روز جهانی آزادی مطبوعات؛ ایران در قعر جدول

آرام محمدی

آسونیوز- امروز سه شنبه ١٣ ام اردیبهشت ماه ١٤٠١، برابر با ٣ ماه می ٢٠٢٢میلادی، مصادف با روز جهانی آزادی مطبوعات است. روزی که در سال ١٩٩٣ در سازمان ملل نامگذاری شد.

در نشست اجلاس ٤٨ سازمان ملل که همراه بود با نامگذاری روز جهانی مطبوعات، عنوان شده که رسانه و جراید مستقل یکی از ملزومات و ضروریات در هر جامعه ی دمکراتیک و آزاد محسوب می شود. اما در کشورهای بیشماری که این بیانیه را هم امضاء کرده اند، به سبب نفوذ و اعمال فشار، هژمونی صاحبان ثروت و افراطی گری دست اندرکاران دولت ها، از حق آزادی مطبوعات با هدف دستیابی به منافع خود بهره برداری شده است.

طی سالیان متمادی و بویژه سال های اخیر و در مناطقی که جنگ شعله ور بوده و هم اکنون نیز هست، صدها خبرنگاران، روزنامه نگار و اصحاب رسانه به علت جایگاه شغلی و موقعیت کاری بازداشت و مورد ضرب و شتم قرار گرفته و بعضاً تعدای از آنان در این راه خطیر جان خود را از دست داده اند.

در ایران تحت حاکمیت رژیم جمهوری اسلامی هم، خبرنگاران و روزنامه نگاران، رسانه ها در حوزه های مختلف، فعالین شبکه های اجتماعی و غیره به سبب برخوردهای قهری و فراقانونی دستگاه های امنیتی و قوه قضاییه، زندانی و یا مورد هتک حرمت قرار گرفته و یا محکوم به شلاق، تبعید و... شده اند.

با این وجود، سازمان گزارشگران بدون مرز اخیرا اعلام کرده که، ایران از میان ۱۸۰ کشور دنیا در جایگاه ۱۷۸ قرار دارد.

علیرغم همه ی موانع پیش روی مطبوعات و خبرنگاران، "سانسور" یکی دیگر از ابزارهای سرکوب عریان در این عرصه است که از همان ابتدای بر سرکارآمدن حاکمیت ایران، همچون تیغی بُران بر گلوی نویسندگان، روزنامه ها، مطبوعات، صداو سیما که حکومتی است، کتب های درسی و غیردرسی، مجلات و... گذاشته شد و اطلاع رسانی های مستقل و مترقی در نطفه خفه شد.

در این میان، رسانه های حکومتی، روزنامه ها و نشریات وابسته به خود حکومت و همه ی آنچه که در این قاب گنجانده می شود، باید در چهار چوب و مسیر مشخص حرکت نمایند و گفتمان و پروپاگاندای دیکته شده را بازگو کنند.

یکی دیگر از مواردی که روزنامه نگاران و فعالین رسانه ای و غیره از گذشته تا کنون در ایران با آن مواجه بوده اند، می توان به دستگیری ها ی گسترده، پرونده سازی و ساختن سناریو و برچسب زدن و انگ های جاسوسی، امنیتی و سیاسی بوده، که منتقدان از یک سو یا به ماشین دار و اعدام سپرده شده اند و یا سالیان متمادی را در زندان سپری کرده و نهایتا با هدف اخاذی و یا بهره برداری سیاسی مورد سوء استفاده ابزاری قرار گرفته اند و یا با همین اهداف، معاوضه شده اند.

حال با ذکر این موارد و یا نکاتی که در این نوشته جای مجال نبوده، می توان نتیجه گرفت که، علیرغم ایجاد موانع بیشمار، فشارهای امنیتی، زندان، ضرب و شتم، تبعید، ممانعت از فعالیت، تیغ سانسور، هتک حرمت، قطع و یا محدود کردن اینترنت، ترور و حذف فیزیکی و غیره بر رسانه و مطبوعات، نویسندگان و روزنامه نگاران و در نهایت عدم دسترسی به گردش اطلاعات آزاد و شفاف در ایران، شهروندان آگاه به شرایط حاکم هستند و آگاه گری و روشنگری در بطن جامعه و نزد اذهان عمومی در اشکال گوناگون کماکان جاری است و اتخاذ سیاست خفقان، سرکوب، تهدید و برخوردهای خودسرانه، نمی تواند مانع از فعالیت رسانه ها و مطبوعات و... باشد.


PM:02:30:03/05/2022




‌ ‌ 117 ‌‌بار دیده شده‌‌