قرارداد 25 ساله ی ایران و چین، همکاری یا واگذاری و باج؟

قرارداد 25 ساله ی ایران و چین، همکاری یا واگذاری و باج؟

آرام محمدی

آسونیوز- طی روزهای اخیر گزارشاتی در رابطه با قرارداد 25 ساله ی رژیم جمهوری اسلامی ایران با کشور چین بازتاب های زیادی را در پی داشته. تصویب پیش نویس برنامه ی 25 ساله ایران و چین در حالی در هیات دولت حسن روحانی به تصویب رسیده که برنامه ی تحریم تسلیحاتی ایران در شورای امنیت کماکان در جریان بوده و به قوت خود باقی است.

می توان گفت که تصویب پیش نویس این قطعنامه در شرایط کنونی به نوعی باج دادن به چین به منظور ترغیب پکن مبنی بر وتوی قطعنامه ی تحریم تسلیحاتی علیه ایران تلقی می شود.

گفتنی ست که اگر این قرارداد به تصویب نهایی برسد می تواند ایران را برای ربع قرن و بیش از گذشته و به طور رسمی و قانونی تحت نفوذ گسترده چین قرار دهد. قراردادی که برخی از کارشناسان به آن لقب "استعماری و تحت سلطه بودن" داده اند. برخی دیگر این قرارداد و پیش نویس قطعنامه را با قرارداد ترکمانچای مقایسه می کنند. هر چند پس از انقلاب ایران نیز، بستن همچنین قراردادهایی کم نبوده است.

یکی از منتقدان، محمود احمدی نژاد رییس جمهور پیشین رژیم جمهوری سلامی است که در مورد این قطعنامه، به اصطلاح هشدار داده بود و همچنین برخی از اعضای هیئت رییسه مجلس شورای اسلامی آن را در سال 97 خورشیدی علنی کردند. البته در شهریورماه سال گذشته نیز تارنمای "پترولیوم اکونومیست" آن را منعکس کرده بود.

پیشتر نیز زمزمه ی مباحثی در مورد واگذاری جزیره کیش به چینی ها به مدت 25 سال وجود داشت و یا نمونه های دیگری از واگذاری های 25 ساله به چین در قالب قراردادهای کاری از جمله در وزارت نفت ایراد شده بود، اما جزئیات این قراردادها و یا بهتر بگوییم واگذاری ها به طور علنی رسانه ای و شفاف سازی نشد و نخواهد شد.

هر چند صید و یا در واقع جاروی کف دریاهای ایران از جمله در خلیج فارس با کشتی های کرال چینی توسط برخی از رسانه ها و کانال های خبری داخلی و خارجی و افشاگری شهروندان و صیادان محلی در شبکه های اجتماعی از عملکرد نظام و دولت روحانی، انتقادات زیادی را در پی داشت.

محمد جواد ظریف در واکنش به این خبر گفته که این پیش نویس یک پیشنهاد برای روابط دو جانبه بین ایران و چین به مدت 25 سال است. اماگزارش پترولیوم اکونومیست می گوید در سفری که ظریف به چین داشته توافق مشارکت جامع ایران و چین که در سال 2016 میلادی امضاء شده بود را توسعه داده است و امتیازات فراوان و تخفیف های بیشماری را در زمینه های مختلف، بویژه در صنعت نفت و گاز به چینی ها داده است.

یکی از عواملی که منجر شد که رژیم ایران تحت سلطه ی چین درآید و راهی پکن شود، خروج آمریکا از برجام بود و نگرانی حاکمیت ایران مبنی بر از دست دادن بازار بود. رژیم جمهوری اسلامی فهمید که نمی تواند فشارهای بین المللی و تحریم ها را نادیده بگیرد، از این رو مجددن به سراغ این قطعنامه رفت.

در همین ارتباط، عباس موسوی سخنگوی وزارت خارجه ی ایران، این سند را راهبری و مایه افتخار دانسته. دولت روحانی هم این سند را فرصتی برای سرمایه گذاری در حوزه های مختلف اقتصادی و غیره می داند. در حالی روحانی این قطعنامه و سند را راهبردی توصیف کرده که اقتصاد ایران در حال فروپاشی بوده و حوزه های بسیاری در سایه ی ناکارآمدی و البته تحریم های جامعه ی جهانی و آمریکا کمر خم کرده و به زانو درآمده اند.

حکام و سرمداران رژیم جمهوری اسلامی، از ابتدای تثبیت خود در ایران، برای بقای حکومت و تداوم خود اقدام به فروش خاک، منابع مالی، منابع زیر زمینی و اعطای امتیازات مختلف به دیگر کشورها از جمله چین و روسیه بوده اند و به نوعی از سیاست زمین سوخته استفاه کرده اند.

تا کنون محتوای پیش نویس این قرارداد 25 ساله ی ایران و چین علنی، رسانه ای و شفاف سازی نشده و هنوز معلوم نیست که حسن روحانی در پایان عمر ریاست جمهوری خود و بدون تنویر افکار عمومی چه نقشه ای در سر دارد. به طور قطع، حاکمیت رژیم اسلامی پشت این موضوع قرار گرفته اند و هیچ قراردادی بدون اطلاع و یا حمایت علی خامنه ای تدوین و امضاء نمی شود.


489 بار دیده شده‌‌


PM:02:45:01/07/2020