٢٥ نوامبر روز جهانی منع خشونت علیه زنان

آرام محمدی

آسونیوز- ٢٥ نوامبر، به عنوان روز جهانی در مقابلە با هرگونه خشونت و تندی علیه زنان در سال ١٩٩٩ میلادی از سوی سازمان ملل متحد به رسمیت شناخته شده است.

مسئله ی خشونت و آپارتاید جنسی از مصادیق بارز و فراگیر جهانی است که، وضعیت و زندگی زنان را تحت الشعاع خود قرار داده و شرایط همگانی آنان در اقصی نقاط جهان، و بویژه در ایران متاثر از این موضوع است.

بالاخص شرایط زنان و دختران در ایران تحت حاکمیت رژیم جمهوری اسلامی، که ناشی از اتخاذ قوانین ضد زن و سکسیستی (جنسیت نگری) و عقب مانده ی این نظام به اصطلاح ولایی است، وضعیت زنان را بیش از گذشته، محصور و فعالیت های آنان را محدودتر کرده است.

با این تواصیف، زنان کُرد به عنوان بخشی از ملتی که تحت ستم ملی است، از دو جهت مورد ظلم واقع می شوند، از یک طرف هم به عنوان جنسیت و یا جنس درجه دوم به آنان نگریسته می شود، و از دیگر سو، همچون مابقی شهروندان کُرد (ملت کُرد) مورد هجمه ی تبلیغی، سرکوب و اختناق قرار دارند.

در این میان، مواردی از جمله گرانی، رکود حاکم بر بازار، بیکاری و غیره به عنوان دیگر ابزارهای خشونت علیه جامعه ی زنان در ایران شناخته می شوند. علیرغم این موارد، کمی حقدست، عدم به کارگیری زنان در بازار کار و عدم برابری و اعمال تبعیض در مقایسه با مردان در حوزه های مختلف، زنان را در تنگنای فزونتر و در معرض خطر جدی تری قرار داده است.

وجود فرهنگ مردسالاری در ایران و حمایت های قانونی از این فرهنگ ارتجاعی از ابتدای بر سرکار آمدن رژیم جمهوری اسلامی تا کنون، به عنوان یکی دیگر از فاکتورهای ضدن زن تلقی می شود و نه برای کنترل این ابزار سرکوب گامی برداشته شده، و نه تلاشی برای جبران خسارت های ناشی از آپارتاید جنسی و تبعیض و خشونت علیه زنان شده است.

با این وجود، و علیرغم انتقادات شدید به گسترش قتل و کشتار زنان در ایران و کردستان، متاسفانه بیشتر ضاربان که در اکثر موارد از خود افراد درجه یک خانواده و یا فامیل هستند، نه تنها مورد مواخذه و برخورد قانونی قرار نمی گیرد، بلکه از این اقدام غیرانسانی به عنوان امتیازی مبنی بر اینکه فردی دارای تعصب است، بهره کاذب می برد و در جامعه هم شاید بە نوعی احساس قدرت نمایی به او دست دهد.

هرچند قتل و کشتار زنان در اقصی نقاط جهان کم و بیش معمول است، اما در خاورمیانه و کشورهایی همانند ایران که تحت لوای مذهب اداره می شوند، بیشتر رخ می دهد.

می توان گفت که، زنان در ایران میان دو حیطه "سنت و مدرنیته" قرار گرفته اند. مدرنیته ای که تا حدودی زنان را در چارچوب مستقل بودن در اجتماع تعریف می کند و زن را دارای استقلال و صاحب رای و نظر می داند. و بلعکس، سنت گرایی هویت زن را همچون فردی دارای صاحب اختیار نمی داند و سنت ها و فرهنگ های کهنه پرستی را در مقابل آنان اعمال می کند.

نتیجه: شکستن سکوت در برابر انواع خشونت ها علیه زنان و مقابله با آپارتاید جنسی این قشر از جامعه، مسئولیت پذیری افراد در راستای مبارزه با فرهنگ زن ستیزی و همچنین فعالیت مستمر سازمان ها و نهادهای حقوق بشری در این زمینه، می تواند جامعه ای داد پرور و دمکراتیک را پرورش دهد.

در نهایت می توان گفت؛ اتخاد راهکارها و تمهیداتی با هدف ایجاد و گسترش آزادیخواهی و دمکراسی، مستلزم تلاش و همت فراگیر همه ی زنان و مردان برابری طلب در ایران و بویژه در کردستان است.



AM:09:40:25/11/2021




‌ ‌ 408 ‌‌بار دیده شده‌‌


پربیننده ترین ها ‌