تضاد الگوسازی جمهوری اسلامی برای جوانان با جهان امروز

تضاد الگوسازی جمهوری اسلامی برای جوانان با جهان امروز
بە مناسبت١٢ آگوست، روز جهانی جوانان
 سروش اویسی 
١٢آگوست از سوی سازمان ملل متحد روز جهانی جوانان نام نهادە شدە است تا چالش جوانان دنیا را در راستای ارتقای جایگاە و مشکلات جوانان را در جامعەی جهانی بیشتر بشناسند، از سویی دیگر هدفی برای ترقی راه های گوناگون است تا آنها را متعهد سازد در ساخت همکاری سازندە جامعەی خودشان فعال باشند و اهمیت دخالت جوانان در امور سیاسی و اجتماعی و لزوم توجه سیاستمداران بە نقش سیاست هایشان در زندگی جوانان را نشان دهد.

سازمان ملل متحد جوانان جهان را در گروه‌های سنی بین ١٥تا ٢٤سال تعریف می‌کند، یک ششم جمعیت جهانی و رقمی برابر با ١.٤میلیارد انسان کە بە طور واضح آیندەی جامعەی بشری را تشکیل میدهدند.
در کشورهای توسعە یافتە و مترقی فعالیت ها و مناسبت های بسیار زیادی در راستای افزایش منافعی کە جوانان با خود بە ارمغان میاورند برگزار می‌شود، فعالیت های گوناگونی در همین حوزە کە سیاستگزاری‌ها، سیستم آموزشی، اقتصادی، فرهنگی و بسیاری از حوزەهای دیگر را موشکافانە تجزیە و تحلیل میکنند تا شاهد تحولات و تغییرات بهتری برای نقش و کاربرد جوانان کشورشان باشند.

جوانان نیروهای عظیم تفکر، خلاقیت، نوآوری، کار و از اصلی ترین سرمایەهای هر جامعەای بە شمار میروند کە با تحولات، ایدەها و عملکردهایشان آیندە هر جامعەای را شکل میدهند؛ مدیران و رهبران آیندە هر کشور هستند و در حوزەهای سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی نقش و مشارکت فعالی دارند.

از این رو کشورهای مترقی و توسعە یافتە بحث جوانان را در اولویت کارها و سیاستگزاری های خودشان قرار می‌دهند و در تلاش برای بهترسازی زیرساخت های اجتماعی و سیاسی، نظام آموزشی و فرهنگی هستند و همزمان با حفظ استانداردهای جهانی برای پویایی جوانان در جهان مدرن بە تکوین و تکامل آنها کمک می‌کنند. 

قضیە در ایران اما متفاوت است، جمهوری اسلامی بە این مناسبت بی اعتناست و روز دیگری را بە عنوان روز جوان برگزیدە کە هیچ گونە ارتباطی با هدف های اعلام شدەی سازمان ملل متحد ندارد و از حداقل استانداردهای جهانی بی‌بهرە است.

در تقویم رسمی جمهوری اسلامی یازدهم ماه شعبان کە روز تولد علی اکبر، فرزند سومین امام شیعیان است روز جوان خواندە می‌شود.

مجلە کوثر در شمارە ٣٩خود در تاریخ ١٣٧٩، شجاعت، یاری بە مظلومان و محرومان و ایستادگی در برابر ستمگران را از صفات برجستەی علی اکبر ذکر کردە و او را "نمونەی تمام و عیار برای برای امروز و فردای زندگی" جوانان معرفی می‌کند؛ در این روایت جمهوری اسلامی جوان ایرانی نیازمند الگویی فرض شدە کە تجلی "ارزش های اصیل اسلامی" قلمداد می‌شود، الگوبرداری هایی کە با واقعیات زندگی امروز همخوانی ندارد و پاسخگوی معضلات و مسائل جوانان در جوامع مدرن و امروزی نیست.

هدف سازمان ملل متحد در نامگذاری روز جوانان با دیدگاه های حاکمیت در ایران تفاوت های فاحش دارد، تفاوت هایی کە این سازمان معتقد است کە تصمیم گیری‌های سیاستمداران شامل مسائلی چون آموزش، فرهنگ، بهداشت و محیط زیست نیز می‌شود و مستقیما بر کیفیت زندگی جوانان تاثیر می‌گذارد.

سیاست های جمهوری اسلامی در قبال جوانان از همان آغاز انقلاب اسلامی سعی در بازتعریفی از هویت و محوریت جوانان در ایران داشتە است، سیاستی یك طرفە با تحمیل گفتمانی ایدولوژیک بر تمامی نسل های جوان و سعی در ملی کردن این گفتمان و پیوند آن با ارزش های اسلام سیاسی و هدف های حاکمیت؛ برنامەای بلند مدت کە منجر بە ایجاد سیستم ناقصی برای جوانان شدە و جوابگوی مشکلات آنها در عصر مدرن نیست.

جوانان ایرانی در مدرسە و دانشگاه قربانی خشونت نهادینە شدەی نظام آموزشی می‌شوند، تحمیل گفتمان آموزشی و کتاب های درسی و اختصاد حدود ٣٠ درصد زمان آموزشی بە تبلیغات دینی و سیاسی، تبعیض آشکاری علیه اقلیت های رسمی و پنهان مذهبی کە از کانال آموزش و پرورش جمهوری اسلامی بر دانشجویان و دانش آموزان تحمیل می‌شود و هیچ ارتباطی با نیازهای فرهنگی و اجتماعی آن ها ندارد.

نظامی آموزشی کە در خدمت سیاست ها و ایدولوژی های جمهوری اسلامی حرکت می‌‌کند و ابتدایی ترین حقوق شهروندان ایرانی را نقض می‌کند، حق تحصیل بە زبان مادری را از ملیت های ایرانی سلب می‌کند، محتوای آموزشی آن کاملا زن ستیزانە تدوین می‌شود و آن را تا نسل ها در جامعە ایرانی نهادینە می‌کند و اقلیت های دینی و مذهبی را از تحصیل محروم می‌کند و یا آن را بە آنها تحمیل می‌کند و بە کمک نیروهای بسیج و نهادهای امنیتی مسئول نظارت و اجرا بر طرح های خود می‌شود.

نظام آموزشی یکی از اصلی ترین نهادهای جامعە مدرن است کە می‌تواند تا حدود بسیار زیادی فرصت های برابر را برای نسل جوان در جوامع پدید آورد؛ در یک نظام آموزشی مترقی و مدرن است کە جوانان می‌توانند ما مشارکت فعال و خلاقیت بە مهارت هایی دست یابند کە پیشرفت اجتماعی آن هارا ممکن سازد.

در ایران با گسترش بخش خصوصی آموزش کە کمتر از ١٥درصد دانش آموزان را در بر می‌گیرد، دختران و پسران بخش دولتی بە ویژە در مناطق توسعە نیافتە و روستایی ایران از سطح آموزشی و امکانات بسیار نازلی برخوردارند این در حالی است کە از هر چهار نوجوان در سن آموزش، یک نفر هیچ گاه بە مدرسە راه پیدا نمی‌کند.

نمود این عملکرد در مناطق توسعە نیافتە ایران و دور از پایتخت بیشتر دیدە می‌شود، نبود حداقل زیرساخت های اقتصادی برای جوانان مرز نشین در ایران کە تبعات بسیار سنگینی برای مردم آن مناطق بە وجود می‌آورد.

گسترش شغل های کاذب و جذب جوانان بە سوی اینگونە مشاغل تا حداقل نیازهای زندگی خود را تامین کنند، گسترش روزافزون جوانان بە کولبری و قاچاقی در مناطق مرز نشین کە قربانی سیاست های اقتصادی جمهوری اسلامی هستند، جوانانی کە نمی‌توانند از سیستم آموزش و پرورش استفادە کنند و بافت اقتصادی شهرهایشان بە دلیل عدم سرمایەگزاری های دولتی ویران شدە و برای بە دست آوردن لقمەای نان بە کوهستان ها می‌روند و زیر برف جان جود را از دست می‌دهند یا آنجا هم مورد شلیک نیروهای دولتی قرار می‌گیرند.

بر اساس خبرگزاری ایسنا، ١٠میلیون ایرانی زیر خط فقر زندگی می‌کنند و ٣٠میلیون ایرانی در فقر نسبی بە سر می‌برند، مطابق دادەهای مرکز آمار ایران ٢٥درصد جوانان ایرانی بیکار هستند کە اکثریت آنها را قشر تحصیلکردە جوانان تشکیل می‌دهد.

بنابر گزارش سال ٢٠٠٩ صندوق بین المللی پول سالانە ١٨٠هزار نفر از تحصیلکردگان بە بە خارج ایران مهاجرت می‌کنند.

فقر لجام گسیختە، بیکاری، بالا رفتن سن ازدواج،افزایش طلاق و افزایش اعتیاد و افسردگی از مشکلات جوانان ایرانی بە شمار می‌روند کە نتیجە سیاست های ٤٠سالە جمهوری اسلامی در خصوص جوانان است.
آمار آخرین سر شماری ایران در سال ١٣٩٥نشان می‌دهد کە سالانە بە طور ٣٥هزار دختربچە کم تر از ١٥سال و ١٦٠هزار نوجوان دختر ١٥تا١٨سالە مجبور بە ازدواج می‌شوند، ازدواج کودکان و نوجوانانی کە اغلب بە خانوادەهای تهیدست شهرها و مناطق توسعە نیافتە تعلق دارند و با پشتیبانی قانون از این موضوع، زیر سایە اصول دینی انجام می‌شود.

دانشجویان در دانشگاه ها هموارە از طریق اعتراضات مسالمت آمیز، مطالبات خود و و نسل خود را بە حاکمیت منتقل کردەاند، اما جمهوری اسلامی ایران با توطئە خواندن اعتراضات آنها و توصیف آنها همچون تهاجم غربی برای
نابودی ارزش ها و هنجارهای حکومت، از طریق نهادهای امنیتی سعی در سرکوب آنها داشتەاند.

بعد گذشت چندین سال از انقلاب فرهنگی جمهوری اسلامی وتلاش برای یکدست کردن فضای سیاسی دانشگاه ها و نابودی دانشجویان و استادان معترض، اعتراضات و مطالبات دانشجویان تا کنون پابرجا ماندە و حتی بیشتر هم شدە؛ قتل عام دانشجویان از سال ١٣٧٨بە بعد و خشونت مسئولین حکومتی بر ضد دانشجویان نمونەهای زندە و مستند در روشن کردن این موضوع هستند؛ نبود احزاب مستقل و مبارز در داخل جمهوری اسلامی، این زمینە را برای دانشگاه ها فراهم کردە تا نقشی فعال برای سازماندهی و اعتراضات دانشجویان فراهم آورد و دانشجویان بە عنوان رهبر امروز مبارزات بر علیه جمهوری اسلامی فعالیت می‌کنند.

اعتراضات آبان ماه ١٣٩٨ الگوی مبارزاتی را بە کلی تغییر داد و اینبار دانشجویان و جوانان در کنار زنان جنبش براندازی را رهبری می‌کردند و بە همە دنیا ثابت کردند کە جمهوری اسلامی دیگر مشروعیتی ندارد.

روز جهانی جوانان امسال در صدد است تا از طریق ٣جریان بە هم پیوستە، نظر جوانان را بە خود جلب کند:
-  مشارکت در سطح محلی جامحە
-  مشارکت در سطح ملی(تدوین قانون، مشارکت سیاسی و...)
-  مشارکت در سطح جهانی
بە طور حتم، دیدگاه ها و تلاش های جمهوری اسلامی با هدف های امسال روز جوانان کە سازمان ملل متحد متناسب با امروزی ترین چالش ها و گفتمان ها آن را تدوین کردە در منافات است، منافاتی کە بە مدت ٤٠ سال است کە نسل جوان را از سادەترین نیاز ها و حقوق انسانی خودشان بی بهرە کردە است.


153 بار دیده شده‌‌


PM:03:20:12/08/2020