" مسیرِ سُرخِ فردا " (2)

نویسنده: وحید کمالی

سیستمی که ما در این برهه از زمان با نام نظام جمهوری اسلامی با آن روبرو هستیم نه یک دولت و نه یک امپراتوری و نه یک ابر قدرت بلکه یک جریان فکری تکلیف محور و آمال پرداز است که تقریبن همه قوانین آن چه در بُعد حقوق بشری و چه در بُعد اقتصادی و سیاسی و اجتماعی و در سایر ابعاد همسو و همسان با سایر نظام های شناخته شده در نظام بین الملل و جامعه بشری نیست و اگر آماری سرانگشتی از تخصیص اعتبارات و بودجه در ابعاد مختلف ذکر شده طی تمام دوره دولت های این نظام را درنظر بگیریم خواهیم دید که بودجه و اعتباراتی که این نظام در بخش نظامی و ارتش سازی در داخل و خارج هزینه کرده چندین برابر سایر اعتبارات مالی اختصاص داده شده به سایر ابعاد می باشد و درپاسخ به این پرسش که چرا این نظام چنین عملکردی داشته؟

باید گفت که نظام جمهوری اسلامی که در حقیقت در بطن خویش خود را یک جریان تکلیف محور و مکلف به ساماندهی جوامع بشری طبق ایدئولوژی مطلقه و لایتغیر و خلیفه الله می بیند برای دستیابی به اهدافش نیاز مُبرم به ارتش های ایدئولوژیک در داخل و خارج دارد که با سپاه داخلی جامعه درون ایران را کنترل کند و با سپاه خارجی به فتوحات خارجی و تکلیف تاریخی اش عمل نماید. تولد احزاب متعدد ایدئولوژیک و شبه نظامیان تندرو شیعه ساخته و پرداخته دست معماران ایدئولوژی در بطن نظام جمهوری اسلامی در اقصی نقاط خاورمیانه و کشورهای همسایه دلیل مشهود بر این ادعا است.

با این اوصاف آیا اپوزیسیون چنین نظامی می تواند همانند اپوزیسیون سایر دولت های معمولی و با استفاده از روشهای صرف دمکراتیک و مدنی و یا برداشتن سلاح به مصاف این نظام رفته آن را مجبور به امتیاز دادن و یا عقب نشینی کرده و یا سرنگون کند ؟ آیا اعتراضات مردمی بدون برنامه ریزی و بدون رهبریتی با جسارت و فقط در داخل ایران به دور از خشونت و یا توام با خشونت می تواند مانع تداوم حیات این نظام ایدئولوژیک شده و راه به جایی ببرد ؟ آیا با وجود فقر و فلاکت اقتصادی و معیشتی بخش زیادی از مردم ایران از یکسو و پراکندگی و چند دستگی احزاب و جریانات اپوزیسیون غربت نشین و آواره (یکی برنعل می کوبد و دیگری برمیخ) و نبود برنامه راهبردی مبارزاتی واحد که همه این جریانات حول محور آن متحد شوند و ریشه دواندن "فلسفه انتظارِ منجی" در شخصیت تک تک احزاب و نیروهای مخالف جمهوری اسلامی می توان آینده و افقی روشن را برای تلاشهای حق طلبانه علیه این نظام متصور شد؟ آیا با توجه به اینکه هنوز نیروهای کلان و تصمیم ساز بین المللی همانند شورای امنیت و سازمان ملل و قدرت هایی همچون آمریکا ، انگلیس ، روسیه و ...برنامه ایی جدی و توافق شده برای تغییر ساختار قدرت در ایران نداشته و فقط بر مهار و تغییر رفتار نظام جمهوری اسلامی تاکید می کنند و هیچ تضمین و زمانی برای عقد چنین توافقی وجود ندارد در چنین شرایطی حتی اگر احزاب سیاسی اپوزیسیون و جریانات مردمی در قالب اتحادی نیرومند عزم به تغییر نظام جزم کنند چقدر از حمایت های جدی و مشروعیت ساز بین المللی و جهانی برخوردار شده و می توانند کاروان مبارزات خود را به سلامت به مقصد برسانند؟

طرح پرسش آخر به این دلیل است که همه جهانیان شاهد آنیم که قدرت های جهانی همچون روسیه و چین وتا حد زیادی کشورهای کلیدی اتحادیه اروپا یا از این رژیم حمایت آشکار و راهبردی می نمایند و یا تمایل به تغییر ساختار قدرت در ایران را نداشته و فعلن عقب نشینی جمهوری اسلامی به پشت مرزهایش را در اولویت سیاست خارجی خود نسبت به رژیم حاکم برایران قرار داده اند. پس چه باید کرد و راهکار چیست؟

 

به نظر نویسنده با توجه به اینکه نظام جمهوری اسلامی خاکریزهای خود را فراتر از مرزهای سیاسی ایران تعریف کرده و چندین جبهه را در چندین منطقه از خاورمیانه و کشورهای همسایه گشوده و همزمان با سیاست سرکوب مردمان ایران سیاست سرکوب و ایجاد رعب و وحشت را علیه سایر ملتهای منطقه اعمال می کند لذا وظیفه تاریخی ملت های ایران واپوزیسیون ایرانی بسیار فراتر از چیزی است که تاکنون برای خود و چهارچوب تلاشهایشان علیه رژیم حاکم تعریف کرده اند و پس زدن این نظام مستلزم طرح ریزی سیاستی فرا ایرانی و منطقه ایی می باشد و در این راستا می توان سیاست ها و اقداماتی از قبیل زیر را در دستور کار خود قرار داد:

-اتحاد سریع همه جریانات و احزاب سیاسی ایرانی مخالف جمهوری اسلامی چه در داخل و چه در خارج حول محور برنامه ایی راهبردی واحد که منافع همه ملت های ایران را تامین نماید که اقدام اخیر نیروهای مخالف نظام در راستای " تشکیل شورای مدیریت گذار" می تواند سنگ زیربنای اقدامات و تلاشهای آتیه ایی تمام این نیروها باشد.

-ایجاد ارتباط با احزاب و جریانات سیاسی اپوزیسیون منطقه ایی و هماهنگی و حمایت ملموس از اعتراض های مردمی مخالف نظام های حاکم دست نشانده جمهوری اسلامی و مردم کشورهایی همچون عراق ، لبنان و...و اعلام همبستگی و تشویق متقابل به تداوم جریانات حق طلبی و اعتراضات مردمی علیه هژمونی جمهوری اسلامی در منطقه.

-سازماندهی مستمر نیروها و کادرهای حزبی و مردمی در کشورهای اروپایی و... و برگزاری متداوم و بی وقفه تجمعات و تظاهرات ایرانیان خارج از کشور و نیز تشویق نیروهای اپوزیسیون سایر ملت های منطقه برای برگزاری چنین تجمعاتی در خارج در راستای همبستگی ملت های منطقه علیه نظام جمهوری اسلامی.

-فعال کردن هسته های حزبی و مبارزاتی در داخل ایران برای سازماندهی و خط دهی به اعتراضات و قیامهای مردمی در راستای تداوم فشار بر نظام و نهایتن خیزشی فراگیر در همه ایران.

-تقویت و تحکیم روابط با دولت ها و مراکز تصمیم گیری مخالف سیاستهای خارجی جمهوری اسلامی و اصرار و جدیت در جلب حمایت جهانی از تصمیم مردم ایران برای تغییر نظام حاکم.

-مختل کردن فعالیت های مافیایی و اقتصادی و سیاسی و دیپلماسی جمهوری اسلامی در کشورهای مختلف به ویژه در کشور انگلیس با استفاده از برگزاری تجمعات و تظاهرات های اعتراضی مستمر .

- همسو سازی سیاستهای حزبی و مبارزاتی خود با آن بخش از سیاست خارجی کشورهایی که در راستای مهار و تضعیف نظام جمهوری اسلامی گام برمی دارند.

-ایجاد رسانه ایی مشترک چند زبانه (حداقل به زبانهای فارسی ، انگلیسی و عربی) بر مبنای سیاست های مبارزاتی همسو و هدفمند برای بازتاب ندای آزادی خواهی تمام ملت های ایران به دنیای خارج و ارتباط مردم و اپوزیسیون با یکدیگر.

-ارسال پیام و یا نماینده به کشورهای حامی نظام جمهوری اسلامی در راستای تفهیم خواست ملت های ایران به آنان و هشدار و برحذر داشتن آنان از تداوم حمایت از نظامی که فاصله زیادی تا پایان ندارد.

-ایجاد اجماع و اتحاد در بین همه روشنفکران و حتی روحانیون آزادمنش و سکولار ایرانی و بازخوانی نیروها و کوادر حزبی و دعوت از آنان برای پیوستن مجدد به مبارزات حزبی و مردمی علیه نظام حاکم.

زنده نگهداشتن و استمراربخشیدن به جریان اعتراضات در داخل ایران و به موازات آن در کشورهای خارجی بدون شک این فرصت را هم به مردم در داخل ایران و نیز به نیروهای اپوزیسیون مستقر در خارج می دهد تا بیشتر و منسجم تر خود را سازماندهی کرده و با نیرویی مستحکم تر به استقبال مراحل بعدی مبارزه بروند . لذا همه آحاد مردم ، احزاب و جریانات سیاسی و مدنی چه در داخل و چه در خارج موظفیم که جدی تر و با بصیرت تر از گذشته قدر فرصت آفریده شده توسط مردم به پا خواسته در داخل را بدانیم و غیر از این ، آینده را برای همگان مبهم خواهد ساخت.

باشد که چنین شود




446 بار دیده شده‌‌


AM:10:44:25/11/2019