١٦ آذر روز دانشجو، نماد حق خواهی و استبداد ستیزی است

آرام محمدی

آسونیوز- در تقویم و روزشمار ایران، ١٦ آذر به عنوان روز دانشجو شناخته شده و این روز در دانشگاه های مختلف گرامی داشته می شود.

این روزبه یاد سه دانشجو با اسامی "مصطفی بزرگ نیا، احمد قندچی و آذر شریعت رضوی" که در اعتراض به دیدار رسمی "ریچارد نیکسون" معاون وقت رییس جمهوری آمریکا و همچنین از سرگیری روابط ایران با بریتانیا در تاریخ ١٦ آذر سال ١٣٣٢ تنها "چهار ماه پس از کودتای ٢٨ مرداد همان سال" در دانشگاه تهران جان خود را از دست دادند، گرامی داشته می شود.

اما در حالی این روز در ایران ارج نهادە می شود که، در طول ده های گذشته تا کنون، دانشگاه ها نیز همچون دیگر مراکز آموزشی، مدارس و ادارات کاملا میلیتاریزه شده و به پادگان های امنیتی مبدل شده اند. در واقع جنبش های دانشجویی طی سالیان متمادی زیر سایه خفقان و سرکوب های قهری از سوی حاکمیت و نهادهای امنیتی با فراز و نشیب های بیشماری روبرو بوده است. جنبشی که همواره مورد سرکوب، ارعاب، تهدید، بازداشت و حتی اعدام قرار گرفته.

روز دانشجو در شرایطی در ایران گرامی داشته می شود که، جمع کثیری از دانشجویان و فعالین دانشجویی، اساتید دانشگاه ها و غیره، یا در زندان های رژیم جمهوری اسلامی بسر می برند و یا از سوی ارگان های امنیتی، حراست دانشگاه ها و وزارت علوم، به بهانه های واهی مورد مواخذه و بازخواست قرار گرفته و یا مهر سیاسی و عقیدتی بودن را بر پیشانی آنان حک می کنند و در نهایت برچسب ستاره دار شدن بر پرونده ی دانشجویان زده می شود و از ادامه ی تحصیل محروم می شوند.

دانشجویان به عنوان قشر روشنفکر جامعه، در طول سال تحصیلی و به ویژه در روز ١٦ آذر، با برگزاری تجمعات مختلفی در دانشگاه ها، برخورد با فعالین دانشجویی، تبعیض جنسیتی و خصوصی سازی دانشگاه ها و مراکز عالی تحصیلی را به شدت محکوم کرده و به همین سبب مورد هجمه ی تبلیغی و پروپاگاندا قرار گرفته و در عین حال نیز با شدیترین نحو ممکن سرکوب می شوند.

میلیتاریزه کردن دانشگاه ها و اعمال سایه امنیتی و پادگانی کردن آن، برخوردهای فراقانونی و خودسرانه با دانشجویان، سطح پایین آموزش، خصوصی سازی و تحمیل سیاست های پولی و اقتصادی بر دانشجویان، عدم فرصت های شغلی و عدم شغل منطبق با رشته ی تحصیلی، کالایی کردن حیات دانشجویان، بیکاری، سوء مدیریت، به کارگیری طلاب غیر متخصص در دانشگاه ها و... از دیگر مورد انتقاد و اعتراض قشر دانشجو بوده است.

علیرغم موارد مذکور، میبآیست که اعمال فشار نیروهای خودسر، بسیج و جوسازی رسانه های حکومتی و وابسته که تحت مدیریت و لوای نهاد نمایندگی علی خامنه ای در دانشگاه ها فعالیت می کنند را به این مقوله افزود.

نیروهای افراطی و خودسر مستقر در دانشگاه ها که همیشه تحت حمایت حراست و دستگاه های امنیتی و قضایی بوده اند، همواره در تلاش هستند که با بستر سازیو تحمیل سیاست های امنیتی و اعمال ترس و وحشت در دانشگاه ها، از یک سو میان دانشجویان تفرقه افکنی کرده تا مطالبات دانشجویی را به بیراهه ببرند و آن را در نطفه خفه کنند، و از سوی دیگر، روح استقلال طلبی، عدالت محوری و آزادیخواهی دانشجویان را رو به زوال سوق دهند.

حاکمیت ایران و نهادهای ذیربط آن، با حاکم کردن فضای امنیتی و تشدید سرکوب و رعب و وحشت در دانشگاه ها، درصدد بوده و هستند که، فضای واقعی دانشگاه ها را به سمت و سوی دو قطبی بودن به پیش برند. شاید عواملی از جمله تغییر نسل، تشدید روزافزون فضای اختناق در داشنگاه ها و به نوعی یاس و ناامیدی و سرخوردگی در میان دانشجویان، عوامل اقتصادی و معیشتی و غیره، بر این دست از اقدامات فراقانونی که از سوی رژیم جمهوری اسلامی بر دانشجو و دانشگاه تحمیل شده، می افزاید.

در این مجال باید گفت که، سناریوسازی ها و این حرکات و اقدامات مهندسی شده در دانشگاه ها، نشانه ضعف دانشجو نیست، بلکه گویای واقعیتی انکار ناپذیر از فضای امنیتی حاکم بر دانشگاه ها است و تنها را گریز از جو حاکم، اتحاد و همبستگی دانشجویان و حمایت دیگر اقشار جامعه و اصناف مختلف ایران از دانشجو و دانشگاه است.

در این میان، وزارت علوم که به اصطلاح به عنوان متولی امر و امورات و مشکلات پیش روی دانشجویی است، در همه حال همسو با نهادهای امنیتی گام برداشته و برای توجیه و شانه خالی کردن از پذیرش بی کفایتی ها و مسئولیت های خود، سعی کرده که عدم کمیت و کیفیت در دانشگاه ها را همواره متوجه بی رغبتی دانشجویان کرده و به نوعی خود را هم از پذیرش مسئولیت و همچنین تبعات و پیامدهایی که گریبانگیر دانشجویان می شود، که خود این امر نیز ناشی از سوء مدیریت مدیران وزارتخانه ی مربوطه است، تبرئه نماید.

در نهایت می توان به صراحت اعلام کرد که، ١٦ ام آذر "روز دانشجو"، باید به عنوان نمادی از جنبش دانشجویی برای صیانت از حریم دانشگاه ها، حریم خصوصی دانشجویان و مقابله با هرگونه حرمت شکنی در دانشگاه ها مبدل شود و در عین حال هم به راهکاری در راستای همسویی قشر روشنفکر و دانشجو با دیگر اقشار جامعه در برابر سیاست پارادوکس و استبدادی رژیم ایران باشد و وجه اجتماعی، سیاسی و فرهنگی دانشجو و دانشگاه را در تقابل با حکومت ضد دانشجویی ایران بیش از گذشته نمایان سازد.


AM:10:39:07/12/2021




‌ ‌ 287 ‌‌بار دیده شده‌‌