16 آذر روز دانشجو صدای تاریخ است

16 آذر روز دانشجو صدای تاریخ است

آرام محمدی
آسونیوز
- روز دانشجو در تقویم و روزشمار ایران به 16ام آذرماه اطلاق می شود. صدا و کلام دانشجویان در روز 16 آذر، نشان از فراز و نشیب جنبش دانشجویی در مبارزات 60 سال گذشته تا کنون است. جنبشی که در زیر سایه خفقان و سرکوب شدید دانشجویان از سوی رژیم حاکمه ایران همواره صدای رسای عدالت اجتماعی بوده است. فعالیت هایی که با هدف تغییرات اجتماعی و سیاسی همیشه مورد سرکوب، ارعاب، تهدید و بازداشت نهادهای امنیتی رژیم ایران بوده است.

این روز "16 آذر" به یاد سه دانشجو با اسامی "مصطفی بزرگ نیا، احمد قندچی و آذر شریعت رضوی" که در اعتراض به دیدار رسمی "ریچارد نیکسون" معاون وقت رییس جمهوری آمریکا و همچنین از سرگیری روابط ایران با بریتانیا در تاریخ 16 آذر سال 1332 "چهار ماه پس از کودتای 28 مرداد همان سال" در دانشگاه تهران کشته شدند، گرامی داشته می شود.

در حالی در سایه سار رژیم جمهوری اسلامی و طبق روال معمول و همیشگی، هرساله 16 آذر "روز دانشجو" گرامی داشته می شود که، جمع کثیری از فعالین دانشجویی و دانشجویان در زندان های ایران بسر می برند و یا به دلایل مختلف و واهی از سوی حکومت و وزارت علوم انگ ستاره دار شدن بر آنها زده شده و از تحصیل محروم شده اند.

تجمعات دانشجویی بویژه در آستانه روز دانشجو و یا روز 16 آذرماه، هر سال در ایران در اعتراض به مواردی از جمله برخورد با فعالان دانشجویی، تبعیض جنسیتی و خصوصی سازی آموزش عالی صورت می گیرد.

از دیگر مواردی که دانشجویان در طول سال تحصیلی و بالاخص روز دانشجو به آن معترض هستند، عبارت اند از: میلیتاریزه کردن دانشگاه ها و به نوعی اعمال سایه امنیتی و پادگانی کردن دانشگاه های ایران، برخوردهای امنیتی با دانشجویان، سطح پایین و بی کیفیتی آموزش، خصوصی سازی فضای آموزشی، سیاست های پولی و اقتصادی تحمیل شده بر دانشجویان، پایین بودن سطح استاندارد خوابگاه های دانشجویی، پولی شدن دانشگاه ها، کالایی سازی حیات اجتماعی، عدم فرصت های شغلی منطبق با رشته تحصیلی، بیکاری ممتد و طولانی دانشجویان، سوء مدیریت مسئولین وزارت علوم و ده ها و صدها مورد دیگر عنوان شده است.

علاوه بر موارد ذکر شده، خود رسانه های حکومتی نیز از افزایش فشار نهادهای امنیتی و نهادهای تحت حمایت و حاکمیت علی خامنه ای در دانشگاه های ایران از جمله "بسیج و نهاد نمایندگی به اصطلاح ولی فقیه در دانشگاه ها" مبنی بر عدم صدور مجوز برای برخی از سخنرانی های سیاسی در دانشگاه ها و فشار بردانشجویان و همچنین بازداشت و ستاره دارکردن آنان خبر داده اند.

مراسمات روز دانشجو در دانشگاه های ایران، از منظر کیفی افت چشمگیری دارد و روح استقلال طلبی، آزدای خواهی، عدالت محوری و مطالبات بر حق دانشجویان ایران همواره تحت سیاست های امنیتی رژیم جمهوری اسلامی ایران در دانشگاه ها روبه زوال بوده است. در این میان نباید همسویی مدیران بی کفایت وزارت علوم و یا دیگر نهادهای زیر مجموعه این وزارتخانه در برخوردهای امنیتی با مطالبات صنفی دانشجویان را نادیده گرفت.

دانشجویان در مقاطع و رشته های مختلف تحصیلی، بویژه تشکل های دانشجویی، فعالین نشریات دانشجویی، بارها از جو امنیتی، ارعاب و تهدید دانشجویان و امنیتی کردن فضای دانشگاه ها و دخالت های غیر قانونی و بعضا فراقانونی، به مراکز مرتبط از جمله نهاد نمایندگی خامنه ای در دانشگاه ها شکایت کرده اند، اما تا کنون به سبب نگاه و دید سیاسی و امنیتی به دانشگاه های ایران، هیچ ارگان و یا مسئولی پاسخگوی مطالبات صنفی دانشجویان نبوده و نیست، و در عین حال فشار را بر دانشجویان و اساتید دانشگاه ها تشدید کرده اند.

از سوی دیگر، مجوز برگزاری مراسمات و کنفرانس های دانشجویی نیز از دیگر مواردی است که شاید کمتر در مورد آن بحث و تبادل نظر شده و عدم مجوز از سوی نهادها ی امنیتی و یا وزارت علوم برای برگزاری مراسمات دانشجویی، به چالش و مشکل بزرگی پیش روی دانشجویان مبدل شده است.

پس از روی کار آمدن دولت احمدی نژاد، همچون روال همیشگی و اتخاذ سیاست ادوار و دولت های گذشته، فضای حاکم بر دانشگاه ها به سمت و سوی دو قطبی بودن سوق داده شد و بعد از وقایع سال 88 خورشیدی، عوامل حکومتی تلاش مضاعفی مبنی بر به بیراهه بردن دانشگاه از سمت و سوی سیاست، به سویی دیگر را در دستور کار خود قرار دادند. شاید به نوعی تغییر نسل، تشدید روز افزون فضای امنیتی و تحمیل شده بر دانشگاه ها، سرخوردگی، ناامیدی و یاس و در نهایت مشکلات اقتصادی و معیشتی در این امر دخیل باشد.

طی سال های گذشته بالاخص در دولت روحانی نیز، فضای دانشگاه ها نیز همچون بسیاری دیگر از مراکز تحصیلی و ادارات به سمت تغییر و بی تفاوتی حرکت کرده است. هرچند این امر نشان از ضعف دانشگاه و دانشجو نیست، بلکه گویای واقعیتی از تشدید فضای امنیتی و حاکم در دانشگاه ها از سوی حکام ایران است و راه گریز از این تنگنا، تنها اتحاد و همبستگی دانشجویان است و بس.

زیرا که اگر دانشگاه ها پویا نباشند، به طبع نیز جامعه ای پویا نخواهیم داشت و این امر نیز یکی دیگر از مواردی است که رژیم ایران به طور مداوم و مستمر آن را به حاشیه برده است. بر روی کار آمدن دولت روحانی نیز نه تنها هیچ گرهی از مشکلات دانشجویان باز نکرد، بلکه دولت به اصطلاح اعتدال نیز به جای دفاع و حمایت از دانشجوی سیاسی و مطالبه گر، طرفدار دانشگاهی با عدم پویایی و کارآیی گردید و طرفدار جوانانی شد که سرگرمی در دانشگاه ها را به مسایل روز و سیاسی ترجیح می دادند.

حسن روحانی نیز در دولت پیشین و کنونی خود، بارها دانشگاه های ایران را جزو آزادترین دانشگاه ها تلقی کرده است.

اما اظهارات دانشجویان، تشدید فشار و ایجاد سیاست رعب و وحشت در میان دانشجویان و بازداشت های فله ای و گسترده آنان، انتشار تصاویر و ویدیو کلیپ هایی از ضرب و جرح دانشجویان در شبکه های اجتماعی، سایت ها و خبرگزاری های مختلف، صدور حبس های طولانی مدت از سوی دستگاه قضایی رژیم ایران، اعمال فشار بر خانواده ها و نزدیکان دانشجویان و غیره، آیا نشان از نگاه پادگانی و امنیتی کردن دانشگاه نیست؟

از سویی دیگر مسئولین وزارت علوم در همسویی با نهادهای امنیتی و نماینده خامنه ای در دانشگاه ها، بی رغبتی دانشجویان و عدم کمیت و کیفیت دانشگاه ها را به نبود رغبت در میان دانشجویان نسبت می دهند. اما در واقع این اظهارات در راستای بی انگیزه جلوه نشان دادن قشر روشنفکر و دانشجو صورت می گیرد و در کل بالغ بر 70 درصد از برنامه های دانشجویی که مجوز را از هیئت نظارت می گیرند، به دلایل مختلفی برگزار نمی شود.

در نهایت 16ام آذرماه "روز دانشجو" باید به عنوان نمادی از جنبش دانشجویی برای صیانت از حریم دانشگاه ها و همسویی قشر روشنفکر و دانشجو با دیگر اقشار جامعه در برابر سیاست پارادوکس و استبدادی رژیم ایران باشد و وجه ضد تحجر دانشجو و دانشگاه در تقابل با حکومت ضد دانشجویی ایران را بیش از گذشته نمایان سازد.



312 بار دیده شده‌‌


AM:08:54:07/12/2019