٨ مارس روزی که در ایران تنها یک نام است

ن/ آدریان از فعالین مدنی  زن در منطقه ی موکریان

بخش/ ١


سانسور و محدودیت های سیاسی، عدم وجود نهادهای دفاع از حقوق زنان باعث شده بسیاری ازمردم ایران شناخت چندانی دررابطه با این جریان بین المللی نداشته باشند. نخستین مراسم بزرگداشت روز زن، به عنوان یک مراسم سیاسی سوسیالیستی درسال ١٩٠٩، در ایالات متحده آمریکا برگزار شد. این روز به افتخار و تجلیل از اعتصاب کارگران نساجی نیویورک، که در آن زنان علیه شرایط کاری خود اعتراض کرده بودند، برگزیده شد.

در ٨ مارس ١٨٧٥ زنان کارگر کارخانجات نساجی در شهرنیویورکه برای بهبود شرایط کاریشان و اعتراض به پایین بودن سطح دستمزدشان دست به تظاهرات زدند، با سرکوب نیروهای پلیس مواجه شده، و این امر زمینه را برای حرکت های اعتراضی درسالیان بعدی فراهم کرد که در روز ٨ مارس ١٩٠٧ عده زیادی از مردان وزنان طبقات دیگر جامعه نیز به جمع اعتراضی زنان نساجی پیوستند.

کم کم هرسال روز٨ مارس روزی برای اعتراضات گسترده در سراسر جهان که خواهان حقوق یکسان برای زن و مرد بودند، برگزارشد. پس ازحادثه جانباختن ١٤٩ زن کارگر در آتش سوزی کارخانه ای در نیویورک، اعتراضات ٨ مارس سال بعد به صورت وسیع تری برگزار شد.

 
جنبش دفاع از حقوق زنان در دهه ٦٠، این روز اهمیت بیشتری می یابد و سال   ١٩٧٥ از طرف سازمان ملل متحد، سال بین المللی زنان اعلام، و دو سال بعد یونسکو ٨ مارس را به عنوان روز جهانی زن به رسمیت شناخت. روز جهانی زن فرصتی با وسعت جهانی جهت به نمایش گذاشتن و انعکاس پیشرفت ها و دستاوردها ی زنان و مبارزه برای برابری و دفاع ازحقوق طبیعیشان است.

فمینیسم و ٨ مارس:

آیا تا به حال از نابرابری رنج برده اید؟

 به آمارهای تکان دهنده ای که ریشه در نقض حقوق بشر دارد توجه کنید، جمع کثیری از جوانان ١٥  تا٢٤ ساله مبتلا به اچ ای وی زنان و دختران هستند، در سراسر جهان یکی از هر پنج زن قبل از١٨ سالگی ازدواج کرده و حدود ٢٠٠ میلیون دختر و زن قربانی ختنه شده اند.

هنوزدر بسیاری از کشورهای جهان، شوهر اختیاردار و قیم زن است و می تواند اجازه کارکردن را از زنش بگیرد. این آمارها درحالیست که در جهان بسیاری از زنان جوان با فمنیسم به عنوان جنبش مدافع حقوق زنان نمی توانند ارتباط برقرارکند. بسیاری از روشنفکران علت آن را در کلیشه هایی جستجو می کنند که به ناحق بافمنیسم گره خورده اند، کلیشه هایی چون نداشتن حس زنانگی، همجنس گرای، تنفر از مردان و... که حاکمیت نقش بسزایی در تدوین و ترویج آن دارد، نقدی که عملا به فمنیسم درایران وارد است.

فمینیسم و جنبش زنان درکوردستان و ایران:

در ایران باتوجه به حاکمیت توتالیتر و ایدئولوژیک اسلامی، با اجرایی شدن حکم لغو قانون خانواده و حق سقط جنین، حجاب اجباری درسال ١٣٥٧ اولین قدم برای رکود و سکوت این جنبش در ایران برداشته شد. تا جائی که هیچ نهاد ی به صورت رسمی و آشکارا اجازه فعالیت درحوزه دفاع از حقوق زنان ندارد. هر سال در آستانه این روز، فعالین مدنی زن روانه زندان های رژیم شده و از هرگونه حقوق انسانی و اساسی خود منع می شوند.

باتوجه به گزارش های رسمی و غیررسمی، آمار زنان زندانی سیاسی در چند دهه اخیر افزایش داشته است. بسیاری از زندانیان سیاسی زن و بعضا مرد در گزارش های مکرر خود از تهدید به تجاوز، سوءاستفاده جنسی، تجاوز، ازدواج اجباری و موقت لمس بدن و... در زندان های ایران خبر داده اند، علیرغم گزارشات متعدد، وجود تجاوز در زندان های ایران به عنوان ابزاری برای شنکجه و گرفتن اعتراف و سرکوب جنبش های مدنی و سیاسی قطعی و ثابت شده است.
ادامه دارد...

AM:09:25:09/03/2021




‌ ‌ 831 ‌‌بار دیده شده‌‌


پربیننده ترین ها ‌