نقش رژیم جمهوری اسلامی ایران در قاچاق و تجارت انسان

نقش رژیم جمهوری اسلامی ایران در قاچاق و تجارت انسان

نوید آتشباز
قاچاقچیان انسان در ایران از جمله گروه های جنایتکار ایرانی‌ هستند که کودکان افغان را مجبور به انجام تکدی گری و همچنین دست‌فروشی می‌کنند، همچنین از آن‌ها برای انجام کارهای جنایتکارانه از جمله قاچاق مواد مخدر و قاچاق سوخت و دخانیات سوء استفاده می کنند. این قاچاقچیان پیش‌تر نیز آن‌ها را مجبور به کار در ایران و همچنین جنگیدن در سوریه می‌کردند.

در این میانف پلیس ایران گاهی کودکان افغان قربانی این جنایات قاچاق را قبل از دیپورت بازداشت و مورد شکنجه قرار می‌دهد. دولت جمهوری اسلامی ایران و همچنین سپاه پاسداران انقلاب اسلامی مهاجران افغان جوان در رده سنی دوازده سال را با بازداشت و تهدید به دیپورت شدن به افغانستان، ناگزیر و مجبور به جنگ در سوریه در صفوف شبه نظامیان شیعی که توسط ایران رهبری می‌شود، می‌کنند.

قاچاقچیان انسان از زنان و کودکان آذربایجان در قاچاق سکس در داخل کشور و در ایران، مالزی، پاکستان، قطر، روسیه، ترکیه و امارات سوء استفاده می کنند. جمهوری آذربایجان یک کشور مقصد برای قربانیان قاچاق و کارگران جنسی از چین، روسیه، تاجیکستان، ترکمنستان، اوکراین و ازبکستان است. در سالهای گذشته از جمهوری آذربایجان به عنوان یک کشور ترانزیت برای قربانیان جنسی و قاچاق از آسیای میانه به ایران، ترکیه و امارات استفاده شده است، همچنین در داخل این کشور نیز ، برخی از کودکان به عنوان دستفروش و در قهوه‌خانه ها و مراسمات عروسی و همچنین برای تکدی گری و کارهای اجباری مورد سوء استفاده قرار می گیرند.

دولت ایران حداقل استانداردهای لازم برای از بین بردن و جلوگیری از قاچاق انسان را رعایت نمی‌کند و حتی در این راستا تلاش‌های چشمگیری نیز انجام نمی دهد، بنابراین ایران در رتبه سوم باقی مانده است. مطابق گزارش‌های دوره‌ایی، دولت ایران سیاست‌ها و الگوی خود برای استخدام و به‌کارگیری کودکان سرباز را همواره و بدون توفق انجام می‌دهد، و طرح مقامات دولتی رژیم در ارتکاب به این جنایات و قاچاق جنسی بزرگسالان و کودکان مصون از مجازات می‌باشد.

مقامات دولتی ایران به انجام جنایات قاچاق انسان در ایران و خارج از ایران با مصونیت از مجازات و چشم‌پوشی از اعمالشان توسط حکومت ادامه داده و هیچ گزارشی نیز مبنی بر تلاش برای اجرای قانون و رسیدگی به این تخلفات از جانب حاکمیت ارائه داده نشده است. رژیم ایران به مجبور و ناگزیر کردن کودکان و بزرگسالان برای جنگ در نیروهای شبه نظامی شیعی تحت فرمان خود در سوریه ادامه داده، و هم چنین رژیم ایران کماکان حمایت‌های مالی خود از شبه نظامیان برای مناقشات، جنگ مسلحانه و آشوب در منطقه و استخدام کودکان سرباز را متوقف نکرده است.

علاوه بر این‌ها، رژیم ایران در شناسایی و حمایت از قربانیان قاچاق انسان در بین جمعیت‌های آسیب‌پذیر ،شکست خورده و موفق نبوده و با قربانیان قاچاق از جمله کودکان قربانی قاچاق سکس و سوء استفاده جنسی همچون یک جنایتکار رفتار می‌کند. قربانیان همواره به دلیل فعالیت‌های سوداگرانه‌ایی نظیر فاحشگی و نقض قوانین مهاجرت که مجبور به انجام آن شده‌اند، با مجازات‌هایی همچون مرگ روبه‌رو می‌شوند. رژیم جمهوری اسلامی هیچ گزارشی مبنی بر تلاش‌هایی برای رسیدگی و اجرای قوانین ضد قاچاق ارائه نداده.

قوانین جمهوری اسلامی ایران همه نوع قاچاق را به عنوان جرم و جنایت اعلام نکرده است. قانون سال 2004 دربارهقاچاق انسان با استفاده از ابزار تهدید یا استفاده از زور، اجبار، سوء استفاده از قدرت یا سوء استفاده از موقعیت‌های آسیب پذیر یک قربانی برای اهداف فحشا، برده داری، یا ازدواج اجباری می‌باشد، که این قانون مغایر با قوانین بین المللی مقابله با قاچاق، و همچنین مستلزم اثبات و نشان دادن فریب، اجبار و تهدید در موارد قاچاق جنسی کودکان است.

همچنین این قانون همه زمینه‌های قاچاق را نیز در بر نمی‌گیرد. مجازات مقرر شده تحت این قانون شامل ده سال زندانی برای مواردی که فرد قربانی قاچاق بزرگسال است و همچنین ده سال نیز برای مواردی که کودکان قربانی این جنایت هستند. هر دو مجازات به اندازه کافی دقیق و از نظر قاچاق جنسی متناسب با مجازات های مقصر برای آدم ربایی هستند. قانون 2002 حمایت از کودکان و نوجوانان، خرید و فروش و سوء استفاده از کودکان را جرم شمرده است، که مجازات های مربوط به این جرائم شش ماه تا یک سال حبس و جریمه نقدی بود، که نه به اندازه کافی دقیق و نه متناسب با سایر جرایم جدی مانند آدم ربایی می‌باشد. قانون کار، کار اجباری و بردگی در ازای بدهی را جرم شمرده، ولی مجازات مقرر یعنی یکسال حبس و جریمه نقدی به اندازه کافی دقیق نیست.

در دادگاه های رژیم جمهوری اسلامی ایران شهادت قانونی زنان فقط به اندازه نصف شهادت مردان ارزش دارد، که این امر دست‌یابی زنان به عدالت را کاملا محدود می‌کند. علاوه بر این‌ها، زنانی که قربانی سوء استفاده جنسی می‌شوند، با مجازات‌های زنا و بی عفتی روبه‌رو شده و به عنوان رابطه جنسی خارج از ازدواج به مرگ محکوم می‌شوند.

دولت رژیم جمهوری اسلامی همچنان به فعالیت‌های قاچاق انسان و دیگر جرائم قاچاق ادامه داده، و تلاش انجام شده برای مقابله با قاچاق جنسی و جنایات کار اجباری وجود ندارد و یا اصلاً منتشر نشده است. این رژیم همچنین از ارائه آموزش ضد قاچاق به مقامات خود گزارشی ارائه نداده است. این رژیم حتی آماری در مورد تحقیقات، پیگرد قانونی، محكومیت یا مجازات قاچاقچیان گزارش نداده است. ناظران همچنان به گزارشات خود ادامه داده‌اند، که سپاه پاسداران جمهوری اسلامی ایران و نیروی مقاومت بسیج که یک نیروی شبه نظامی وابسته و سپاه است، همچنان به فعالیت‌های خود برای مجبور کردن و استخدام پناهجویان و مهاجرین کودک و بزرگسال و همچنین کودکان ایرانی در نیروهای شبه نظامی تحت فرمان و هدایت سپاه پاسداران جمهوری اسلامی ایران برای جنگ در سوریه ادامه می‌دهند.

رژیم ایران همواره کودکان مهاجر افغان را که از استخدام و پیوستن به نیروهای شبه نظامی و نیابتی جمهوری اسلامی برای جنگ‌های برون‌مرزی ایران امتناء می‌ورزند، دیپورت و بازداشت می‌کند. برخی از این مهاجران در حالی که تحت بازداشت دولت بودند، سوء استفاده‌های شدید جسمی را تجربه کرده‌اند، از جمله سوء استفاده‌های جنسی از دختران جوان، و همچنین محدودیت غذایی و آب برای مدت طولانی را نیز تجربه کرده‌اند. دولت جمهوری اسلامی به طور مشخص خدمات حفاظتی را برای قربانیان جنایات قاچاق انسان ارائه نداده است. سیستم رفاه دولت جمهوری اسلامی پوشش کافی و متناسب و هیچ حفاظتی برای جمعیت‌های آسیب‌پذیر مانند کودکان و افرادی که گرفتار تجارت جنسی شده‌اند ارائه نداده است.

رژیم ایران گزارشی مبنی بر حمایت و همکاری با سازمان‌های مردمی یا NGO ها در مقابله با قاچاق انسان ارائه نداده است. علاوه بر این، دولت برخی از سازمان‌های غیر دولتی را که در این زمینه فعالیت داشته‌اند، مورد آزار و اذیت قرار داده و آن‌ها را به اقدام علیه امنیت ملی و " پروپاگاندا و تبلیغ علیه نظام" محکوم کرده است. دولت ایران قربانیان قاچاق را برای همکاری در تحقیقات یا پیگرد قانونی قاچاقچیان ترغیب نکرده، و خدمات پشتیبانی شاهدین را نیز برای آن‌ها ارائه نداده است تا بتوانند از حق خود دفاع کنند، همچنین هیچ راه حل قانونی جایگزین برای قربانیان خارجی این جنایات قاچاق که با شکنجه و آزار در کشور خود رویه رو هستند، ارائه نداده است.

دولت جمهوری اسلامی ایران موفق به جلوگیری از قاچاق انسان نشده است. عدم تلاش این حکومت برای ممانعت از قاچاق و همچنین همدستی او در این زمینه، باعث تشدید قاچاق در ایران و هم در منطقه شده است. علاوه براین‌ها، دولت جمهوری اسلامی ایران هیچ تلاشی در جهت کاهش درخواست‌ها برای فعالیت‌های تجارت سکس و گردشگری جنسی کودکان توسط شهروندان ایرانی و مسافران خارجی انجام نداده است.

برعکس، بنا بر گزارش‌ها، مقامات ایرانی به طور فعال در ترویج تجارت جنسی از جمله موارد قاچاق سکس شرکت دارند. طبق اعلام رسانه‌های رسمی دولتی در سال 2019، اقدامات جدیدی برای جلوگیری از ازدواج کودکان که آن‌ها را برای قاچاق انسان آسیب‌پذیر می‌کرد در مجلس صورت گرفت، که در نهایت مجلس آن را نپذیرفت و رد کرد. این دولت هیچ اقدامی برای جلوگیری از فعالیت‌های سپاه برای استخدام و جذب و اجبار برای جنگ در سوریه در گروه‌ فاطمیون که تحت حمایت مالی و فرمان رژیم جمهوری اسلامی می‌باشند انجام نداده است.

همچنین وزیر آموزش و پرورش نیز در سال 2019 به صورت علنی شرکت دانش‌آموزان مدارس در جنگ ایران و عراق را تشویق و ترفیع کرد. کودکان افغانانی که ثبت نام نکرده‌اند ، همچنان در گرفتن اسناد قانونی و هویتی مشکل دارند و این باعث افزایش آسیب پذیری این جمعیت در برابر قاچاق انسان می‌شود. همچنین فرزندان متولد شده توسط مادران ایرانی و پدران غیرایرانی طبق قانون دارای تابعیت ایرانی نبودند و به همین دلیل بدون مدارک باقی مانده‌اند و به این ترتیب آسیب‌پذیری خود را در برابر قاچاق انسان افزایش می دهند.

دولت ایران عضو پروتکل TIP 2000 سازمان ملل متحد نیست. همچنین دولت جمهوری اسلامی یک نهاد هماهنگ کننده بین المللی برای مبارزه با قاچاق انسان ندارد. این حکومت منابعی لازم برای پرداختن به قاچاق انسان را اختصاص نمی‌دهد، و حتی آموزش‌های مربوط به فعالیت‌های ضد قاچاق را به کارمندان دیپلماتیک خود ارائه نمی دهد. این رژیم به خوبی فعالیت‌ها و سیاست‌های خود برای مبارزه با قاچاق انسان را شفاف نمی کند و هیچ اقدامی هم برای تشکیل کمپین‌های آگاه‌سازی مقابله با قاچاق انسان انجام نمی‌دهد.

همانطور که طی پنج سال گذشته، گزارش شده قاچاقچیان انسان از قربانیان داخلی و خارجی در ایران بهره می گیرند و سوء استفاده می‌کنند و همچنین این قاچاقچیان قربانیان ایرانی در خارج از کشور را استثمار می‌کنند. وخیم‌تر شدن مداوم اقتصاد ایران و همچنین تخریب جدی و مداوم محیط زیست در ایران، به طور قابل ملاحظه‌ایی مسئله قاچاق انسان را به ویژه برای جوامع آسیب پذیر و حاشیه نشین مانند اقلیت های قومی، جمعیت پناهندگان و مهاجران و زنان و کودکانتشدید کرده است.

برخی از زنان و دختران ایرانی و خارجی و همچنین برخی از مردان برای قاچاق جنسی بسیار آسیبپذیر هستند. اگرچه روسپیگری در ایران غیرقانونی است، اما یک سازمان غیردولتی محلی در سال 2017 تخمین زده است که روسپیگری و قاچاق جنسی به صورت بومی و اندمیک در سراسر کشور وجود دارد و گزارش‌ها تخمین می‌زند قاچاقچیان جنسی از کودکان تا 10 سال نیز سوءاستفاده می‌کنند. بنا به گزارشات دولتی از بعضی موارد قاچاق چشم پوشی می‌کنند و در بعضی موارد مستقیماً دخالت داشته و این امر را برای قاچاقچیان تسهیل می‌کند.

گفته می‌شود پلیس ایران، سپاه پاسداران، بسیج، روحانیون مذهبی، و والدین قربانیان که ظاهراً درگیر در این جرائم از موضوع قاچاقچیان انسان چشم‌پوشی کرده‌اند. طبق گزارش‌ها، تقاضای رابطه جنسی تجاری و خرید و فروش سکس در مراکز بزرگ شهری ، از جمله اماکن بزرگ زیارتی قم و مشهد رخ می دهد. بنا بر گزارش‌ها، زنان ایرانی، عراقی، سعودی، بحرین و لبنانی در این مناطق برای قاچاق بسیار آسیب پذیر هستند.

فقر و كاهش فرصت‌های اقتصادی باعث می‌شود كه برخی از زنان ایرانی با میل خود وارد رابطه جنسی تجاری شوند كه قاچاقچیان بعداها آنها را مجبور میكنند كه در رابطه جنسی تجاری باقی بمانند. برخی از زنان ایرانی که به دنبال اشتغال برای حمایت از خانواده‌های خود در ایران هستند، و همچنین زنان و دختران جوان ایرانی که از خانه‌های خود فرار می‌کنند، در معرض آسیب قاچاق جنسی قرار دارند. ازدواج‌های موقت یا كوتاه مدت معروف به "صیغه" و به منظور سوء استفاده تجاری- جنسی از ساعت ها تا یك هفته به طول می انجامد و طبق گزارش‌ها این موضوع در ایران رواج دارد و در مکانه‌های به اصطلاح "خانه های عفاف" سالن‌های ماساژ و خانه‌های شخصی برگزار می شود.

بنا بر گزارش‌ها ، این تمهیدات توسط دولت کاملاً کنترل و مورد تأیید قرار گرفته و از سوی رهبران مذهبی بسیار مورد توجه قرار گرفته است، تا مردان اجازه سوءاستفاده جنسی از زنان و مردان ایرانی و همچنین چینی‌ها، تایلندی‌ها و سایر قربانیان از جمله کودکان را بگیرند. دختران افغان نسبت به ازدواج اجباری با مردانی که در ایران زندگی می کنند آسیب پذیر هستند و این منجر به گرفتار شدن آن‌ها به دفعات در قاچاق جنسی، کار اجباری و بردگی خانگی می‌شود.

بنا بر گزارش‌ها، ازدواج دختران كودک ايرانی و برخی خارجی ها در ايران در ميان جوامع در مناطق كم درآمد شهرهاي بزرگ رو به افزايش است و غالباً با رضايت والدين رواج دارد، دختران در این ازدواج‌ها ممکن است در معرض بردگی جنسی یا خانگی باشند. از آوریل سال 2019 ، دولت بیش از 4000 ازدواج دختران - برخی از آن‌ها تا سن 10 سالگی را در استان خراسان شمالی ثبت کرد که بالاترین میزان ازدواج کودکان در کشور است.

زنان، پسران و دختران ایرانی در برابر قاچاق سکس در خارج از کشور آسیب‌پذیر هستند، از جمله به کشورهای افغانستان، ارمنستان، گرجستان، عراق، منطقه کردستان عراق (IKR)، پاکستان، ترکیه و امارات متحده عربی (امارات) می‌توان اشاره کرد. در سال 2018، یک سازمان غیردولتی برجسته ایران از افزایش تعداد اتباع ایرانی در تجارت سکس در کلوپ های شبانه در تفلیس، گرجستان، خبرداده که شامل برخی از قربانیان قاچاق جنسی می‌باشند.

دلالان پاسپورت زنان را ضبط کرده و مورد آزار و اذیت جسمی و تهدید و ترساندن قرار می‌دهند. این رسانه‌ها در گزارش خود در سال 2018 از افزایش زنان جوان ایرانی در تجارت جنسی در دبی ادامه دادند. برخی از این زنان قربانی قاچاق هستند که دلالان گذرنامه آن‌ها را مصادره می‌کنند و در صورت بازگشت به ایران، نیز آنها با خشونت یا اعدام تهدید می‌شوند. برخی از گزارش‌ها همچنین حاکی از تبانی بین دلالان زن در دبی با پلیس ایران، سپاه پاسداران و بسیج است.

بنا بر گزارش‌ها ، مصرف کنندگان زنان ایرانی در تجارت جنسی، از جمله قربانیان قاچاق انسان، از اتباع عربستان، کویت و قطر هستند. گزارش‌ها حاکی از آن است که زنان ایرانی در ترکیه به ویژه در شهرهای ترکیه که نزدیک مرز ایران هستند در معرض قاچاق جنسی قرار دارند. براساس گزارش‌های مطبوعاتی IKR در سال 2018، بیش از دو هزار زن و دختر جوان ایرانی در سال 2018 وارد IKR شدند که بسیاری از آنها قربانی قاچاق جنسی در کافه‌ها، هتل‌ها و مراکز ماساژ هستند.

به گفته یک محقق منطقه‌ای، حلقه‌های قاچاق انسان از شیراز در ایران به عنوان یک نقطه گذر برای آوردن دختران آذربایجانی از آذربایجان به سمت امارات برای بهره برداری جنسی تجاری استفاده می‌کنند. کودکان ایرانی وکودکان پناهنده افغانی، کودکان خیابانی و یتیمان در که در معرض کار اجباری هستند، بسیار آسیب پذیر بوده و کارشناسان معتقدند قاچاق کودکان در ایران رو به افزایش است. آمارهای رسمی ایران حاکی از آن است که سه میلیون کودک در ایران مشغول به کار هستند، اما رسانه‌های ایرانی حاکی از آن هستند که تقریباً هفت میلیون کودک ایرانی فروخته شده، اجاره داده شده یا برای کار فرستاده شده‌اند.

بنا بر گزارش‌ها، بیشتر این کودکان بین سنین 10 تا 15 سال هستند و اکثریت آنها خارجی هستند که مدارک شناسایی رسمی نیز ندارند. بنا بر گزارشها، تعداد كودكانی كه در حمل و نقل، دفع زباله و فضولات، ایستادن در دامپر ماشین زباله، شستشوی ماشین، كارخانه های آجری، ساخت و ساز و صنعت فرش مشغول به كار هستند، همواره در حال افزایش است.

این کودکان سوءاستفاده وعدم پرداخت دستمزد را تجربه می کنند و ممکن است در معرض بیماری های عفونی قرار گیرند و این خطر کار اجباری را افزایش می دهد. گروه های جنایی سازمان یافته، کودکان را برای حلقه‌های گدایی در ایران هدف قرار می دهند. گروه‌های جنایتکار بچه‌های ایرانی و مهاجر، بویژه کودکان غیرمجاز افغانی را ربوده و یا خریداری و وادار می‌کنند تا بعنوان گدایان و فروشندگان خیابانی در شهرهای بزرگ از جمله تهران کار کنند.

این کودکان که تقربیاً سه سال سن دارند، به طور روتین در معرض سوء استفاده جسمی و جنسی و اعتیاد به مواد مخدر قرار دارند. کودکان یتیم در برابر حلقه‌های گدایی جنایی آسیب پذیر هستند که باعث می شود فرزندان به شدت مورد آسیب قرار بگیرند تا حدی که از کسانی که در خیابان عبور می‌کنند، درخواست همدردی کنند. خانواده‌های فقیر، روزانه فرزندان خردسال در حد پنج سال خود را به گروه‌های جنایتکارانه‌، برای کار اجباری در خیابان اجاره می دهند.

اگر بچه ها تا پایان روز مبلغ مشخصی پول جمع نکنند، این گروه‌ها کودکان را مجبور می‌کنند تا در کارگاه‌های غیرقانونی کار کنند یا از آنها برای رابطه جنسی بهره برداری کنند. گزارش‌ها حاکی از آن است که باندهای سازمان یافته برخی از کودکان را وادار به انجام فعالیت‌های غیرقانونی از جمله قاچاق مواد مخدر و قاچاق سوخت و دخانیات می‌کنند.

مقامات رژیم جمهوری اسلامی ایران همواره مهاجران افغان که شامل کودکان هستند، و همچنین برخی از مهاجران پاکستانی و کودکان ایرانی را مجبور به پیوستن به گروه‌های مسلح در منطقه می‌کنند. چندین منبع معتبر همچنان به طور گسترده گزارش می دهند که نیروهای سپاه و بسیج افغان‌های بزرگسال و کودکان ساکن در ایران، از جمله پسران تا 13 سال سن را مجبور به جنگ در شبه نظامیان فاطمیون به رهبری و حمایت مالی رژیم جمهوری اسلامی ایران مستقر در سوریه می‌کنند، مقامات ایرانی این کار را با تهدید به دیپورت و تبعید انجام می‌دهند.

بنا بر گزارش‌ها ، بسیج همچنین کودکان ایرانی را که در سوریه اعزام شده‌اند، استخدام و آموزش می‌دهد. این منابع همچنین حاکی از سوءاستفاده دولت از بزرگسالان بدون سند هویتی و فقیر پاکستانی است که در ایران زندگی می‌کنند تا برای تیپ زینبیون به رهبری سپاه پاسداران جمهوری اسلامی ایران در سوریه بجنگند.

علاوه بر این، دولت ایران بودجه لازم را برای شبه نظامیان مستقر در عراق ، اسهیب اهل الحق و حرکات حزب الله و النجوبه فراهم می کند تا سربازان کودک را برای نبرد در عراق، سوریه و یمن استخدام کنند وآموزش دهند، تا از آنها استفاده کنند. بر اساس یک منبع مستقر در عراق در سال 2016، دولت ایران بودجه‌ای را نیز برای تیپ‌های شبه نظامی ابو الفضل العباسفراهم کرده است که از کودکان در جنگ در جبهه‌ها در خط مقدم در فلوجه عراق در سال 2016 استفاده می کرد.

منبع: 20 مین گزارش قاچاق انسان، وزارت امورخارجه ایالات متحده آمریکا