تورم و نقش آن در اقتصاد

تورم و نقش آن در اقتصاد

هیشو هاشم

تورم از شاخص‌هایی است که تغییرات آن به ‌راحتی برای مردم و افراد جامعه قابل درک است، در فرهنگ لغات، تورم به معنای "ورم کردن" است.

البته برای درک معنی تورم نیازی به فرهنگ لغت نیست، همین که به بازار برویم و ببینیم که قیمت‌ها نسبت به سال قبل افزایش داشته‌اند، معنی تورم را متوجه می‌شویم.

البته باید دقت کرد که هر نوع گرانی‌ هم تورم نیست. اقتصاد دانان تورم را در 20 کلمه به‌ صورت زیر، تعریف می‌ کنند.

شاخص کمی که تغییرات قیمت یک سبد مشخص از کالاها و خدمات را در یک بازه زمانی خاص، اندازه‌گیری می‌کند.

در همین زمینه، کنشگران اقتصادی بر این باورند که باید تورم را نقطه ای سنجید، تا بهتر از افزایش و یا کم شدن تورم مطلع شد. چون در این صورت می توان آن را کنترل کرد.

عوامل بیشماری در ایران باعث شده روز به روز تورم به صورت نجومی سیر صعودی به خود گیرد و اقتصاد ایران نابود شود. در این مجال به چند مورد اشاره می شود:

عامل اول خود رژیم ایران است که برنامه ی اقتصادی کلی و کاربردی ندارد و بر اساس قانون های خود سرانه، اقتصاد ایران را اداره کرده و در عین حال آن را به ورطه ی نابودی کشانده است و هیچ پایه و اساس کارشناسی شده، مشخص و متخصصانه ای ندارد.

دولت ایران برنامه‌ ای برای رشد نقدینگی ندارد و به نظر می رسد دولت بزرگترین کشور در تجربه و خطا است، تجربه‌های اشتباه، هدر دادن فرصت‌های زیادی که جبران ناپذیر هستند و در عین حال رژیم فاسد ایران به اشتباهات و خطاهای جبران ناپذیر اعتراف نمی کند و از آن درس نمی گیرد.

اگر رشد نقدینگی به این سرعت بالا برود، هر روز قیمت کالاها بالاتر می رود و شاهد تورم نجومی در ایران خواهیم بود. هر چند در حال، در ایران تورم به نهایت خود نزدیک شده است.

برخی می‌گویند آیا ایران ونزوئلا یا زیمباوه خواهد شد؟

شاید یکی از پاسخ ها این باشد که، خیلی بدتر می شود یعنی تجربه‌ای دردناکتر برای ملت ایران در انتظار است. شاید به توان گفت که رژیم ایران به تجربه و دانش روز بها نمی دهد. یعنی از تمامی توانمندی های کارشناسان اقتصادی و سیاسی استفاده نمی‌کند.

نکته بعدی این است که اقتصاد ایران میلیارد ها دلار کوچک تر شده و می بینیم چطور واحداهای تولیدی در حال کاهش، و سرمایه‌گذاری در آن به شدت کم شده است. یک نظرسنجی در درون خود رژیم ناکارآمد ایراننشان می‌دهد که واحدهای تولید سال گذشته کجا بوده‌اند و امسال در چه جایگاهی قرار دارند.

یعنی حاکمیت ایران در طول چهل سال گذشته تا کنون کارنامه ی قابل قبولی در خصوص اقتصاد از خود نشان نداده و بلعکس آن را تا مرز بحران و فروپاشی سوق داده است و هر روز اقتصاد مریض ایران بدتر و بدتر می شود.

عدم ارتباط رژیم ایران با کشورهای جهان، سوء مدیریت در برنامه ای اقتصادی دولت و مجلس، رانتخواری و زددوبند های دورن جناحی و غیره، از دیگر عوامل است که باعث شده سرمایه‌گذاری خارجی صورت نگیرد و سرمایه‌گذار‌های داخلی نیز در حال فرار به کشورهایی منجمله ارمنستان، ترکیه، آذربایجان، عمان و دیگر کشورها هستند.

در دنیا کشور دیگری مانند ایران وجود ندارد که تُجار و فعالان کسب و کار مجبور به سرمایه گذاری در کشورهای دیگر باشند.

اقتصاد ایران تورم و ابرتورم است و به طور یقین جزو پنج کشور بالای داری تورم از جمله زیمباوه، ونزودلا، سودان شمالی، سودان جنوبی و آرژانتین خواهند بود که از تورم بالایی برخوردار هستند.

اما رژیم ایران بدون درس گرفتن از گذشته، ونگاه به آیندهف بدون دانش و خرد، وضعیتی ایجاد کرده که ملت ایران در بحران اقتصادی وحشتناکی بسر ببرند.

ایران به مکانسیم ماشه اعتقادی ندارد و در صورت فعال شدن این مکانیسم، تمامی بازارهای ایران را متاثر از خود می کند.

موضوع "اف ای تی اف" شاید یکی از موارد مهم باشد که علیرغم تصویب آن در دولت روحانی و مجلس دهم، حاکمیت و مجمع تشخیص مصلح نظام با تصویب آن مخالفت کرده و این لوایح را رد کردند.

کشورهای زیادی این پیمان نامه را امضا کرده و می کنند، چون از نظر رتبه بندی، باعث اعتبار بین‌المللی نیز می شود. براساس آن براحتی می توان فهمید که کشورها به چه اندازه ریسک می کنند.

اما چون رژیم ایران، تامین کننده ی منابع مالی و تسلیحاتی گروه های تروریستی است تا کنون پای این اعتبار نامه و پیمان نامه را امضا نمی کند.

با این تفاسیر چرا این پیمان برای رژیم ایران بد است؟


167 بار دیده شده‌‌


PM:02:21:27/05/2020