ادامه ی انتصابات سرکرده های سپاه در دولت رییسی

ادامه ی انتصابات سرکرده های سپاه در دولت رییسی

آرام محمدی

آسونیوز- با انتصاب ابراهیم رییسی به عنوان ٨مین رییس جمهوری ایران از سوی حاکمیت در ٢٨ خرداد ١٤٠٠ شمسی، انتصاب سرکرده های سپاه و نزدیکان به حکومت در دولت او با شتاب بیشتری از ادوار گذشته صورت گرفته است.

در همین زمینه، یکشنبه برابر با ٣٠ ام آبانماه جاری، غلامعلی حیدری (سرکرده پیشین سپاه در اصفهان و چهار محال و بختیاری، همچنین معاون بسیج و معاون سازمان پدافند غیرعامل)، به عنوان استاندار چهار محال و بختیاری منصوب شد.

با گذشت چندین ماه از انتصاب ابراهیم رییسی و آغاز به کار دولت او، هر روزه شاهد انتصاب نزدیکان و وابستگان به حاکمیت و همچنین سرکرده های سپاه هستیم، که خود این موضوع در شرایطی که فضای جامعه ایران متشنج است و با افزایش اعتراضات مردمی در سطوح مختلف روبرو هستیم، در عین حال می تواند پیام روشن و واضحی مبنی بر سرکوب و کشتار روزافزون داشته باشد.

با این وجود، شاید تا حدودی طبیعی به نظر برسد که در هر کشور دیگری، روسای جمهور، نخست وزیران و مدیران، نزدیکان و وفاداران خود را در مسئولیت های مختلف به کار بگمارند تا که کارهای جاری واصله و مسئولیت های سپرده شده به بهترین نحو ممکن پیش رود، اما در دولت رییسی و حتی ادوار گذشته دولت، مجلس و وزارتخانه های مختلف، مسئولین به جای استفاده از کارشناسان و مدیران کاآمد و جوانان مرتبط، نیروها و وابستگان همسو و نیروهای تندرو و افراطی نزدیک به خود را که از سپاه آمده اند، به کار می گیرند.

در همین رابطه، احمد وحیدی که خود از سرکرده های نیروی سپاه قدس بوده و هم اکنون به عنوان وزیر کشور دولت رییسی منصوب شده در سخنانی متناقض و دور از رویه کاری در جهت توجیه این مسئله ابراز داشته که، درخواست ها از سوی مردم، نمایندگان مجلس برای انتصاب استانداران نظامی بسیار زیاد بوده که ما در وحله ی اول با آن مخالفت، و در مقابل آن مقاومت کردیم.

اما وزیر کشور دولت رییسی تنها سرکرده های سپاه و نزدیکان را برای انتصاب استانداران، فرمانداران و یا هر منصب دیگری مناسب دانسته و از هیچ ارگان نظامی دیگر و یا نهادی خارج از مجموعه های وابسته، فرد دیگری را مناسب ندانسته که خود این امر هم جای بسی تامل دارد که در این مجال فرصت واکاوی آن نیست.

هرچند انتصاب و گماردن سرکرده های نظامی تنها مختص به افراد در قامت استاندار نیست و در وزارتخانه های مختلف و حساس و برخی از فرمانداری ها نیز از عوامل امنیتی و سپاه در نقش مدیر و مسئول استفاده شده، که در زمینه مدیریت های کلان و کلیدی هیچگونه تجربه کاری نداشته و ندارند.

به کارگیری گماشتگان سپاه و عوامل امنیتی در پست های مدیریتی در دولت ابراهیم رییسی در سطح گسترده، علاوه بر انتقاد دیگر مسئولین حکومتی در وزارتخانه ها و استانداری های دیگر اقصی نقاط ایران، گزینش و استخدام نخبگان و کارشناسان عرصه های مختلف را با دشواری مواجه کرده و همین امر یکی از دلایل خروج نخبگان و تحصیلکردگان به خارج از کشور شده است.

در حالی رییسی با مشاوره و پیشنهاد نزدیکان به راس حاکمیت، بیش از گذشته در انتصاب سرکرده های سپاه و نیروهای امنیتی و قضایی فعال بوده، که در شعارهای انتخاباتی خود پیش از انتصابش به عنوان رییس جمهور، وعده بکارگیری و استفاده از نخبگان، جوانان و تحصیل کردگان را داده بود، که عملکرد کنونی وی با شعارهای فریبنده پیش از انتصاب، همخوانی ندارد.

روحانی در دو دولت خود همواره از سپاه به عنوان دولت با تفنگ و یا برادران قاچاقچی نام می برده و محمد جواد ظریف هم در فایلی صوتی، سپاه قدس را به عنوان تعیین کننده سیاست خارجی ایران معرفی، و وزارتخانه ی تحت امرش را تنها مجری دستورات دانسته بود که از هیچ توان و هژمونی اجرایی برخوردار نبوده است. این سخنان یادآور این ضرب المثل فارسی است که (سگ زرد برادر شغال است). درواقع سیاست همان سیاست سرکوب و اختناق در طول ٤٢ سال گذشته تا کنون است.

در این مجال باید گفت که واپسگرایی و همچنین انحصار طلبی همیشه به عنوان یکی از شاخصه های رژیم جمهوری اسلامی نمود داشته و تغییر افراد و چیدمان سرکرده های سپاه و نیروهای امنیتی تنها می تواند در راستای سرکوب بیشتر و بقای حاکمیت باشد و لاغیر.

رفت و آمد عوامل سپاه در ادارات و در پست های مدیریتی کلان و غیره، در واقع می تواند از یک طرف به عنوان امتیاز دیگری برای درآمد بیشتر و چمبره زدن بر ثروت ملی و منابع مالی و زیر زمینی سپاه برای سرکوب داخلی و همچنین تجهیز نیروهای نیابتی برای بی ثبات کردن منطقه و جهان باشد و از سوی دیگر، فضا را در راستای تیم سازی سیاسی با هدف حفظ منافع موجود هموار می کند.

اما رساانه های حکومتی و بویژه روزنامه ی حکومتی کیهان، انتقاد از انتصابات فامیلی و منسوبین سپاه در دولت رییسی را فرافکنی و جنجال تلقی کرده است، که خود این مباحث هم خارج از قاعدی مدیریتی در رژیم جمهوری اسلامی نیست.

تا کنون ده ها تن از مدیران و مسئولین در دولت ابراهیم رییسی در سطوح مختلف از پائین، تا راس هرم به کار گرفته شده اند. اما این پرسش را میبآیست مطرح کرد که، در شرایط بحرانی و یا فشار نفس گیر اقتصادی کنونی، آیا همین نظامیان به اصطلاح مدیر می توانند، گرهی از هزاران گره کور را باز کنند، یا همچون همیشه از زیر بار پذیرش مسئولیت شانه خالی کرده و وجود مشکلات را متوجه مردم می کنند و تنها به گفتار درمانی افاقه کرده و یا در نهایت از زبان سرکوب و کشتار سخن به میان می آورند، بحران های کنونی را چگونه مدیریت خواهند کرد؟

با این وجود، انتصاب سرکرده های سپاه تنها در استانداری ها نبوده و منسوبین فامیلی همواره در رژیم جمهوری اسلامی وجود داشته و این مهم،امنیت شغلی، روانی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی جامعه را به خطر انداخته و آن را با چالشی جدی مواجه کرده است.