زنان کارگر در ایران همواره به عنوان آسیب پذیرترین گروه در بازار کار مطرح بوده اند

تنظیم: آرام محمدی

آسونیوز- در حالی به روز جهانی کارگر نزدیک می شویم که، نه تنها زنان کارگر در ایران، بلکه جامعه ی زنان در بدترین شرایط ممکن خود از ابتدای انقلاب مردم ایران تا کنون قرار دارند.

با این وجود، اول ماه مه (روز جهانی کارگر)، فرصتی برای دفاع از حقوق، عدالت، برابری جنسیتی، رفاه و آسایش زنان، بویژه زنان کارگر است. زنان کارگر در ایران تحت حاکمیت رژیم جمهوری اسلامی، از ابتدایی ترین حق و حقوق خود محروم، وشرایط کار آنان در بهترین صورت ممکن به عنوان "برده داری نوین" تعریف شده است.

با توجه به اقتصاد ورشکسته ی ایران، همه گیری کرونا، سوء مدیریت مسئولین و مدیران و ارگان های مربوطه، ضعف و خلع قوانین حمایتی از زنان کارگر، وضعیت این قشر از جامعه را چه بسا رقت انگیز تر کرده است. چرا که جامعه زنان در کلیت خود در ایران به طور سیستماتیک در همه پهنه ها، از جمله، قانون اشتغال کار، مورد تبعیض و ستم مضاعف قرار گرفته اند.

در این میان، دولت و مجلس ایران به جای رفع موانع ساختاری و تبعیض علیه زنان، "ایجاد فرصت های شغلی برابر یکی از نمونه های رفع موانع است" را تا کنون تحقق نبخشیده و بلعکس، به حاشیه راندن فزاینده ی زنان و بویژه زنان کارگر بیش از گذشته دامن زده است.

از عمده ترین مشکلات زنان کارگر در ایران را می توان دستمزد کم، رده های پایین شغلی، فقدان فرصت های شغلی برابر، عدم بیمه، نبود قوانین حمایتی را نام برد.

در شرایط کنونی، زنان کارگر در ایران بیشترین رنج ها و مصائب را متحمل می شوند و شرایط محیط کاری آنان متفاوت تر از شرایط محیطی مردان است و به همین دلیل در انزوای بیشتری بسر می برند.

به همین سبب، زنان کارگری که در کارگاه های خانگی و یا زیر زمینی مشغول فعالیت هستند، از پایین ترین دستمزد برخوردار بوده و از هیچ نوع حمایت و بیمه ای هم برخوردار نیستند. این مورد به دلیل خروج کارگاه های کوچک از شمول قانون کار بیش از بیش بر رنج زنان کارگر می افزاید.

در نتیجه می توان گفت که، وضعیت زنان کارگر در ایران و کردستان هیچ تغییری نکرده و اوضاع به همان منوال گذشته بوده و هست و در بر همان پاشنه می چرخد.


AM:09:49:28/04/2021




‌ ‌ 572 ‌‌بار دیده شده‌‌


پربیننده ترین ها ‌