کردستان/ ارابه های مرگ و جاده های غیر استاندارد، به قربانی گرفتن عادت کرده اند

کردستان/ ارابه های مرگ و جاده های غیر استاندارد، به قربانی گرفتن عادت کرده اند

آرام محمدی

آسونیوز- همواره یکی از اصلی ترین عامل پیشرفت اقتصادی و ارائه ی خدمات اجتماعی و رفاهی در هر نقطه و یا منطقه ای، نیازمند وجود زیر ساخت ها و دسترسی سهل و آسان به دیگر مراکز و یا نقاط بوده و امکانات و استاندارد جاده ای یکی از همین موارد است. اما عدم توجه به این موضوع و همچنین نگاه امنیتی و نظامی حاکمیت به کردستان، این خطه را از این امتیازات اولیه محروم کرده است. هرچند این امر برای اقصی نقاط ایران صدق می کند و قطع به یقین کردستان هم از این قاعده مستثنی نبوده و نیست.

در همین زمینه، اخیرا انفجار یک دستگاه تانکر حامل سوخت "مازوت" در حسین آباد از توابع شهرستان سنندج، ضرر و زیان بیشماری را برجای گذاشت.

در این حادثه که به علت انفجار تانکر روی داد، دستکم ٩ نفر زخمی، ٣ تن از جمله راننده کشته، و بالغ بر ٣٠ منزل مسکونی تخریب و چندین خودرو هم در آتش سوخت.

قطعا عوامل متعددی در این حادثه از جمله خطای انسانی، فرسودگی ناوگان حمل و نقل، نبود بزرگراه، سوء مدیریت مدیران مربوطه، عدم جلوگیری از تردد تانکرهای حامل مواد سوختی و... دخیل بوده، اما نکته ی قابل توجه، کندی عکس العمل به موقع نهادهای امدادی بودە که خود این امر جای بسی تامل دارد. به نوعی "بحران در مدیریت بحران".

در همین رابطه و بر اساس آمارهای اعلام شده از خبرگزاری های حکومتی به نقل از سازمان پزشکی قانونی،تنها در نیمه نخست سال ١٤٠٠ شمسی، ٩.٦ درصد رشد قربانیان ناشی از حوادث رانندگی در ایران ثبت شده است. بر پایه همین آمار، روزانه ٤٦.٥ نفر به طور میانگین در این حوادث جان خود را از دست می دهند. در اینجا باید آمار مصدومان ناشی از تصادفات جاده ای را نیز به این مقوله افزود، که حجم بسیار بالایی را نشان می دهد.

وقوع تصادفات در جاده های ایران و بلاخص در مسیرهای پر تردد در کردستان مورد تازه ای نیست و هر از چندگاهی، اخبار و گزارشاتی مبنی بر سوانح جاده ای در شهرهای مختلف کردستان، که در نوع خود یک تراژدی محسوب می شود، به گوش می رسد.

کردستان و شهرهای مختلف آن، به دلیل مرز مشترک با عراق، ظرفیت بالای گردشگری و مستعد بودن در حوزه های مرتبط، متاسفانه از داشتن راه های استاندارد و بزرگراه ها همچنان محروم بوده و همین عوامل از دیگر دلایل مرگ و میر مضاعف ناشی از تصادفات جاده ای و رشد روزافزون آن شده است.

علیرغم اعتراضات و راه اندازی کمپین هایی در راستای انتقاد از مسئولین کشوری و استانی با هدف اینک مسئولین را به اتخاذ برنامه ها و تدابیری جهت ترمیم و ایجاد مسیرهای استاندارد و نهایتا ممانعت و یا کم کردن مرگ و میر ناشی از تصادفات و غیره ترغیب نمایند، متاسفانه ارگان های مختلف و بالاخص وزارتخانه ی مربوطه، دولت و مجلس رژیم با هیاهو و تبلیغات فراوان مبنی بر استاندارد بودن مسیرهای بین شهری، همچون همیشه سیاست بی توجهی را در دستور کار و متاسفانه جاده های مواصلاتی و دورن شهری در جای جای کردستان، غیراستاندارد بوده و هر روزه شاهد جانباختن و یا معلولیت جمعی از شهروندان هستیم.

بر اساس آمارها و مشاهدات میدانی و وضعیت کنونی راه ها، سوانح ناشی از تصادفات جاده ای به عنوان دومین عامل مرگ و میر در ایران و کردستان شناخته می شود. بر پایه همین آمارهای اعلام شده خود نهادهای مربوطه، تنها در سال ١٣٩٩ در کردستان، بیش از ٣٠٠ شهروند بر اثر تصادفات رانندگی جان خود را از دست داده اند. البته آمارهای غیررسمی تعداد کشته ها و مصدومان جاده ای را بیشتر از آمارهای حکومتی می دانند.

فقدان زیرساخت ها، بی توجهی به وضعیت راه ها و مسیرهای تردد، بار ترافیکی بیش از میزان استاندارد، عدم شناسایی نقاط حادثه خیز، نبود تجهیزات و امکانات مدرن در مسیرها، عدم وجود بزرگراه ها، مناسب نبودن راه های کنونی، استهلاک راه ها و خودروها و ده ها مورد دیگر موجب تصادفات شدید و جانباختن مکرر شهروندان شده، و تا کنون هیچ تمهیدات و اقدام صریحی در این راستا نشده و همین موارد کردستان را در ردیف های آخر خدمات قرار داده است.

به علت عدم رفع محرومیت کردستان که خود این موضوع نیز میبآیست در مجال دیگری ریشه یابی و واکاوی شود، عدم توسعه ی جاده ها، عدم اعتبار و بوجه ی لازم، نبود برنامه های بلندمدت، بی توجهی و فقدان مدیریتی و نظارت ها، زدو بند مسئولین با پیمانکاران وابسته حکومت و دلالان قرارگاه های به اصطلاح سازندگی سپاه، عدم مسئولیت پذیری در قبال جان شهروندان و... هر روزه جان ده ها شهروند را می گیرد و در این میان افرادی هم نقص عضو می شوند که تبعات و پیامدهای ناشی از آن سال ها گریبانگیر فرد حادثه دیده و خانواده های آنان را می گیرد.

با این وجود، چشم اندازی روشن و پیشرفتی در ترمیم و بازنگری در ساخت مسیرهای تردد و شریان های حیاتی کردستان، تحت ناکارآمدی و سوء مدیریت نهادهای ذیربط در رژیم جمهوری اسلامی حاصل نمی شود و ارگان های مربوطه و مدیران مرتبط، تنها با گفتار درمانی و زدودن صورت مسئله به این موضوع مهم نگاه می کنند. هر چند در این میان نباید نقش دستگاه های دخیل از جمله مکلف و ملتزم کردن پیمانکاران به تعهدات، برخورد با مفسدانی که با جان مردم بازی می کنند، بی توجهی دولت، مجلس و دستگاه قضایی به این موارد، متعهد کردن کارخانجات سازنده وسایل نقلیه، و تعهد سپردن آنان در راستای همسویی با استاندارهای جهانی، و به نوعی نواقض جاده های و غیره را نایده گرفت.

نتیجه: هر یک از موارد ذکر شده را باید مورد بحث و تحلیل قرار داد و برون رفتی برای نجات از این تنگنا، که از دغدغه های روزمره شهروندان محسوب می شود، پیدا کرد. اما فارغ از اقدامی جدی از سوی دولت. در این میان، خود شهروندان، خانواده های قربانیان، فعالین مدنی و سازمان های مردم نهاد می توانند با راه اندازی کمپین های مرتبط و متعدد در این زمینه فعالیت نمایند.

البته نباید فراموش کرد که، به سبب سانسور، خفقان و سرکوب حاکم بر جامعه توسط ارگان های امنیتی، این سازمان ها مردمی، شاید از هژمونی لازم و اجرایی برخوردار نباشند، اما می توان در این راستا فعال بود.


443 بار دیده شده‌‌


PM:02:45:10/01/2022