایی و نهادهای امنیتی و ارگانهای مرتبط، با برخوردهای خشن و قهری و یا صدور احکام سنگین زندان، ضمن ایجاد رعب و وحشت، اهدافی را همچون مختل کردن اعتراضات مدنی و همچنین خاموش کردن صدای فعالین عرصه های مختلف را نشانه رفته اند.

یکی از ترفندها و راه کارهای کارگزاران در برخورد با اعتراضات سراسری در ایران، آسیب رساندن به خانواده های افراد بازداشت شده به هر طریق ممکن است. تجربه و آزمون چهار دهه تسلط حاکمه بر ایران؛ حاکی از اتخاذ برنامه ها و سیاست سرکوب "به طور سازمان یافته و مهندسی شده" و به صورت متمرکز بوده است.

کارگزاران حکومتی و دستگاه بیداد رژم ایران از اعمال فشار بر خانواده های بازداشت شدگان به عنوان اهرم فشار و نیروی بازدارنده، استفاده ابزاری می کند. در واقع سیاست حاکمیت در سرکوب اعتراضات و آکسیون های مدنی به شیوه ای بوده که، برای سرکوب منتقدان و معترضان از هیچ تلاشی فروگذاری نکرده است. سیاست حذف فیزیکی، تهدید و ارعاب، تنبیه و غیره تنها بخش کوچکی از دستاورد چهل ساله رژیم ایران است.

اقدامات حکام ایرانی در برخورد با منتقدان خود، فقط و فقط مختص به داخل ایران نیست و معترضان خارج از ایران نیز از این قاعده مستثنی نیستند. البته شاید نحوه برخورد با افراد در خارج از مرزها دارای شرایط و ویژگی های مخصوص به خود باشد که از سوی عوامل اطلاعاتی و افراد نیابتی وابسته به رژیم ایران اعمال می شود.

در عین حال، شرایط سرکوب مردم و منتقدان در داخل برای حکومت در قیاس با خارج از مرزها مهیا تر بوده و برنامه و سناریوهای عوامل امنیتی، نهادهای اطلاعاتی، دستگاه قضایی و دیگر عوامل وابسته به رژیم، بر پایه خدشه دارکردن امنیت روانی، اقتصادی، اجتماعی و ضربه زدن فیزیکی به معترضین و کنشگران مدنی و سیاسی استوار است.

انواع شکنجه ها و فشارها در مورد افراد بازداشت شده از مراحل اولیه تا ثانویه "زندان" علیه تمامی اقشار مختلف جامعه ایرانی اعمال، و این امر در مورد کنشگران بجد تشدید می شود. اقدامات غیر انسانی و غیرقانونی رژیم ایران با افراد معترض می تواند نشانگر پیامی تهدید آمیز برای دیگر افراد جامعه نیز باشد.

هر چند میبآیست، در اختیار داشتن شبکه های اجتماعی، جراید، رسانه های مختلف و استفاده بهینه از صداوسیمای حکومتی در راستای به بیراهه بردن اعتراضات سراسری در ایران، و هچنین سانسور را به این مقوله افزود. در مجالی دیگر به موضوع سانسور در ایران خواهیم پرداخت.



57 بار دیده شده‌‌


AM:11:56:08/10/2019